" Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega’s

Stel het u eens voor. Na een verblijf van twee weken in het ziekenhuis mag je eindelijk naar huis. Je moet van de dokter nog veel rusten, maar je bent vooral blij dat je dat thuis kan doen.

Maar als je thuis komt, doe je de schrik op van je leven. Er zitten andere mensen in je huis. En na contact met de politie blijkt dat het een lange en moeilijke procedure zal worden om die mensen weer uit je eigen huis te krijgen.

Mijnheer de minister, collega’s,

Dit is absurd. De wereld op zijn kop. Het is echt absurd dat je een lange en ingewikkelde procedure moet voeren om terug in je eigen huis te kunnen. Dat kan echt niet.

Staan die mensen vandaag dan helemaal machteloos? Nee. De eigenaar kan bijvoorbeeld al naar de vrederechter stappen.  

Maar het grote probleem met de bestaande instrumenten is dat die veel tijd vragen. En als je in jouw eigen huis terug wil, dan wil je echt niet dagen moeten wachten.

Mijnheer de minister,

Ik ben blij dat uw regering het probleem erkent en aan een oplossing werkt. Ook onze sp.a-fractie heeft een wetsvoorstel om het kraken van een bewoond huis strafbaar te maken.

Dankzij deze strafbaarstelling kan de politie dan niet enkel het binnendringen bij heterdaad vaststellen, maar ook het verblijven en vertoeven in de woning. Dat geeft de politie de kans om onmiddellijk op te treden. Zo kan de eigenaar nog de dag zelf terug in zijn eigen huis.

Maar wat lees ik vandaag in de krant over uw oplossing: “aan de tijd die krakers krijgen om een pand te verlaten, verandert het voorstel niets”. Het zou blijkbaar nog steeds 10 dagen duren eer een eigenaar terug in zijn eigen huis kan. Wie begrijpt dit nog?

Ik heb dus maar één vraag:

waarom kiest u voor een oplossing die niks wijzigt aan de tijd die krakers krijgen om het bewoond pand te verlaten?"