"Deze cijfers zijn verontrustend, maar niet onverwacht", vervolgt Van den Bossche. Jongeren die problemen ondervinden moeten immers terecht kunnen in de rechtstreeks toegankelijke hulp (zoals een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg, een thuisbegeleidingsdienst...), waar zij meteen verder geholpen worden. "Daar belanden zij al te vaak op een wachtlijst die hen maanden, soms zelfs jaren op hulp doet wachten. Wekt het dan verwondering op dat de hulpvraag die niet beantwoord wordt soms escaleert tot een noodsituatie die de jongere en zijn/haar omgeving niet meer in de hand hebben?"

Tegelijk zien we dat ook in de niet-rechtstreeks toegankelijke hulp de wachtlijsten oplopen. Kinderen en jongeren die gespecialiseerde hulp nodig hebben, krijgen die niet, omdat er niet genoeg opvangcapaciteit is. Ze moeten een hele procedure doorlopen - om dan te horen dat ze op een wachtlijst belanden. “En minister Vandeurzen maakt zich er dan vanaf door te zeggen dat deze jongeren en hun omgeving weliswaar nog niet de gepaste hulp ontvangen, maar toch altijd nog terecht kunnen bij de rechtstreeks toegankelijke hulp. Opnieuw, is het verwonderlijk dat hulpvragen dan escaleren tot noodsituaties en die jongeren bij de crisishulp terechtkomen?”

Momenteel lopen, op voorstel van sp.a hoorzittingen in het Vlaams Parlement over de toestand in de integrale jeugdhulp. Sprekers uit het werkveld zeggen allen hetzelfde: Geef ons de middelen om jongeren zo snel en adequaat mogelijk bij te staan. De manier waarop het decreet Integrale Jeugdhulp wordt uitgerold belemmert ons en maakt dat we meer tijd moeten steken in papieren, tijd die we horen te besteden aan de jongeren en hun hulpvraag zelf.

"Blijf niet doof voor het werkveld en durf erkennen dat er dringend moet bijgestuurd worden. Investeer in rechtstreeks toegankelijke hulp voor kinderen en jongeren en hun omgeving met een hulpvraag. Want alleen zo kun je voorkomen dat de crisisaanvragen verder zullen exploderen”, besluit Van den Bossche