De sp.a'ers hebben duidelijke ideeën over wie straks minister moet worden. Hoe er eerst verkiezingen moeten gewonnen worden, houdt hen iets minder bezig. Als de voorzitster zo sterk is als haar ploeg, dan heeft Caroline Gennez een levensgroot probleem. Er is namelijk geen ploeg. Ze bestaan nog, socialisten die eeuwige trouw zweren aan de partij. Op de markt van Berchem dinsdagmorgen bijvoorbeeld. "Eén keer heb ik op Mieke Vogels gestemd. Daar ben ik echt niet goed van geweest. Nooit meer", bezweert de marktkraamster. "Alleen spijtig dat we zo klein geworden zijn," voegt ze er hoofdschuddend aan toe. Ze heeft er zelfs een verklaring voor. "We zijn te braaf. Wij zijn geen brullers. Maar de brullers zijn wel op televisie." In haar stem klinkt twijfel: als het zo makkelijk is, waarom proberen wij het dan niet eens?

Gennez pruttelt tegen. Dat doet ze namelijk als haar tegenspreker iets zegt waar ze het niet mee eens is. Beleefd knikken, een neutraal 'hm' mompelen en hopen dat het gesprek snel over is, is niet aan haar besteed. Een man op de markt, mogelijk een socialist, die vindt dat allochtone kindjes uit de buurt op busjes naar andere scholen gevoerd moeten worden om zo het probleem van de zwarte scholen aan zijn achterdeur op te lossen? "Dat is bijna deportatie. Een school is het best een afspiegeling van de buurt", repliceert Gennez ferm. Een man in het dienstencentrum van Berchem die met een ingewikkeld verhaal komt over onbewoonbaar verklaarde huizen en afgepakte uitkeringen? Gennez wijst op de gaten in het verhaal. "Dat kan niet kloppen. Dat heeft echt niets met elkaar te maken, meneer."

Friendly fire

En dus nu de beschuldiging dat sp.a te braaf is. "Wij zijn gewone mensen. Wij brullen niet", zegt Gennez. Geen haar op haar hoofd dat eraan denkt om daar nu mee te beginnen. En toch, als er één voorzitter reden tot brullen heeft, dan wel Gennez. Misschien niet op televisie, wel intern.

Brullen was gepast toen Gennez op de vooravond van 1 mei voor een kleine, maar halflege zaal stond te speechen. Te weinig kopstukken op de eerste rij, geen Freya Van den Bossche te bekennen, wel camera's. Brullen was ook gepast dinsdagmiddag op de Scheldekaaien, op de persvoorstelling van het Antwerps campagneteam, dat onder de naam Ploeg van 't Stad opereert. Terwijl Gennez aan het hoekje van de tafel gaat zitten, wordt ze door Patrick Janssens, centraal in beeld, koud gepakt. De burgemeester vindt dat Kathleen Van Brempt, lijsttrekker voor Europa, opnieuw Vlaams minister moet worden en zegt dat ook aan de verzamelde journalisten. In het belang van Antwerpen, dat spreekt. Het partijbelang is eens te meer collateral damage, ten onder gegaan in friendly fire.

Weg is de geloofwaardigheid van de Europese campagne die Van Brempt nog moet beginnen te voeren. Weg is de geloofwaardigheid van Gennez' mantra dat sp.a enkel in een regering stapt als de score op 7 juni respectabel is. Weg het beeld dat een regering zonder sp.a een reëel risico is en een rode stem meer dan nodig.

Op 1 mei zei Gennez nog dat sp.a als enige met uw job bezig is en niet met de eigen job. Intussen heeft Van den Bossche een Oost-Vlaamse minister geëist en vindt Janssens dat de Europese lijsttrekster beter in een Vlaamse regering past. En dan zijn er nog de sp.a'ers die er in besloten kring geen graten in zien kond te doen van hun ministerambities. Zelden is het zo onzeker geweest of sp.a wel in de regering geraakt. En toch kunnen de kopstukken het woord niet tijdelijk uit hun woordenschat schrappen, laat staan uit hun ambities. Als ze ergens goed in zijn, dan wel kansberekening: hoe hou ik mijn kansen na 7 juni gaaf?

Gennez staat erbij, kijkt ernaar, weet dat het goed fout zit, maar lijkt de hele situatie vooral te ondergaan. Gewone mensen brullen niet.

Terug naar de markt in Berchem. Geflankeerd door Guler Turan, jonge belofte op een Antwerpse strijdplaats, deelt Gennez haar kaartjes uit. De blikken van de schaarse marktbezoekers gaan van het gezicht naar de foto en terug. "Da zijde gij!", klinkt het een paar keer. Gennez ondergaat het ritueel, maar begint zich na een tijd toch af te vragen of andere politici hun eigen kaartjes eigenlijk wel zelf uitdelen. Ik moet het antwoord schuldig blijven. Wie weet laten andere kopstukken dat over aan een schare medewerkers. Maar wie staat er klaar om Gennez de kaartjes uit handen te nemen en ze in haar plaats uit te delen? De voorzitster van sp.a is dezer dagen een eenmansploeg. Maar brullen? Nee dat doet ze niet.