Laat me beginnen met een vaststelling die we samen delen: de financiën van onze lokale overheden zien er voor de komende jaren niet goed uit. En dat is dan nog een understatement. Uiteraard weet u als geen ander hoe dat komt. Met name een opeenstapeling van Vlaamse en federale besparingsmaatregelen. Onze gemeenten en steden roepen al een jaar lang dat het water hen aan de lippen komt. Meer nog, dat ze dreigen te verdrinken in de maatschappelijke opdracht die ze zouden moeten vervullen voor het welzijn van ons allen. Uw maatregelen worden al een jaar lang in de parlementen aangekaart. En telkens weer zien we dat ze door ministers van uw partij worden weggehoond. Dat uitgerekend u nu – om het hoofd boven water te houden – daarvoor waarschuwt getuigt van ofwel onwetendheid, ofwel onkunde ofwel misleiding. Een andere uitleg vind ik niet. Laten we het debat ten gronde voeren, als u mij toestaat, en even terugkeren in de tijd. Eind 2014, toen de Vlaamse begroting werd opgemaakt. Toen al werd bij de beleidskeuzes van uw partijgenoot en minister van Binnenlands bestuur Liesbeth Homans aangegeven dat haar maatregelen de lokale financiën in het gedrang zouden brengen. Vooral sp.a en Groen klopten herhaaldelijk op diezelfde nagel, maar ook leden van de meerderheid vreesden toen al voor een slecht scenario voor de lokale besturen. Minister Homans wuifde die argumenten en die bezorgdheid van tafel. Ze noemde het zonder verpinken ‘gewoon de opdracht van lokale besturen om er maar mee om te gaan’.

In de maanden die volgden werd het er niet beter op: van sectorale premies via de vennootschapsbelasting op intercommunales tot de compensatie voor materieel en outillage. Er werd zelfs een belangenconflict ingeroepen, mijnheer De Wever, maar dat werd door de meerderheid - en dus door uw partij - weggestemd. De discussie over de middelen voor lokale besturen werd daarna nog versterkt door de radicaliseringskwestie en de vluchtelingenproblematiek. Lokale bestuurders en parlementairen over alle partijen heen legden concrete vragen en plannen neer. Nagenoeg niks daarvan werd uitgevoerd. Lokale overheden worden dermate aan hun lot overgelaten, zonder middelen, dat zelfs een parlementslid van Open VLD en bestuurslid in Vilvoorde er openlijk aan twijfelde of hij zo’n begroting wel zou goedkeuren.

Beste mijnheer De Wever,

Laat me de puntjes op de i zetten: dit is geen zorg over alleen (uw) stadsfinanciën, dit is een zorg voor alle lokale financiën. De ene na de andere contractbreuk wordt gepleegd. Steeds meer lasten zonder middelen dat is het nieuwe devies. Zo dreigen lokale besturen helemaal stil te vallen door het beleid van uw regeringen. Lokale besturen die - en dat weet u als geen ander - mee de motor moeten zijn van investeringen in heel wat sectoren en zeker in een moeilijke conjunctuur.

Daarom mijnheer De Wever, dit eenvoudig advies: als u vindt dat uw ministers de zaak al een jaar mismeesteren zoals vele burgemeesters dat vinden, ben ik het met u eens. Daarom ook helpen we u graag in uw démarche. We zullen vragen dat de bevoegde parlementscommissies zo snel mogelijk samenkomen om concreet in te grijpen, over meerderheid en oppositie heen. Nu het draagvlak bij lokale burgemeesters over alle partijen er is, kan - met uw steun - het stemmen van een oplossing in hét parlement niet langer een probleem vormen. Trouwens, als ik mij niet vergis bent u ook parlementslid. Toon dan dat u niet een zoveelste mededeling hebt gedaan, maar dat het u écht menens is.

Met vriendelijke groeten,




John Crombez