Jan CornillieToen ik in 2000 in Londen studeerde, stelde ik vast dat enorm veel Grieken aan de Londense universiteiten studeerden. Ik vond dat vreemd: er zijn niet meer Grieken dan Belgen, ze zijn gemiddeld armer en er ligt meer dan een Eurostar tussen Griekenland en Groot-Brittannië. Wat bleek? Griekse studenten legden mij uit dat diploma’s van hun hogescholen en universiteiten waardeloos waren en dat wie kon, in het buitenland ging studeren. Voor de crisis studeerden ongeveer 35.000 Grieken (ongeveer 6% van het totaal) in het buitenland onder wie 15.000 in Engeland en 10.000 in Duitsland. Dat is problematisch, want het betekent dat inkomen een grotere rol speelt in het behalen van diploma’s hoger onderwijs en het betekent dat de bevolking gemiddeld minder opgeleid is. Griekenland heeft de op twee na slechtste PISAresultaten wiskunde in de EU en bovendien is de impact van sociaal-economische achtergrond bij de hoogste in de EU. Tijdens de Griekse crisis heb ik dan ook meermaals gedacht dat we beter een grondige onderwijshervorming zouden doorvoeren. Op langere termijn is dat belangrijker voor de eurozone. De onrealistische bezuinigingsopdracht heeft een al slecht Grieks onderwijs nu gewoon nóg slechter gemaakt