De recente reportage van Pano heeft bij heel wat mensen een diepe indruk nagelaten. Nog nooit werd zo duidelijk in beeld gebracht wat de gevolgen zijn van het centraal plaatsen van de winst in de zorg. De beste garantie om niet naar een dergelijk scenario te evolueren is de zorgdiensten in publieke handen te houden. Niet alleen kan je dan als bestuur zelf bepalen welke kwaliteit en prijs je biedt binnen de eigen dienstverlening. Je plaatst ook de lat voor de private dienstverlening die zich hier rond organiseert. Maar, zo valt te lezen uit de documenten van het bestuur: het aanbieden van een kwaliteitsvolle zorg is geen kerntaak van een lokale overheid. Men spaart liever dit geld uit voor projecten die zichtbaarder zijn zoals een nieuw zwembad en toeristisch onthaal. Hiermee stelt dit bestuur volgens ons de verkeerde prioriteiten. De gevolgen voor de volgende generaties Ronsenaars zullen groot zijn.

  • Geen impact van de stad op beleid vzw de Linde
  • De motivatie om tot privatisering over te gaan, raakt kant nog wal
  • Communicatie over adviezen worden sterk bijgekleurd
  • Het moet zo snel gaan, dat ganse diensten vandaag nog in het ongewisse zijn over hun toekomst

Hieronder onze uitvoerige kritiek en argumentatie om de zorgsector in publieke handen te houden. 


De stad als souffleur binnen de nieuwe vzw De Linde.

Het bestuur maakte zich al verschillende keren sterk dat ze binnen de nieuwe vzw voldoende de regie zal kunnen voeren om de prijs en de kwaliteit van de zorg te bewaken. Met 3 van de 8 stemmen in de algemene vergadering en 2 van de 6 stemmen in het bestuur weet je echter al snel dat je weinig te zeggen hebt wanneer bijna alle beslissingen bij meerderheid worden genomen.

Wanneer we een blik werpen op het financieel plan van de nieuwe vzw valt vooreerst de forse prijsstijging op van de dagprijzen. De goedkoopste kamer wordt maar liefst 300 euro per maand duurder in vergelijking met 2015. Daarmee komen we een heel pak boven de lage gemiddelde pensioenen van de Ronsenaars. Het OCMW of de kinderen zullen het verschil moeten ophoesten. Dat deze prijsstijging de nieuwe vzw geen windeieren zal leggen mag blijken uit het vooropgesteld globaal resultaat. Tegen 2041 komt men (afschrijvingen en pensioenlasten inbegrepen) aan een meer dan 3 miljoen euro winst. Het bestuur laat ons graag geloven dat de privé een miljoenencadeau doet aan de stad, maar deze cijfers laten duidelijk iets anders zien. De privé zal straks mooie winsten kunnen boeken op de kap van de Ronsenaars.

Uit datzelfde financieel plan maken we uit dat het personeelskader in de komende jaren stabiel blijft of zelfs afbouwt, terwijl er een aantal kamers bijkomen. Dat terwijl de werkdruk nu al hoog ligt en eerdere pogingen van dit bestuur om personeel te schrappen, geleid hebben tot scherpe kritieken van de zorginspectie.


Een motivatie die kant noch wal raakt.

De wetgeving verplicht een OCMW om zijn beslissing tot privatisering van diensten te motiveren. De motivering voor deze cruciale beslissing geeft men weer in een nota van drie pagina's. De voornaamste argumenten zijn het financieel plaatje en het erfgoedkarakter van de site wat verbouwingen onmogelijk maakt.

Wat het erfgoedkarakter betreft, stellen we vast dat het gebouw geen beschermd monument is, maar deels opgenomen is in de inventaris van bouwkundig erfgoed. Het bestuur heeft reeds meermaals in het verleden panden met dit statuut gesloopt of laten slopen. Zich nu verbergen achter Onroerend Erfgoed getuigt dan ook van weinig lef.

Wat het financieel plaatje betreft, merken we op dat de stad ondertussen beroep zou kunnen doen op een nieuwe subsidie die haar op 30 jaar tijd meer dan 8 miljoen zou opbrengen. Dit is veel meer dan de subsidie verkregen voor het toeristisch onthaal of voor het nieuw zwembad. Projecten die men wel doorvoert. Uit de cijfers die het bestuur zelf meegeeft blijkt trouwens dat het structureel verlies van de voorbije jaren veel lager ligt dan het vooropgesteld structureel verlies van het nieuw zwembad.

Die motivatie is voor ons ontoereikend en als de bevoegde Minister van Welzijn zijn analyse in eer en geweten uitvoert, zal hij dat ook moeten toegeven.


De leugentjes om bestwil.

Sinds het debacle over het verslag van de zorginspectie waarbij de stad een aantal kritische opmerkingen kreeg, maar de OCMW-voorzitter zelf communiceerde dat het rapport zeer positief was, weten we dat we elke communicatie grondig moeten analyseren.  Zodoende hebben we ook het antwoord van de gouverneur met betrekking tot schorsing van de procedure grondig nagelezen.

In tegenstelling tot de hoera berichten van het bestuur, geeft de gouverneur het stadsbestuur helemaal niet gelijk over de volledige lijn. Omtrent een aantal belangrijke opmerkingen, geeft hij echter aan van niet te kunnen oordelen omdat de documenten toen nog niet voorhanden waren. De juridische slag om de privatisering van de zorgdiensten is dus nog niet gestreden. Wat de gouverneur in dezelfde brief wel stelt is dat het stadsbestuur bij de publicatie van de opdracht, kanalen heeft gebruikt die “voornamelijk door private spelers worden gebruikt en zich niet meteen lenen voor oproepen naar publieke spelers”. De enige twee publieke partners die ooit gecontacteerd zijn door de stad, zijn Antwerpen en Maarkedal. Toevallig of niet twee besturen waar NVA de plak zwaait en men zich dus op voorhand kon vergewissen van het antwoord.

Of hoe een procedure in theorie open staat voor iedereen, maar in de praktijk toch sterk gestuurd wordt naar bevriende private organisaties. De NVA tevreden met de privatisering, de CD&V tevreden dat de zorg in handen komt van een groep waarvan de CEO OCMW-voorzitter is voor CD&V in Geraardsbergen.


Amateurisme.

Los van de principiële beslissing, klaagt sp.a Ronse ook het amateurisme aan waarmee deze transitie wordt voorbereid. Vanop de werkvloer horen wij een totaal gebrek aan communicatie. Men zou de dienstverlening reeds in januari willen overhevelen, maar met sommige diensten werd nog niet eens een eerste keer samen gekomen met de nieuwe private partner. Een verandering van deze omvang moet zorgvuldig gepland en beheerd worden. In andere besturen wordt hier een heel team voor aangesteld om er zich van te verzekeren dat deze overgang voor zowel personeel als klanten naadloos kan verlopen.

Dit bestuur kiest echter voor de geheimhouding en het coulissewerk en organiseert dit in alle haast op het ogenblik dat er belangrijke verschuivingen plaatsvinden aan de top van de administratie van stad en OCMW. Terwijl dit bestuur in haar eigen persmededeling verklaart dat de privatisering van de zorg haar grootste verwezenlijking is, laat ze het beheer ervan volledig over aan de private partner.

Sp.a blijft zich dan ook verzetten tegen deze privatisering en durft vooruit te kijken. Indien we ook in de komende decennia de beste waarborgen willen blijven bieden voor een betaalbare en kwaliteitsvolle dienstverlening, dan moeten de zorgdiensten in publieke handen blijven. Voor ons, is dit meer dan ooit een kerntaak van een lokale overheid