Vandaag heb ik heel wat scherpe reacties gekregen op ons voorstel om het aantal wilde stakingen proberen te verminderen. Deze reacties zijn ofwel uiterst positief, ofwel uiterst negatief. Daar waar ons voorstel juist zeer genuanceerd is en wars is van elk populisme.

In 2008 werd er tussen de NMBS-groep en de erkende vakbonden een Protocol afgesloten om wilde stakingen te vermijden.

De afspraak was dat men een stakingsaanzegging 10 dagen op voorhand moest doen.  Indien het een collectieve aanzeg was dat dit ondertekend zou zijn door de verantwoordelijken en dat de beweegredenen duidelijk omschreven waren.

Het bedrijf had de verplichting om onmiddellijk het sociaal overleg te starten. Dit maakt dat de werkgever ook een inspanning moet doen inzake een tegemoetkoming van de eisen van de werknemers.

Indien men niet tot een akkoord komt, dan kan men tenminste een duidelijke communicatie naar de reiziger doen. Want het slechts denkbare scenario is dat mensen en zelfs personeelsleden eigenlijk zelf niet weten of er nu treinen zijn of niet.

Ik stel vast dat dit protocol zeer goed gewerkt heeft tot 2010. Daarom stelt het regeerakkoord dat dit opnieuw zou geëvalueerd worden. In 2011 waren er 22 stakingen, waarvan 10 onaangekondigd.

Het spreekt voor zich dat iedereen kan begrijpen dat er een werkonderbreking is na een geval van agressie. Maar ik herinner me dat enkele treinbestuurders van het ASTB de blok erop legden omdat ze vonden dat het hulpsysteem TBL 1+ niet moest geïnstalleerd worden, maar dat er onmiddellijk moest over gegaan worden naar ECTS. Dat dit niet realistisch was, was blijkbaar van geen tel. Het gevolg was wel dat het treinverkeer grondig in de war liep.

Door opnieuw een wettelijke basis te geven aan het Protocol kan er inderdaad een sanctie uitgesproken worden bij een wilde staking die niet verantwoord kan worden. Dit bestaat ook reeds vandaag, maar wordt eigenlijk niet toegepast.

Andere partijen stellen trouwens voorstellen voor die volgens mij niet zullen werken. Zo is de NVA de grote voorstander van “Minimale dienstverlening”. Ik vind dit een idee dat te zot is voor woorden.

Welke trein zal er immers rijden?  Alleen deze tussen Antwerpen en Brussel? Of zullen er ook treinen in Heist-op-den-Berg rijden?  Hoeveel treinen zullen er rijden? Zullen mensen opgestapeld worden als sardientjes? Wat gebeurt er met de mensen die niet op de trein geraken? Zal hiermee de agressie niet ongelooflijk toe nemen?

Onze doelstelling is inderdaad dat de wilde acties verminderen. Dit zorgt ervoor dat mensen opnieuw vertrouwen krijgen in overheidsbedrijven. Bovendien ben ik er persoonlijk van overtuigd dat de vakbonden zelf niet gegijzeld worden door zeer individuele acties.

Daarom wil ik dat er een  wetgevend initiatief komt waarin ofwel de NMBS en de vakbonden op korte termijn een nieuw protocol  sluiten, ofwel de regering na overleg met de vakbonden een regeling dient uit te werken.

Ik besef terdege dat mensen hierop kritiek kunnen hebben, maar als politicus moet je toch je nek durven uitsteken.