Nieuwe regels beperken almacht ratingbureaus

Ratingbureaus bepalen de kredietwaardigheid van banken, financiële instellingen en zelfs van landen. Ze hebben hierdoor een rechtstreekse invloed op onze economie: sommige economen menen zelfs dat ze mee aan de basis lagen van de financiële crisis. Momenteel zijn het vooral de drie grote, Amerikaanse ratingbureaus – Standard & Poor’s, Moody’s en Fitch – die de dans leiden. En daar knelt het schoentje. El Khadraoui: “Meer concurrentie zou op zich al een goede zaak zijn. We moeten hun almacht beperken. Zeker wat de rating van landen betreft, willen we af van het blinde geloof in hun oordeel. De gegevens die deze ratingagentschappen gebruiken zijn publiek beschikbaar, bijvoorbeeld bij de OESO of het IMF. We hebben de ratingagentschappen dus niet nodig wanneer we een neutraal oordeel over de kredietwaardigheid van een land willen.”

“Er komen strengere regels”, vervolgt El Khadraoui. “We vragen transparantie: elk stap die zo’n agentschap neemt in het ratingproces, moet duidelijk zijn. Hoe wordt een rating opgemaakt, en welke methodes worden daarbij gebruikt? Bovendien willen we de bureaus ook verantwoordelijk maken voor de ratings die ze geven. Momenteel kunnen ze economieën maken of breken, enkel op basis van bedenkelijke beoordelingen. Ze hoeven daar ook geen verantwoording voor af te leggen. Daar willen we een einde aan maken.”

“Tot slot beperken we ook de ongezonde verhouding tussen grote financiële groepen en de ratingagentschappen zelf. Deze financiële groepen zijn vaak aandeelhouder van een ratingbureau, waardoor belangenconflicten om de hoek loeren. We leggen dan ook striktere regels op wat betreft de aandeelhoudersstructuur. Ook de betalingsvoorwaarden moeten veranderen: wie beoordeeld wordt, betaalt nu. Ook dat kan tot beïnvloeding leiden.”

Het voorstel van de Europese Sociaaldemocraten om naar Japans voorbeeld een eigen, Europees ratingbureau op te richten, is momenteel nog niet opgepikt. Maar Saïd El Khadraoui wanhoopt niet: “Toen we de ratingbureaus voor het eerst aan de ketting wilden leggen, was de tegenstand groot. Maar we zijn nu een half jaar verder en nu maakt men er wel werk van. We blijven dus aan de weg timmeren.”