'Hoe lang houdt ze het nog vol?' Dat heeft iedereen de afgelopen jaren even gedacht. sp.a-voorzitter Caroline Gennez (33) overleefde een valse start, omdat het partij-establishment dat iedereen beu was haar lanceerde. Ze counterde een aanval van extreemlinkse fracties binnen de partij. En toen kreeg ze ook nog desastreuze peilingen over zich heen.

Zowat iedereen begon zich af te vragen: kan ze het wel? Is ze niet te klein? Te jong? Te blond? Is ze wel een geboren leider? Maar ze gaf geen krimp, en het tij keerde: de sp.a hield stand in de Europese en Vlaamse verkiezingen en dwong zelfs een knalrood regeerakkoord af. En vervolgens verbaasde Gennez vriend en vijand door Frank Vandenbroucke geen minister te maken.

Wat bezielde haar? Had ze al niet genoeg ellende over zich heen gekregen? Maar Gennez heeft alles onder controle. Het is zomer, het is vakantie en ze zit stralend voor ons. Iedereen heeft nog eens goed gelachen vanwege haar uitspraak: 'Ik hoop dat ik als voorzitter op vakantie mag gaan.'

 Caroline Gennez «Ik ben nu ook heel erg toe aan vakantie, hoor. «En ik ben nog wel voorzitter, maar dat mag een half mirakel heten. Ik denk niet dat iemand zijn geld had ingezet op een sp.a die standhield in de verkiezingen, en dan ook nog een regeerakkoord wist te onderhandelen waar alle sociale accenten inzaten die we erin wilden.»

HUMO Je zag er de laatste paar keer datje in beeld kwam redelijk pips uit. Je zou niet de eerste zijn die afbrandt in de politiek.

Gennez «Ik moet mezelf eigenlijk dwingen om hard te werken, omdat ik het leven anders iets te veel van de gemakkelijke kant zou durven te nemen. De kans dat ik ooit zal opbranden is dus relatief klein, maar het is nu inderdaad wel de eerste keer in mijn leven dat ik fysiek en mentaal echt helemaal leeg ben van het werk. Dit was ongeveer de tiende verkiezing waar ik aan meedeed, maar vroeger begon daarna altijd de decompressie en de ontspanning: rie partij heeft goed gescoord, en ik ook. Het werk zit erop, ik kan me laten gaan. Maar dit keer was ik de eindverantwoordelijke en sinds Pasen moest ik vierentwintig uur per dag beschikbaar zijn, knopen doorhakken over strategieën, inhoud, en - het allermoeilijkste - mensen. Wat die mensen betreft: om te doen wat ik wilde doen, moest ik toch een redelijk moeilijke weg kiezen, tegen een deel van mijn eigen beweging-in. Dat was hard, het heeft echt wel wat gevergd.»

 

Zon, zee, strand

HUMO Je probeert je nu in Oostende te ontspannen bij Theater aan Zee, maar je liet me net zien wat je allemaal wilde gaan bekijken. Dat programma is ook weer zo eivol dat je het nooit afgewerkt krijgt.

Gennez «Dat is waar(lacht). Dat zal niet lukken.»


HUMO Je gaat naar toneel en muziek, maar niet een keer naar moderne dans.

Gennez «Nee. Daar word ik heel nerveus van. Wat moet ik daar toch in zien? Broedende kraanvogels? Het zegt me gewoon helemaal niks. Dat heb ik soms. Ik hou van bijna alle sporten, maar, bijvoorbeeld niet van paardendressuur. Dat is me niet straight genoeg of zo.»


HUMO Je wilt ook ongecompliceerd op vakantie.

Gennez «Vroeger deed ik niets anders dan: rugzak aan, en naar elk probleemgebied op de wereld reizen. Mijn thesis ging over Israël en Palestina. Uitje huis gezet worden, hele dorpen die worden verdreven -10.000 Palestijnen die plaats moeten maken voor 2.000 Joodse kolonisten...Dat vind ongeveer het ergste onrecht. Maar ik moet toegeven dat ik straks gewoon naar Spanje ga, in een huisje in the middle of nowhere boeken lezen, zwemmen, slapen en niks anders.

HUMO Welke boeken?

Gennez «Ik heb een hele lijst: 'Bericht aan allen' van Michael Kumpfmiiller.  Dat gaat wel weer over politiek, over een man, ergens in Europa die helemaal in zijn eentje, zowel politiek als privé, de chaos probeert te beheersen (lacht). Dan nog een boek van Helmut Krausser  - half-schrijver, half-popster, half-junk, half-filosoof, van wie ik 'Eros' al heb gelezen, een psychologische roman die speelt van de Tweede Wereldoorlog tot nu. De hele Duitse geschiedenis passeert de revue, maar eigenlijk gaat het over een steenrijke gast die het hele leven van zijn geliefde heeft bepaald - een meisje dat hij leerde kennen toen ze negen waren, in de schuilkelder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zonder dat zij het wist,

stuurde hij haar bestaan door achter de schermen aan de touwtjes te trekken: hij kocht haar diploma's af, greep in toen ze bij de Rote Armee Fraktion zat, en bevrijdde haar uit handen van de Stasi. Maar het einde van het verhaal is natuurlijk dat hij met al zijn macht en geld en gemanipuleer haar finaal toch verliest.
»En dan staat hier nog: Tommy Wieringa, Herman Koch, Jacques Attali, Thomas Lieske en 'The Seven Deadly Sins of  Capitalism' (van Mike Guillaume, red.) - dat me door iemand die ik helemaal niet ken zomaar is toegestuurd.»


HUMO Zeven boeken in negen dagen, dat is ook weer flink doorwerken.

Gennez «Oh, maar zo'n 'Eros' heb ik uitgelezen op een middag terwijl de koers opstaat. Dat vind ik pas ontspannend: de Ronde van Frankrijk. Als ik met mijn vader vroeger naar zee ging, zaten wij in een klein, donker kotje op het strand de hele middag op een tv'tje naar de koers te kijken. Ik deed dat liever dan op het strand spelen.

 

HUMO Wat heb jij dan met koers?

Gennez «Dat is ook allemaal ploeg- werk, hè. En dat is ook vechten tegen een berg, of tegen dat hele peloton, als het een sprint is. En het is ook voor elkaar rijden. Daarom vond ik het wel fantastisch dat Alberto Contador gewonnen heeft: hij werd niét gesteund door zijn eigen ploeg, maar heeft het toch gehaald.»


HUMO Je zoekt kennelijk flink naar erkenning?

Gennez «Kennelijk (lacht). Al klopte mijn hart voor de broertjes Schleck, omdat ik het zo lief vind hoe die alles voor elkaar doen.»

HUMO Kan jij straks in Spanje de knop wel helemaal omdraaien, en niet aan politiek denken?

Gennez «Normaal gezien kan ik dat heel goed. Maar ik heb er nu wel meer last mee dan anders om alles even aan de kant te zetten.

"Fantastisch van Alberto Contador: niét gesteund worden door zijn eigen ploeg, en toch winnen"

 

Nu ben ik bezig met personeel. Dat gaat weer over mensen, weer over: jij wél, en jij niét. Weer moeilijk. Maar goed, ik heb dat nu voor een stuk aan Ingrid Lieten gedelegeerd.»

Grote Manitoe

HUMO Je hebt bij je keuzes over mensen inderdaad een moeilijke beslissing genomen, en Frank Vandenbroucke geen ministerpost meer gegeven. Op je 35ste een politiek zwaargewicht opzij zetten, hoe doe je dat?

Gennez «Tja. Onderhandelen gaat over inhoud. Daarover kan je wel een consensus krijgen, maar als het over mensen gaat...»


HUMO ...moet je een olifantenhuid hebben.

Gennez «Helemaal niet! Ik heb redelijk wat veerkracht, maar geen olifantenhuid, zeker niet. Als de voorzitter vroeger de ministers geselecteerd had, werden die gewoon opgebeld: 'Je bent het.' Of: 'Je bent het niet. Doei!' Maar je neemt wel ingrijpende beslissingen over het leven van die mensen, dus degenen die met enige reden denken dat ze een kans maken om minister te worden, roep ik bij mij. Ik heb tot diep in de nacht gesprekken zitten voeren, ik heb blijdschap gevoeld, maar ook mensen ontgoocheld. Maar ik kijk hen dan recht in de ogen en leg heel eerlijk de motivatie van die beslissingen uit. Je kan zeggen: 'Bespaar jezelf die kommer en kwel, je voorgangers deden dat ook niet,' maar ik vind dat de enige menselijke manier. Je móét dat doen.»

HUMO Eén van de levensvragen van schrijver Max Frisch: 'Als je de macht zou bezitten af te dwingen wat je op dat moment juist lijkt, zou je dat dan doen tegen de wil van de meerderheid in?'

Gennez «Hm, neen want ik ben wel een democraat. Maar als aan jouw positie de verantwoordelijkheid is verbonden om te beslissen, dan beslis je watje zelf denkt dat goed is op de lange termijn. En dan moetje dat ook alleen doen. Je consulteert vooraf natuurlijk wel mensen, maar knopen doorhakken doe jij.»

HUMO Je bent een democraat, zeg je, maar hoe democratisch is het om die 46.490 voorkeurstemmen voor Frank Vandenbroucke te negeren?

Gennez «Die stemmen voor Vandenbroucke zijn uiteindelijk ook stemmen voor de sp.a, en ik hoop toch dat mensen kiezen voor een partij en een programma, en dat ze ons zullen afrekenen op het beleid van de huidige ministers, en niet op dat van hun voorgangers. Ik snap wel dat mensen boos zijn, maar dat waren ze met de overstap van Bert Anciaux en het ongelukkige misverstand over de nieuwe naam van de partij ook, en daar zijn ze toch ook snel overheen gestapt?»


HUMO Maar goed, jij hakt dus heel duidelijk de knopen door. De macho's bij de sp.a mogen dus stoppen met denken dat anderen dat voor jou doen?

Gennez «Iedereen denkt dat, hè. Ik las vandaag nog in de krant: Caroline Gennez is een bloempot. Ze denken dat het allemaal machinatiesvan de Grote Manitoe zijn. Maar toen Steve Stevaert me meldde: 'Ik wil ontslag nemen als gouverneur, ik doe dit niet meer met hart en ziel,' heb ik hem gevraagd: 'Je bent heel welkom, maar wacht tot na de verkiezingen. En als je dat niet wil, dan heb ik liefst dat je de lijst trekt in Limburg.' Dat zag hij niet zitten, dus heeft hij pas na de verkiezingen ontslag genomen. En nu is zijn mening nog altijd waardevol, maar niet zaligmakend. Zoals ik het gezond vind.»


HUMO Eigenlijk zijner jou gewoon dingen gelukt waar onder anderen hij nooit in geslaagd is.

Gennez «Ik weet dat al mijn voorgangers - ook Steve - Ingrid Lieten gevraagd hebben: 'Zet de stap naar de politiek.' Ik heb haar overtuigd, op een hele eerlijke, rationele basis, denk ik. Ingrid is-en ik herken mezelf daarin - heel erg no-non- sense. Ze zegt: 'Titels of ministerpostjes zijn voor mij geen doel. Ik wil wel samen met jou en andere mensen de sp.a uitbouwen, nieuwe, jonge mensen aantrekken, en met twee voeten in de samenleving gaan staan.' Dat was mijn plan ook,en ik denk dat ik haar daar eerder mee overtuigd heb dan met: 'Ingrid je krijgt dît, of je mag dat doen.' Zo benaderen mannen wel vaker mensen: 'En dan maken we u dat!'»

HUMO Je hebt lang volgehouden dat vrouwen alleen maar anders behandeld worden als ze dat zelf toestaan. Maar je hebt nu toch moeten inzien dat die gelijkheid niet helemaal evident is?

Gennez «Dat is me gaan dagen, ja, de laatste twee jaar. Mensen vinden het kennelijk toch raar dat een drieëndertigjarige, niet eens een meter vijfenzestig lange, blonde vrouw de eindverantwoordelijkheid heeft. Iedereen schijnt dan liever te denken dat anderen aan de touwtjes trekken.
»Maar ik geloof wel nog steeds datje vooroordelen en stereotypen kan ontkrachten door eerlijk te zeggen waar het op staat.»


HUMO Maar ook daarmee lukt het je toch niet om tegen het macho- geweld, ook binnen de sp.a, op te tornen?

Gennez «Daar heb ik meer last van gehad dan verwacht, laten we het zo zeggen. Nu weer eigenlijk. Iedereen is dolenthousiast over het regeerakkoord: het meest linkse en progressieve sociaal akkoord van de laatste twintig jaar, roepen ze. Maar als je dan ministers aanduidt, zeggen ze toch weer: er zal wel een of andere kwade genius achter zitten. Zelfs een vooraanstaand lid van mijn partij, met wie ik goed opschiet, zei tegen mij: 'Als je nu wil bewijzen datje onafhankelijk bent, moetje Frank zeker minister maken, want die oude krokodillen hebben gezegd: 'We hebben hem eigenlijk liever niet." Dan denk ik: hoe sta jij in de wereld? Om te bewijzen dat ik onafhankelijk ben, zou ik het tegenovergestelde moeten doen van wat er volgens mij moet gebeuren! Wat een vreemde kronkel is dat!»

Onze Frank


HUMO Denk je nog vaak aan de ledendag  in de zoo van Antwerpen, vlak voor de verkiezingen?

Gennez «Ja. Dat was een onwaarschijnlijke omslag. Het ging moeilijk, we deden het slecht in de peilingen en iedereen had de SP.A al volledig afgeschreven. En dan waren daar opeens tienduizend mensen.»


HUMO Was jij toen ook wanhopig?

Gennez «Wanhopig ben ik nooit geweest. Maar ik ben er wel beducht voor dat, als je eenmaal in de hoek zit waar de klappen vallen, je daar niet meer uitraakt, wat je ook doet. Maar zelfs dan moet je blijven proberen, vind ik. En die dag in de zoo zag je mensen die daar echt stonden van: 'Komaan! We hebben nog een week voor de verkiezingen, we gaan ervoor.' Echt heel schoon. Daar voelde ik eindelijk weer: ze willen dat ik ervoor ga, en ze gaan er zelf ook voor.»

HUMO En toen stond er opeens een Caroline Gennez met tranen. Dat was wel...

Gennez«...een beetje abnormaal. Dat zal een combinatie geweest zijn van extreme vermoeidheid, en lang met het gevoel moeten leven van: ik sta er alleen voor. En daar bleek dan opeens, dat dat niet zo was - hartverwarmend. Of ja (spuugt het uit), emotioneel. Ik was wel een beetje verbaasd van mezelf, en ook wel een beetje beschaamd, want je staat daar echt wel in je nakie. Ik zag ook dat er nóg mensen in de zaal begonnen te wenen. Toen dacht ik helemaal: 'Oh, neen! Hopelijk raak ik hier door.' Gelukkig kwam er toen een hard applaus en had ik de tijd om mezelf weer meester te worden. Achteraf gezien was dat toch heel mooi. »


HUMO Als je nu terugkijkt, denk je dan niet: hoe heb ik dat allemaal voor elkaar gekregen?

Gennez «Ja, want het heeft af en toe aan een zijden draadje gehangen. Maar ik heb altijd wel geweten waar naartoe. Dat is heel belangrijk, datje die houvast hebt.»


HUMO Wat vind je je absolute sterkte als politicus?

Gennez «Ik denk een combinatie van zelfvertrouwen, de drang de wereld te willen verbeteren, en onthechtheid  van schone schijn.»


HUMO Ze grijpt wel gretig elke kans die ze krijgt, zeggen je criticasters, terwijl het soms ook goed is om neen te zeggen.

Gennez «Maar dat heb ik al vaak gedaan! Als ik mezelf ergens compleet ongeschikt voor vond, of vond dat ik er alleen mezelf en niet het geheel mee zou dienen. Ik heb geweigerd minister te worden. Ik was pas naar Mechelen verhuisd en wou daar de boel uit de grond stampen. Dus vond ik minister worden toen niet de beste optie.»


HUMO Nog een punt van kritiek: je mist autoriteit en ondergaat vergaderingen.

Gennez: ik weet niet waar dat vandaan komt. Als er iemand aan het woord is, moet de voorzitter toch niet op iedere slak zout leggen? Vroeger was het inderdaad zo: de voorzitter deed de inleiding, die duurde tot de uitleiding, en daarna was de vergadering gedaan. Dan kun je beter niet samenkomen, tenzij je natuurlijk jezelf graag bezig hoort.
»lk bereid me nu wel al wat beter voor. Ik weet dat sommige van mijn collega's een halve dag vrij houden als ze naar een debat gaan, want er moet gestudeerd worden, en geoefend. Dat deed ik misschien iets te weinig, ik vloog vol vertrouwen op mijn automatische piloot tijdens samenkomsten.»


HUMO En wat zie je zelf als je politieke zwaktes?

Gennez «Ik ben nogal ongeduldig. En omdat ik zo ver vooruit probeer te denken, zal ik misschien niet altijd voldoende omkijken als er iets misgaat.»


HUMO Of de kortetermijnconsequenties  niet zien?

Gennez «Ja, ik schat die wel altijd in, maar dan denk ik: dat moet dan maar.»


HUMO Maar je schrikt toch als die consequenties een prominentere rol spelen dan je dacht?

Gennez «Neen. Ik snap dat heel veel mensen ontgoocheld zijn, en ik vind dat ook schoon, echt waar. Maar ik vind wel dat je snel over teleurstellingen heen moet. Ik kan dat zelf vrij goed en snel, en soms denk ik inderdaad: allez mensen, komaan!»


HUMO Wat bedoel je met: 'Ik vind dat schoon?' Dat Frank Vandenbroucke zijn populariteit opeens zo gestegen is?

Gennez «Dat is typisch aan Vlaanderen: die neiging om meteen in de bres te springen voor iemand van wie men de indruk heeft dat hij onheus behandeld wordt. Ik zie nu ook rare coalities binnen de partij: mensen die hun hele leven gedacht hebben dat Frank toch nogal hard was, en inhoudelijk een harde lijn voorstond als het bijvoorbeeld over de aanpak van werklozen ging, maar het nu toch erg vinden wat hem overkomen is. Maar dât vind ik dus eigenlijk schoon aan onze beweging, dat idee: ook al vertolkte Frank niet altijd het socialisme van ons hart, hij is wel onze Frank, en dus zijn we kwaad als hem in onze ogen onrecht wordt aangedaan.


2020


HUMO Vandenbroucke is nota bene degene die jouw interesse voor de politiek heeft gewekt. Je ging met je vader naar een lezing van hem en vond hem één van de verstandigste mensen die je ooit had horen spreken.
Gennez «En dat is nog altijd zo. Ik heb maanden nagedacht over die beslissing: wat is het belang van personen in een organisatie? Wel, voor mij is dat heel duidelijk: hoe capabel en intelligent iemand ook is, hij is altijd ondergeschikt aan het geheel. Sommige mensen hun maatstaf voor het geheel zijn zijzelf, en dat vind ik niet goed. En ik ga nu dus voor het geheel, voor inhoud en voor een sterke ploeg.»


HUMO Klopt het dat Frank Vandenbroucke meermaals een deelakkoord dat jij had goedgekeurd doodleuk opnieuw ter discussie stelde?

Gennez «Dat doet er nu niet meer toe.»


HUMO Hij had er ook al eens mee gedreigd ontslag te nemen. Maar dat pakt niet bij jou.

Gennez «Natuurlijk ben ik daar ook wel gevoelig voor. Mijn eerste reactie is: 'Heeft hij een punt?' En daar denk ik dan verder over na. Maar als je dan tot het besluit komt dat het misschien wel een klein puntje is, maar niet van die orde datje er zulke zware consequenties aan moet verbinden... Je bent daar een keer of twee van onder de indruk, maar de derde keer denk je: 'Dit hypothekeert het inhoudelijk project. Dit hypothekeert de ploeg.' Dus gaan we gewoon heel positief kiezen voor de toekomst, voor een brede partij van gewone mensen die discuteren, tot een idee komen, en dat op toegankelijke manier tot bij het grote publiek brengen. Zo wilde ik de onderhandelingen ingaan: niet met één of twee vastgeroeste ministers, maar met de sp.a van de toekomst. We hebben werkgroepen georganiseerd rond tientallen thema's, van die werkgroepen hebben telkens drie afgevaardigden méé onderhandeld. Iedereen is aangeschoven namens de sp.a en daarin onderscheidden we ons van de andere partijen, die daar meestal met dezelfde mensen zaten, ongeacht het thema.
»lk wil niet denken op korte termijn, geen plan dat alleen maar reikt tot de volgende verkiezingen. De horizon moet 2020 zijn, en dat doe je best met een mix van ervaring en vers bloed. We zeggen dus niet meer: we zijn altijd content geweest van den diejen, dus die doet automatisch verder. Nee, er is een periode afgesloten: de periode 1999 tot 2009. We hebben veel ups en downs gehad; we zijn van 14% over 24% naar 15% gegaan. En ja, er was toen een grote piek, maar rap ook weer een groot dal. Dat wil ik voorkomen. Door in de diepte te

klaargestoomd worden, en klaarstaan.
»lk wil ook een partij die ook joie uitstraalt. Je moet serieus zijn - uiteraard, politiek is een heel serieuze zaak - maar er mag toch ook wel wat warmte zijn in een organisatie, mensen moeten het met elkaar kunnen vinden.»


HUMO 'Socialisme moet gezellig zijn, of niet zijn,' hoor ik Stevaert nu zeggen.

Gennez «Gezellig is mij een beetje te suikerig. Maar een café waar iedereen aan zijn eigen tafeltje zit, met een spaatje voor zich, zonder ooit een discussie te hebben met iemand aan een ander tafeltje of aan de toog, daar blijf je toch weg? En een café waar gevochten wordt, loopt het volk ook niet graag binnen.»


Nachtmens


HUMO Iedereen dacht dat Freya Van den Bossche Cultuur zou gaan doen, maar de sp.a heeft nu vooral harde bevoegdheden. Is dat wat je wou?

Gennez «Cultuur interesseert me. Daarom zit ik nu hier, bij Theater aan Zee, en ga ik ook de parlementscommissie cultuur volgen.
«Ingrid Lieten heeft in haar portefeuille het harde economische overheidsinstrumentarium: innovatie; overheidsinvesteringen en media. Maar tegelijkertijd heeft ze armoedebestrijding: ze moet zorgen dat mensen uit de problemen raken op het gebied van wonen, gezondheid en onderwijs. Dus kan ze een robuust economisch beleid voeren, wat belangrijk is om uit de crisis te raken, maar tegelijkertijd zeggen: 'Maar we zorgen ook dat er niemand achterblijft.' Het pakket van Freya, Stedenbeleid, Wonen en energie, en de bevoegdheden van Pascal Smet, Onderwijs, Jeugd en Gelijke Kansen, sluiten daar goed bij aan. Met die bevoegdheden zullen we in de Vlaamse regering trendbreuken teweeg kunnen brengen. Ik wilde echt niet in een regering zitten zoals sommige andere partijen: we zullen hier op de meubelen letten, en doe verder vooral niet te gek. Wij willen een beleid voeren waar we ook echt op afgerekend kunnen worden: dat er meer mensen aan een betaalbare woning kunnen komen. Dat het onderwijs meer kansen biedt, en dat er minder ongekwalificeerde jongeren op de arbeidsmarkt komen. Dat soort trendbreuken vind ik ongelofelijk belangrijk.»

HUMO Je hebt dus gekregen wat je wou?

Gennez «Ja. Ik heb van meet af aan gezegd: 'Al die strategieën mekaar  vliegen afvangen, de loef afsteken, en troeven achter de hand houden - dat hoeft voor mij niet. Ik heb helemaal geen goesting om iemand een kloot af te trekken om binnen te halen wat ik wil. Ik vind dat alleen maar vermoeiend. Als je mij aan de onderhandelingstafel krijgt, zul je dat niet voorhebben. Ik zeg altijd gewoon: in dit dossier wil ik dat bereiken.' En als ik weet: die heeft daar problemen mee, dan zal ik nooit het mes in die wonde draaien. Ik zal zeggen: 'Ik begrijp dat wel, maar ik zit met deze gevoeligheid, hou daar dan ook rekening mee, dan kunnen we goeie afspraken maken.'»

HUMO Daarin vonden Bart De Wever en jij elkaar tijdens de onderhandelingen ook snel: die afkeer van spelletjes. Terwijl de generatie van Vandenbroucke dat zo gewoon is.

Gennez «Klopt. Veel politici van onze generatie hebben gezien hoe die strategische aanpak alleen maar verlammend werkt. Als je voortdurend bezig bent de ander niet te laten scoren, dan ziet het publiek geen goals. Dat is afbraakvoetbal. Daar blijft niemand naar kijken.»

HUMO Tijdens de onderhandelingen zijn Bart De Wever en jij de bokkensprongen van Vandenbroucke gewoon gaan negeren, en hebben jullie de echte gesprekken met Kris Peeters zonder hem voortgezet, ook die laatste, cruciale donderdagavond.

Gennez «Ook toen heb ik eerlijk gezegd dat het niet nodig was dat hij op de afronding bleef wachten.
«Trouwens, je moet niet vergeten dat die zogenaamde strategische generatie na de federale verkiezingen in 2007 wel aan de kant is gaan staan. Dat is de kracht van bijvoorbeeld een Johan Vande Lanotte,  dat hij toch dacht: 'Dit is niet ernstig, we doen niet meer mee.' Ook al is het een beetje tegen hun natuur.

»Nu móét je wel uitleggen waar je voor staat: 'We gaan voor jobzekerheid,  woonzekerheid, inkomenszekerheid. Waar we daarvoor kunnen zorgen - in Vlaanderen - doen we mee. Waar men niet serieus bezig is - federaal - voeren we oppositie.'

Het is natuurlijk veel moeilijker voor een partij om dat duidelijk te maken dan om te zeggen: 'We zijn er overal bij, en deze vertrouwde gezichten zijn onze ministers.' »Wat ik wel héél ironisch vind, is dat Yves Leterme die - ook internationaal - aangezien wordt als de hoofdverantwoordelijke voor hét debacle van die generatie - de absolute standstill van de afgelopen twee jaar, waardoor we de risee werden in heel Europa - dat uitgerekend hij nu als minister van Buitenlandse zaken ons land representeert in de rest van Europa. Dat is weer typisch Belgisch surrealisme, zeker? Maar goed.»

 

HUMO Lek je weleens naar de pers? Dat hoort bij het tactische spel, zegt zelfs Vera Dua, daar kom je niet onderuit.

Gennez «Tijdens de regeringsonderhandelingen hebben we dat geen enkele keer gedaan. Ik vond: ik zit maar te prediken dat er een politieke cultuur van discretie en inhoud móet kome^T-dan moet ik daar zelf ook naar handelen. Maar dan zagen we in de krant dingen lekken als: de grootste verwezenlijkingen van de SP.A in de regeringsonderhandelingen zijn één tramlijn per provincie en een kilometerheffing voor vrachtwagens. Terwijl wij ons elke dag zaten op te winden over kinderopvang, onderwijs, wachtlijsten in de zorg en de maximumfactuur. Ja, toen heb ik meteen gezegd: 'Bel nu maar alle kranten op!'»


HUMO Dan zal ik je nu maar aan je vakantie laten beginnen. Eindelijk weer uitslapen! Als ik het goed heb begrepen is dat voor jou een van de ergste aspecten van toppolitiek: vroeg uit de veren moeten.

Gennez «Dat is absoluut waar. Ik ben een nachtmens. Of ik nu vroeg ga slapen of ik ga uit tot een gat in de nacht, ik raak 's ochtends niet uit mijn bed. Net of twee onzichtbare handen mij in dat bed geduwd houden. Ik moet een bioritme hebben dat voor de nacht gemaakt is, want dat was als kind al zo. Ik stond vaak alleen op om naar school te gaan omdat mijn ouders laat werkten. Ik kwam dus regelmatig te laat omdat ik me versliep. Het allerergste is dat ik de afgelopen maanden zo vaak vroeg op moest, dat ik nu automatisch om negen uur wakker word. Ik kan veel aan, maar dét (lacht).»