“De beleidsnota is een gemiste kans”, zegt Idrissi. “De visie op de stedelijkheid ontbreekt in de nota van de cultuurminister. In haar strategische doelstellingen schuift de minister de relatie tussen kunst en natuur naar voren. Maar de relatie tussen cultuur en stedelijkheid wordt niet vernoemd. Terwijl steden net kunstenaars aantrekken. Door de confrontatie met hun werk, verandert de samenleving.”
Idrissi droomt dan ook van een ‘intercultureel pact’ dat het oude cultuurpact moet vervangen. “Zo een nieuw cultuurpact moet vooral geen nieuwe zuil creëren, naast de vrijzinnige en katholieke. Maar ze moet ons doen nadenken wat onze gemeenschappelijke deler is. We hebben een visie nodig die cultuur ziet als creatieve motor van een moderne, veelkleurige en stedelijke samenleving”.
Verder vindt Idrissi dat de minister druk op de ketel moet houden. Haar voorganger Anciaux is altijd blijven hameren op het belang van participatie en interculturaliteit. “Als hij dat niet had gedaan, stonden we nu lang niet zover”, besluit Idrissi.
