Vandaag is het de ‘Internationale Dag van de Witte Stok’. De witte stok is het symbool van blindheid en slechtziendheid.

Hij biedt blinden en slechtzienden de mogelijkheid om zich op straat te verplaatsen, en zo de automobilisten en voetgangers te wijzen op onze handicap. De witte stok is een recente uitvinding: de jonge Parisienne Guilly d'Herbemont kwam op het idee in 1930. Ze stelde vast dat op straat noch de automobilisten noch de voetgangers oog hadden voor de blinden.

[image] Voor alle duidelijkheid: ik ben nu reeds 12 jaar visueel invalide en arbeidsongeschikt. Van opleiding ben ik A1 elektronica en werkte 26 jaar als ingenieur “kwaliteit” bij een multinational in telecommunicatie in Antwerpen. Tengevolge van een zeldzame netvliesaandoening in beide ogen werd mijn gezichtsvermogen in één week tijd herleid naar 5 procent. Met laser behandelingen werd het medisch probleem gestabiliseerd, om nog erger te voorkomen.

Die week was een drastische verandering in mijn leven, van een actieve beroepsloopbaan naar invalide. Gedaan met auto rijden, boeken lezen, zelfs de ondertiteling op tv lukt niet meer.

Gelukkig zijn er de blinden-verenigingen zoals de KMBS vzw in Antwerpen (www.kmbsvzw.be) die mensen opvangen en sociaal begeleiden in het kluwen van sociale voorzieningen. Ze doen de nodige administratieve rompslomp voor de aanvraag van een parkeerkaart voor invaliden, een nationaal vervoerbewijs, het opstarten van een dossier bij het Vlaams Fonds, organiseren van braille lessen en nog veel meer.

Naarmate het internet steeds meer en meer zijn opmars deed, verdiepte ik mij in deze materie. De computer en wereldwijde web zijn de ideale instrumenten als venster op de wereld voor de personen met een beperking. Via de spraaksynthese - L&H weet je nog wel? -  kan de computer documenten en e-mails  voorlezen. Tijdens het intypen van een tekst wordt deze door zulke toepassingen voorgelezen. Prachtig, niet?

Helaas zijn zulke programma’s behoorlijk duur en dus niet voor iedereen toegankelijk. Een synthetische stem en besturingsprogramma kosten je algauw 1200 euro. Gelukkig komt het Vlaams Fonds tussen met een gedeeltelijke terugbetaling. Wanneer je ouder bent dan 65 jaar komt het Fonds echter niet tussen…

Het internet is een gigantische wereldwijde bibliotheek maar lang niet alle websites zijn toegankelijk voor personen met een visuele beperking. Laat staan voor personen met een motorische of mentale beperking. De toegankelijkheid van een website is afhankelijk van eht naleven van 14 internationale richtlijnen (Web Content Accessibility Guidelines.) maar slechts 5 procent van de gemeentelijke websites voldoen aan enige basistoegankelijkheid. Wanneer we alle burgers – en dus ook de invaliden – willen meekrijgen in een geslaagd communicatieverhaal, is een extra inspanning meer dan nodig.

Net daarom zet ik mij nu al een viertal jaren in om onze politieke vertegenwoordigers hierop attent te maken.

Maandag 17 oktober  

In wat verschilt mijn leven met een visuele beperking in dat van een doorsnee mens? Het antwoord is in alles en in niets.

Ik doe het huishouden, ik kook, doe de afwas en alle andere huishoudelijke taken. Alleen heb ik altijd een vergrootglas van 6x binnen handbereik voor het geval ik een tekst moet lezen. Verder stoot ik gauw een klein voorwerp omver omdat ik het niet gezien heb.

Televisie kijken doe ik op een halve meter van het scherm om zo toch een goed idee te hebben van wat er zich afspeelt. Onderschriften lezen lukt me helaas niet, zelfs niet op deze korte afstand van het scherm. Buitenlandse films volg ik via de gesproken dialogen maar mijn talen kennis is beperkt tot de vier hoofdtalen Nederlands uiteraard, Frans, Duits en Engels. Om een film te volgen in een andere taal, leest mijn partner de onderschriften hardop voor. Hier ligt nog een uitdaging voor een toepassing met spraaktechnologie. Een televisie die ondertitels voorleest moet in deze hoogtechnologische tijden toch tot de mogelijkheden behoren?

Dinsdag 16 oktober

Met de bus naar een vriend in Wuustwezel. Gelukkig is er sinds september een nieuwe buslijn tussen Essen en Herentals. Anders zou ik met de handicar de verplaatsing moeten maken, wat een zeer dure aangelegenheid zou zijn. De handicar rekent 0,25 euro per kilometer te betalen van de startplaats van de handicar. Een verplaatsing van waar ik woon naar Wuustwezel, ongeveer 7 kilometer, zou mij ongeveer 10 euro kosten. Als visueel invalide heb ik een nationale vervoerskaart waardoor ik wel gratis met het openbaar vervoer kan reizen. Voor rolstoelgebuikers ligt de situatie nog anders. Zij raken zelden op de bus of de trein. Voor rolstoelgebruikers zou de handicar gratis moeten zijn als ze niet beschikken over een eigen personenwagen.

Woensdag 17 oktober

Even naar de toegankelijkheid van de nieuwe website van “De Lijn” gaan kijken. Ziet er deze keer goed uit maar de makers zijn vergeten het invulformulier eveneens schaalbaar te maken zoals de rest van de tekst…  Hopelijk pakken ze deze vergetelheid snel aan.

Helaas zijn er nog tal van ‘openbare’ websites die niet voldoen. De NMBS, de websites van VRT, websites van radiostations zijn tot op heden nog ontoegankelijk…

Donderdag 18 oktober

Net een klein artikeltje geschreven over de (on)toegankelijke gemeentelijke websites van Kalmthout. Het artikeltje verschijnt eveneens in onze volgende SPOTS. Sinds 2004 maak ik de huidige CD&V burgemeester hierop attent. Tot op heden zonder resultaat…

Begin 2007 ben ik toegetreden tot de “Welzijnsraad” van Kalmthout. Binnen onze werkgroep omtrent toegankelijkheid denken we samen met andere idealisten na over mogelijke oplossingen in deze materie. Ik heb dan een analyse verslag gemaakt met de te tekortkomingen van de gemeentelijke, politie- en bibliotheekwebsites. Eveneens is er door de Provinciale Cel voor Toegankelijkheid een screening uitgevoerd van de verschillende openbare gebouwen. Ook daar is nog heel wat werk aan de winkel.  

Vrijdag 19 oktober

Met “Steeds Jong” aan een reeks TaiChi gestart. Onze voorzitter, Jan, wist te vertellen dat “S- Plus” een nieuwe website heeft. Hij vroeg me om er toch maar even naar te gaan kijken… en ook hier zijn ze ons vergeten…  Gelukkig bestaan er ook goede websites, zoals die van de natuurvrienden in Kamthout (www.natuurvriendenkalmthout.be ). Een pluim waard!

Zaterdag 20 oktober

Vanochtend ontving ik van mijn kameraad Peter een mail ontvangen.  Een bedrijf in Californie (VS) werd veroordeeld voor discriminatie omdat zijn website niet toegankelijk is voor blinden. (http://www.dralegal.org/cases/private_business/nfb_v_target.php)

Niet dat ik mensen het toewens om een veroordeling op te lopen maar toch. In europa is er ook een beetje beweging. Via het internet is een petitie geweest om meer rechten op te eisen voor andersvaliden. Er zouden 1,2 miljoen elektronische handtekeningen ingezameld zijn via de website http://www.1million4disability.eu.

Hoop doet leven en ondertussen strijden wij verder voor een meer toegankelijke maatschappij met respect voor iedereen. Ook voor diegenen die pech gehad hebben.