Edegem, taverne De Pelgrim, brunch. Kent u Emmy Corveleyn? Ze is met haar 86 jaren ons oudste lid in Edegem en nog altijd zeer actief, echt een bezige bij in de seniorenraad.

Ze is er vandaag jammer genoeg niet bij op het brunchgesprek waar ik samen met Rudi Kennes ben uitgenodigd. Emmy moest naar het ziekenhuis, maar haar zoon die er wel is, verzekert ons gelukkig dat het goed met haar gaat. Ik wens Emmy dan ook een spoedig herstel! Ik zie ze nog staan op onze nieuwjaarsreceptie, poserend voor de foto, met een roos stevig in haar kranige vuist geklemd. Dat is voor mij ook socialisme. Want socialisme beoefen je met je verstand, maar beleef je met je hart.
Edegem

En als het weer nu ook nog een beetje mee zou willen… Het miezert in Edegem. Buiten, niet in de zaal. Ik krijg bij mijn binnenkomst een leuke tip mee van een kameraad. “De lente wil maar niet beginnen. Caroline, sp.a moet voor de zomer zorgen! Is dat geen goede slogan?”

Weer of geen weer, zo’n vijftig enthousiaste vrienden en sympathisanten vullen de tafeltjes. Ik word verwelkomd door Gilberte Rieke. Gilberte is gemeenteraadslid en staat vijftiende op de Kamerlijst. Ik zie senioren die al dertig of zelfs veertig jaar lid zijn van onze partij, en ik zie jongeren die hun eerste stappen in sp.a zetten. De mensen hier weten welke droom hen verbindt. Ze willen samen vooruit.

Edegem

Vincent (24) is net bestuurslid geworden van sp.a-Edegem. Zijn hart klopt voor jongeren én ouderen. “Ik ben erg geïnteresseerd in sociale zaken”, vertelt hij. “Dat komt door mijn grootmoeder die in een OCMW-rusthuis zit. Als ik zie hoeveel mensen zich overal in Vlaanderen dubbel plooien om ouderen te verzorgen… Het is zwaar werk en met de vergrijzing zal de zorgnood nog toenemen. Daar moeten we ons toch op voorbereiden? En in het onderwijs vind ik dat de kinderen opnieuw een steviger basis moeten meekrijgen: lezen, schrijven, denken. Een springplank voor het verdere leven. Daar hoop ik in onze partij mee te kunnen aan werken.”

Christine Van Broeckhoeven heeft dat de afgelopen drie jaar ook met hart en ziel gedaan. Ze leidt Rudi en mij in. Christine komt op 13 juni niet meer op en gaat zich opnieuw meer toeleggen op haar internationaal vermaard academisch werk over dementie en geestelijke gezondheidszorg. Aan politiek afhaken denkt ze evenwel niet. Integendeel. “Ik ben gestopt met de actieve politiek, maar ik blijf in de partij en ik zal onze kandidaten met volle goesting steunen!”

Christine is een grote madame. En zo hebben we er in onze rijke, 125-jarige geschiedenis van de partij wel meer gekend. Grote vrouwen en mannen die hun droom stapje per stapje probeerden om te zetten in daden. Zonder die droom en dadendrang was de sociale zekerheid van Achille Van Acker er nooit gekomen. Kinderen kunnen vandaag langer naar school dan hun grootouders, de gezondheidszorg werd beter en de mensen leven nu veel langer dan voor de Tweede Wereldoorlog.

Dat heet vooruitgang. “En dat is precies wat we vandaag opnieuw nodig hebben”, vertel ik aan de mensen hier in Edegem en de komende vier weken overal waar ik kom. “We moeten opnieuw zorgen dat de jongeren de toekomst als een belofte ervaren, niet als een bedreiging. Als de jongeren content zijn, zijn de ouderen dat ook.”
Ik geef het woord aan Rudi, vierde op de lijst. Gezicht van de strijd voor Opel en voor WWW: werk, werk, werk. “Ik ben een socialist met een stamboom, kind van de Rupelstreek”, vertelt hij. “Roder maken ze ze niet.”

Rudi legt uit waarom hij op onze lijst wil staan. “Dit land staat al drie jaar stil. Al drie jaar zijn we met z’n allen gegijzeld. Ik ken het verschil tussen een regering die werkt en een regering die niet werkt. Ik zeg u: mochten we alleen van de federale regering hebben afgehangen, dan was Opel vandaag al lang dood en begraven. Gelukkig hebben we in de Vlaamse regering bij Ingrid Lieten een luisterend oor gevonden.”

Politiek moet werken, dat vinden ze hier ook in Edegem. En kunnen we er niet aan doen dat de zomer op zich laat wachten, we gaan wel werk maken van een warmere, sociale samenleving.