11,4 miljoen euro minder voor het basisonderwijs, 40,5 miljoen euro minder voor het secundair. In onze scholen komt de boodschap van de Vlaamse regering bijzonder hard aan. De extra besparingen komen neer op 25.000 euro per jaar minder voor een secundaire school met 500 leerlingen, zo maakt Lieven Boeve, directeur-generaal van het Katholieke onderwijsnet, dat cijfer concreter. “Het is ronduit onbegrijpelijk dat een regering zo bespaart op onze toekomst”, zegt Vlaams parlementslid Caroline Gennez. “Na het hoger onderwijs moeten ook onze scholen eraan geloven. Het stramien is telkens hetzelfde: deze overheid snoeit op basisvoorzieningen, vervolgens moeten instellingen hun plan trekken om het plaatje rond te krijgen en tot slot komt de factuur bij de gezinnen terecht.” “En wat is keer op keer het antwoord van deze regering op de bezorgdheid en onrust? Stop met klagen en staken, en zoek naar oplossingen. Met andere woorden: scholen, trek uw plan en maak uw huiswerk beter maar zorg vooral dat de rekening klopt. Dat is wel een vreemde invulling van inspraak en overleg: aan de onderwijspartners wordt enkel de keuze gelaten op welke wang ze hun klets willen ontvangen. Dat is geen participatie. Dat is gewoon de grove scalpel door het maatschappelijk weefsel en de toekomst van onze samenleving halen.” In het basisonderwijs hebben we met het systeem van de maximumfactuur –destijds ingevoerd door sp.a- een buffer om de kosten te beperken. Maar Boeve opperde al dat een verhoging van die maximumfactuur met 20 euro (nu bedraagt die 70 euro) de enige mogelijke oplossing is, willen we ouders een zoveelste wafelenbak besparen. Hij ziet geen andere uitweg, zegt hij zelfs letterlijk. “In het secundair onderwijs is er zelfs geen maximumfactuur, waardoor besparingen rechtstreeks worden doorgerekend aan ouders. Uit recent onderzoek van de ouderkoepels naar de jaarlijkse schoolkosten blijkt dat schoolkeuze in Vlaanderen nog altijd sterk bepaald wordt door de sociaaleconomische achtergrond. Prijsverschillen tussen scholen kunnen immers oplopen tot 600 euro. Nu doet de Vlaamse regering daar nog een schepje bovenop en vergroot ze de ongelijkheid”, aldus Gennez. “Door zo hard te schrappen in de werkingsmiddelen van scholen – dat gaat over didactisch materiaal, stoelen, banken, borden, verwarming, elektriciteit of de bus naar het zwembad– snoeit deze Vlaamse regering in de toekomstkansen van onze kinderen. Deze regering wil de komende generaties niet opzadelen met schulden, beweert ze. Maar door zo hard te schrappen vraag ik me af: welke generatie kan er nog wel op vooruit gaan? Scholen moeten nu al alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te houden. Nu kunnen ze alleen nog bovenblijven op kap van de ouders want die krijgen de factuur. Voor sp.a is dit onaanvaardbaar”, besluit Caroline Gennez.