Het is ver gekomen als een Vlaams-nationalist België verdedigt in een fiscale concurrentiestrijd tégen andere Europese lidstaten. Dat is precies wat Sander Loones doet in zijn pleidooi tegen een gemeenschappelijke Europese grondslag voor de vennootschapsbelastingen. Waar is de tijd dat Vlaams-nationalisten pleidooien hielden voor 'een sterk Vlaanderen binnen een sterk Europa'? Niet alleen is Vlaanderen op de schop gegaan, ook Europa moet er voor de N-VA nu aan geloven. Loones schaart zich bij de eurosceptici die 'méér Europa' lijnrecht tegenover 'een efficiënt' Europa plaatsen, alsof die twee elkaar tegenspreken.

Als de ‘Junckertaks’ mogelijk maakt dat lidstaten minder arbeid moeten wegbelasten en loontrekkenden een groter deel van de koek kunnen geven, kan hij maar beter snel worden ingevoerd.

Loones' pleidooi voor bikkelharde fiscale concurrentie tussen lidstaten organiseert een verdere taxshift van vermogen en kapitaal naar lonen. Die eerste worden steeds minder belast als gevolg van allerlei belastingdeals, terwijl belastingen op lonen en consumptie haast in hun eentje de publieke voorzieningen moeten betalen.

Loones jubelt dat 'het tarief in de vennootschapsbelasting gezakt is van gemiddeld 36-37 procent in 1990 tot 21-22 procent in 2014'. Concurrentie tussen natiestaten kan de bedrijfsbelastingen nog verlagen, is de donkerblauwe redenering. Lidstaten worden zo gedwongen verder te gaan in de negatieve spiraal van steeds lagere bedrijfswinstbelastingen in een poging om van elkaar buitenlandse investeringen af te snoepen. Dat die race to the bottom ten koste gaat van de 'hardwerkende Vlaming' is kennelijk een bijkomstigheid. Alsof de bevolking een hinderlijke bijkomstigheid is in een genadeloze economische machinerie.

Uiteraard is Loones' redenering gebouwd op de fata morgana dat grote bedrijfswinsten zich zullen vertalen in meer welvaart. Niet alleen heeft de financiële crisis die fabel ontkracht, er is inmiddels grote overeenstemming dat multinationals die amper belastingen betalen schade berokkenen aan investeringen, groei en werkgelegenheid en de bevolking opzadelen met een te hoge belastingdruk.

Bovendien creëert het huidige lappendeken van nationale belastingregels grote rechtsonzekerheid, omdat ze het gevaar lopen beschouwd te worden als illegale staatssteun.

De fiscale vennootschapswetgeving fiscaal harmoniseren geeft ons de kans een bodem te leggen in de bodemloze put en zo fiscale dumping te bestrijden. Als de 'Junckertaks' mogelijk maakt dat lidstaten minder arbeid moeten wegbelasten en loontrekkenden een groter deel van de koek kunnen geven, kan hij maar beter snel worden ingevoerd. Eén Junckertaks kan een veelvoud van Turteltaksen uitsparen.