De cultuursector moet volgend jaar rekening houden met een gemiddelde daling van haar subsidies met 5 procent, met enkele uitschieters tot 7,5 procent. Yamila Idrissi: “De regering gaat veel verder dan de kaasschaaf en volgt daarin het Nederlands model. En iedereen weet dat de resultaten daar niet fraai ogen. Kunst en cultuur geraken er verstikt en worden vermarkt.”

“Net als in Nederland en andere delen van Europa weerklinkt de kreet nu in Vlaanderen dat cultuur toch maar een overbodige luxe is. Alsof kunst en cultuur niet van en voor iedereen zijn, even nodig als water en energie, even nodig als brood”, zo gaat Idrissi verder. “Zo’n besparing is al lang geen kaasschaaf meer, maar een kaalslag, een botte hakbijl. Het excuus van deze Vlaamse regering is dan: “Trek uw plan, be creative!”, net zoals ze deed in haar regeerakkoord”, vindt Idrissi. “Het opzet van deze rechtse regering is duidelijk: minder overheid en meer markt, minder kunst en meer industrie, minder middelen en meer concurrentie. Beeldende kunstenaar, muzikant en dichter moeten zich maar richten naar de vraag, gezelschappen moeten ‘afslanken’, het aanbod in de boekenwinkel moet verschralen.”

Yamila Idrissi wijst er ook op dat er niet alleen langs boven, vanuit Vlaanderen, aan het cultuurveld wordt geknabbeld. Ook aan de onderkant wordt er geknaagd: “Want door de financieel moeilijke situatie van de steden en gemeenten wordt er ook langs daar gesnoeid in cultuurbudgetten. Bovendien vallen heel wat ondersteuningsmogelijkheden vanuit de provincies weg. Die combinatie leidt tot een regelrechte verschraling. De cultuursector, die eigenlijk al een aantal jaren op haar tandvlees zit, zal nu moeten overgaan tot ingrijpende maatregelen: producties zullen moeten geschrapt worden, onze musea zullen moeten snijden in hun aanbod en er zullen heel wat onslagen vallen. Dat is niet alleen bijzonder jammer maar ook onverstandig. Kunst en cultuur zijn één van de motoren van innovatie en creëren op zich heel wat economische activiteit. Ook daar zullen deze besparingen zich laten voelen.”

“Besparen op cultuur, is besparen op mensen. Op de zuurstof die je hen geeft, op hun levenscomfort en geluk. Dat is wat deze regering doet. Binnenkort blijven we allemaal thuis, omdat we een avond cultuur niet meer kunnen betalen, zetten we ons voor onze televisie en kijken we naar de herhalingen van FC de Kampioenen, want ook de VRT zal moeten inleveren", besluit Katia Segers.