'Stoelgeld' in Mechelse scholen is helaas geen grap.




Alle Mechelaars met een eigen huis en een arbeidsinkomen betalen opcentiemen op de onroerende voorheffing en algemene personenbelasting. De stad heft beide belastingen naar draagkracht en vermogen, de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten. Wie een groter huis heeft, betaalt meer opcentiemen dan zijn buur met een kleiner huis. Wie veel verdient, betaalt meer dan mensen met een minder betaalde job. Progressieve belastingen zijn eerlijk. Retributies - vergoedingen voor de dienstverlening door de stad of door een derde - zijn al heel wat minder eerlijk. Iedereen betaalt evenveel, ongeacht inkomen of gezinssituatie. Wat voor de ene een peulschil is, blijkt voor de andere een hele hap uit het budget.

"Ook in economisch moeilijke tijden kan je rechtvaardige keuzes maken."

Geen belastingverhoging?

Het wordt helemaal oneerlijk nu het rechtsgroene stadsbestuur in Mechelen ook nog eens kiest voor een forse en systematische verhoging van zowat alle retributies. Of er gewoon nieuwe uitvindt. Een zwembeurt, voor- en naschoolse kinderopvang, een identiteitskaart of een reispas, de huur van een sportterrein, gebruik van feestmateriaal, parkeren, teken- of muziekschool, aansluiting op het rioleringsnet, en zelfs voetbaltickets en filmvoorstellingen: ze worden duurder om de stadskas te spijzen. Mechelaars betalen voortaan 25 tot 300 procent meer. Als top of the bill introduceert de stad nu vanaf 1 september 'stoelgeld' voor kinderen die tijdens de middagpauze hun boterhammetjes verorberen op school. Een 'boterhambelasting': veel gekker moet het echt niet worden. Maar bij nader inzien kadert de boterhammentaks perfect in de filosofie van het stadsbestuur. In Knack benadrukte burgemeester Somers recent trots dat hij de belastingen in Mechelen niet verhoogt. Rechtstreeks doet hij dat inderdaad niet, nee. Maar de Mechelaars die voortaan meer betalen aan het loket, in de cinema, in het zwembad of op school hebben daar weinig boodschap aan. Op het einde van de rit zijn zij het kind van de rekening. Gevraagd naar de drastische verhoging en invoering van alle mogelijke retributies kwam de burgemeester op de proppen met het begrip 'vermijdbare dienstverlening'. Je kind naar de tekenschool sturen? Vermijdbaar: je kind kan evengoed thuis tekenen. Een straatfeest organiseren? Niemand verplicht buren om het samen gezellig te maken. Je kind in de naschoolse opvang laten? Een van de ouders kan evengoed halftijds werken. Je kind 's middags boterhammetjes laten eten op school? Een van de ouders kan evengoed niet werken. Die vermijdbare dienstverlening is dus een fabeltje. In onze actieve samenleving gaan veel ouders met zijn tweeën werken. Tienduizenden eenoudergezinnen hebben slechts één kostwinnaar en halftijds werken of thuisblijven is dus geen optie. Niet elk gezin woont nog dicht bij oma en opa. En oma en opa zijn zelf langer actief. Zeker in een stad waar het bestuur hen aanspoort om zich als vrijwilliger in te spannen.

Nog 60 dagen

Een halve euro per dag voor een kind dat zijn boterhammen op school eet, maakt al snel 10 euro per maand. Op een heel schooljaar dus 80 tot 90 euro. Voor één kind. Duizenden Vlaamse scholen doen er alles aan om de maximumfactuur toe te passen, de Vlaamse Regering waakt over de kosteloosheid van ons onderwijs. Onderwijs is een basisrecht voor elk kind, de belangrijkste gemeenschapsvoorziening en de voornaamste motor van vooruitgang. Daar mag je als stad niet aan tornen. Het stadsbestuur zal opwerpen dat in crisistijden iedereen overal moet besparen. Maar ook in economisch moeilijke tijden kan je rechtvaardige keuzes maken. Het Mechelse rechtsgroene bestuur bespaart in 2013 220.000 euro in het stedelijk onderwijs, de rekening voor 2012 van de Mechelse politie vertoont een overschot van 1.367.000 euro. De prioriteiten zijn duidelijk. De rekening wordt gepresenteerd aan ouders en scholen, op kap van de allerkleinsten. Het stadsbestuur heeft nog 60 dagen - een hele zomervakantie - om zijn stommiteit in overleg met de scholen recht te zetten. En ouders en bezorgde burgers hebben nog 60 dagen om actie te voeren. Op onze steun kan men rekenen.

Bron: De Morgen