De Raad van State heeft bedenkingen bij de twee-slachtige bescherming van de poldergraslanden. SP.A en Groen grijpen dat aan om minister Schauvliege (CD&V) te kapittelen.

De Raad van State plaatst vraagtekens bij de oplossing die minister van Omgeving, Natuur en Landbouw Joke Schauvliege (CD&V) bedacht had voor de bescherming van de poldergraslanden. In juli besliste de Vlaamse regering om 8.037 hectare historisch permanent grasland een beschermd statuut te geven. Het moest een punt zetten achter een jarenlange discussie.

4.988 hectare werd beschermd als natuur, de overige 3.049 hectare kreeg een apart statuut onder de landbouwregelgeving, meer bepaald onder het Europese Gemeenschappelijk Landbouwbeleid voor vergroening.

De Raad van State vraagt zich in zijn advies af waarom bepaalde graslanden worden uitgesloten van bescherming onder de natuurwetgeving. De regering moet dat verschil kunnen verantwoorden, oordeelt de Raad, anders komt het gelijkheidsbeginsel in het gedrang.

Daarmee bevestigt de Raad voor een stuk de kritiek die de natuurbeweging uitte, dat landbouwregels geen duurzame bescherming inhielden.

De oppositiepartijen SP.A en Groen grijpen het advies aan om de beslissing van minister Schauvliege aan de kaak te stellen. 'Door de graslanden een verschillende behandeling te geven, zet de regering de deur open voor juridische betwistingen', zegt Vlaams Parlementslid Steve Vandenberghe (SP.A). 'Het gevolg is dat de regeling de rechtsonzekerheid niet wegneemt maar in stand houdt. Daar zijn landbouwers noch natuurliefhebbers bij gebaat.'

Bart Caron (Groen) wijst erop dat bescherming onder landbouwregels inhoudt dat er nog bewerkingen op het grasland mogelijk blijven en dat er geen beperking op het gebruik van herbiciden geldt. Er kunnen ook andere gewassen ingezaaid worden. 'Dat tast de rijkdom van de graslanden aan. De biodiversiteit van de eeuwenoude weiden zal snel achteruitgaan. En wat als het Europees landbouwbeleid verandert?'

Minister Schauvliege verdedigt haar keuze. 'Onder beide wetgevingen zijn de graslanden voldoende beschermd. Ze mogen niet omgeploegd ('gescheurd') worden.' De landbouwregels zijn volgens haar ook meer 'actief' in de betrokken gebieden dan de natuurwetgeving. 'De naleving is daar transparanter en eenvoudiger', meent ze.

De 3.049 hectaren die onder landbouwregels vallen, liggen inlandbouwgebied en genoten nog geen

enkele bescherming. Schauvliege wijst er nog op dat maar vier landen of regio's zo ver gaan in de bescherming van hun graslanden als Vlaanderen, 'en dat ook buiten de Natura 2000-gebieden'.

Vandaag moet de Vlaamse regering de kaarten met de beschermde percelen definitief vastleggen.