Ter herinnering: in 2011 bracht Dag Allemaal ‘een grote primeur’ over de gewezen Miss België: haar vriend Miguel zou haar ‘schaamteloos’ bedrogen hebben. Dat verhaal was gebaseerd op slechts één bron die bovendien betaald werd voor haar ‘informatie’. Tanja Dexters zelf weigerde commentaar, stapte naar de Brusselse rechtbank en eiste 300.000 euro morele schadevergoeding. De rechter gaf Dexters gelijk en oordeelde dat “iedere persoon, zelfs een publiek figuur, het recht heeft om te bepalen welk deel van zijn of haar privéleven hij of zij publiek wenst te maken”. De berichtgeving zou ongenuanceerd zijn en volledig buiten de context van het artikel zelf. Een opmerkelijk en helder vonnis, stelt Katia Segers.

Volgens Segers betekent dit oordeel echter niet het einde van sappige verhalen in de boekjes om de simpele redenen dat de populaire pers Bekende Vlamingen nodig heeft, en vooral ook omgekeerd. De een kan simpelweg niet zonder de andere.

“Het belangrijkste in dit vonnis is de verwijzing naar de journalistieke deontologische code. Het gaat dan over de regel dat je twee bronnen moet vinden vooraleer je een verhaal brengt. Gelukkig wordt aan die journalistieke principes juridisch niet getornd.”

“Ik hoop dat de uitspraak als een wake-upcall werkt. De boekjes beseffen nog veel te weinig de macht van hun medium. Journalisten van Dag Allemaal en Story kunnen iemand gemakkelijk de dieperik induwen. Tabloids kunnen levens vernietigen. En wie dergelijke artikels schrijft, moet beseffen dat niet iedereen dat aankan.”

Voor veel mensen zijn boekjes het enige medium als venster voor de wereld. De boekjes kunnen dus grotendeels deze mensen hun beeld bepalen, neem nu bijvoorbeeld de positie van de vrouw. Daarnaast beseffen boekjes vaak hun macht nog niet, de populaire pers moet zijn verantwoordelijkheid opnemen en zijn maatschappelijke rol voor ogen houden.