Homofoob geweld kan niet door de beugel

“Het fenomeen is jammer genoeg niet nieuw en dit geval is niet alleenstaand”, zegt Jan Roegiers. “Eén op de acht holebi’s krijgt te maken met scheldpartijen, beledigingen of bedreigingen omwille van zijn of haar geaardheid. Dat blijkt uit een studie van het Steunpunt Gelijkekansenbeleid. Paradoxaal genoeg is het aantal effectief gemelde gevallen van homofoob geweld volgens het Centrum voor Gelijke kansen en Racismebestrijding vrij klein. Dit is te wijten aan de onderrapportering omwille van angst, schaamte en wantrouwen ten aanzien van politie, parket en overheid.”

Roegiers wijst erop dat het niet om zinloos geweld gaat: “De meestal jonge daders van Noord-Afrikaanse afkomst vinden het gebruikte geweld vanzelfsprekend. Ze zijn er vaak nog trots op ook. Op lange termijn moeten we dat probleem aanpakken via een mentaliteitswijziging, maar op korte termijn mag een repressief luik niet ontbreken. De kleine groep van veelplegers moet beseffen dat hun gedrag absoluut niet kan en tot strenge veroordelingen leidt.”

Tijdens het vragenuurtje in het Vlaams Parlement wees Vlaams minister van Gelijke Kansen Pascal Smet erop dat hij drie weken geleden al aan tafel zat met de politiekorpschefs en de burgemeesters van alle grote steden. “Uit dat gesprek bleek dat de politiecijfers absoluut niet overeenkomen met de realiteit”, zegt Smet. “Ik wil dus holebi’s aanmoedigen om effectief klacht in te dienen als ze slachtoffer worden van geweld. Anders heeft de politie niets in handen om actie te ondernemen.”

Smet wees er ook op dat we door dit incident niet mogen verglijden naar een ander uiterste. “Je lost homohaat niet op met vreemdelingenhaat. Daarom wil ik vooral preventief te werk gaan in het onderwijs. We zijn er al mee begonnen door alle leerboeken te screenen op stereotypes rond holebi’s. Samen met Cavaria bekijken we hoe we nog verdere stappen kunnen zetten. Daarnaast gaat ook het overleg met de politie en de burgemeesters verder. Het is geen probleem dat we in een handomdraai kunnen oplossen, maar dat het beleid op lange termijn moet aanpakken.”

Intussen lanceert Yamilla Idrissi een oproep aan de allochtone gemeenschap om intolerantie samen tegen te gaan. ”Ik roep de allochtone gemeenschap op om dit gedrag heel duidelijk te veroordelen en zich hiervan te distantiëren. Want een samenleving die dit tolereert is gedoemd te mislukken.”