Volgens premier Michel is er geen andere keuze dan de maatregelen van de Zweedse coalitie, of we zouden de mensen weer meer moeten belasten. Dat klopt niet. Een lastenverlaging van 450 miljoen, het behoud van de index en in 2015 en 2016 geen extra verhogingen daarboven is een betere oplossing.  
De regering wil de loonkloof dichten in deze legislatuur. Bij het begin van de regering-Di Rupo I stond de loonkloof op 4,8 procent. Nu is die nog 2,9 procent, na een verlaging van 1 procent in 2013 en 0,9 procent in 2014. Niet door een indexsprong, maar door de hoge energieprijzen aan te pakken, twee jaar loonmatiging én een verschuiving van lasten van arbeid naar vermogen. En zonder het consumentenvertrouwen en de binnenlandse vraag te kelderen. Stilaan wordt duidelijk dat het herstelbeleid van de voorbije jaren succesvol is geweest.  

De toekomst geeft een gemengd beeld: sterke stijgingen van de loonkosten in Duitsland, tot meer dan 5 procent, maar ook 1 procent daling door lastenverlaging in Frankrijk.  

TWEET DIT
“Ons voorstel=mensen die werken minder belasten & zij die niet betalen een deel doen bijdragen”

 Wat gebeurt er in België in 2015 en 2016? Volgens de berekeningen van de Nationale Bank die door vicepremier Peeters zijn verspreid, heeft de indexsprong een effect op de lonen in de privésector van -0,2 procent in 2015. Dat betekent dat de indexsprong in 2015 nauwelijks effect heeft door de lage inflatie. De vraag is of er in 2015 nog überhaupt een effect zal zijn: de voorziene stijging van de gezondheidsindex van 0,5 procent gaat naar 0 indien de huidige olieprijzen aanhouden. In 2016 zien we ongeveer hetzelfde verhaal. De indexsprong zou een bijkomende loonkostendaling van 1,2 procent opleveren. Opnieuw: met de lage inflatie door de olieprijzen zijn er ernstige redenen om daaraan te twijfelen. Kortom, het is zeer aannemelijk dat de indexsprong een 'winst' van 1 procent oplevert. Daartegenover staat dat verschillende regeringsleden voor die periode een loonmarge van 0,6 procent voorzien. Conclusie: in twee jaar tijd levert dat een winst van 0.4 procent op aan competitiviteit. We moeten daar wel de lastenverlaging van 0,8 procent bijrekenen die in 2016 voorzien is door de regering en eigenlijk ook door de vorige regering was gepland.  

Volgens de eerste minister Charles Michel is er geen alternatief. Of we zouden de mensen weer meer moeten belasten. Daar zijn wij het niet mee eens. Ons voorstel is: een lastenverlaging, het behoud van de index en in 2015 en 2016 geen extra verhogingen daarboven.  

We indexeren de lonen, dus daar winnen we niet. Maar we voeren een lastenverlaging door van 0,4 procent, of ongeveer 450 miljoen euro. Daardoor bereiken we hetzelfde resultaat, maar wel eerder. Die 450 miljoen moeten we halen door winst uit vermogens te belasten (en de fiscale fraude veel sterker te blijven aanpakken). Dat kun je onmogelijk een onhaalbare operatie noemen. Het is een bescheiden ingreep. En die beide ingrepen staan niet gelijk aan 'de mensen weer meer belasten'. Het staat gelijk aan 'mensen die werken minder belasten, zij die niet betalen een deel doen bijdragen'.

Bovendien moet de regering blijven inzetten op een waakzaam beleid voor de prijzen. We gaan ervan uit dat de extra lastenverlaging voor 2016 behouden blijft.

TWEET DIT
“Ons voorstel is een realistisch en haalbaar alternatief, als er politieke wil zou zijn.”

 In deze versie van de verbetering van de competitiviteit is er geen breuk in het consumentenvertrouwen, geen breuk in het sociaal overleg en krijgen we veel eerder de gevolgen van de competitiviteitsschok. Het is een bescheiden taxshift van 450 miljoen, met een beter economisch effect dan de indexsprong. Een realistisch en haalbaar alternatief als er politieke wil zou zijn.

Zowel de Europese Commissie, het IMF als een reeks economen waarschuwen voor de negatieve impact van de indexsprong op het consumentenvertrouwen. De regering communiceert nu dat de werknemers er in 2015 op vooruitgaan, maar dat is gewoon het gevolg van het feit dat de indexsprong nog geen effect heeft in 2015 wegens te lage inflatie. Dus in 2015 hebben we wel de schade, maar niet de opbrengst van die maatregel. Verdere vertraging van de inflatie maakt dat nog erger.

De beoogde competitiviteitsschok lijkt een langgerekte vertoning van therapeutische hardnekkigheid te worden. De schok met de indexsprong wordt een flop. De gouverneur van de Nationale Bank, toch niet echt een linkse oppositiestem, stelde al zonder omwegen dat er voor 2018 uit die indexsprong geen jobs zouden komen. Toch volhardt de regering. Meer nog, ze blijft hoogmoedig beweren dat er geen alternatief is. De timing van de politieke communicatie primeert op een serieuze planning van economisch herstel. 

._hCNKfjg