“De voorbije dagen en weken is er een enorm polarisering gegroeid in ons land. Mensen zijn boos. Gezinnen en werknemers voelen zich geviseerd en vinden de keuzes in de begroting onrechtvaardig en vakbonden en middenveld voelen zich geschoffeerd omdat overleg geen kans krijgt. De regering en een aantal voorzitters van regeringspartijen vonden er niet beter op dan dit massale protest te minimaliseren, de mensen te schofferen en zelfs te criminaliseren.” aldus Karin Temmerman.

De sp.a-fractieleider wees ook op de tegenstrijdige en contraproductieve communicatie die er de voorbije weken vanuit de regering kwam: “Elke keer als er een minister een opening probeert te creëren naar een oplossing wordt die door een coalitiepartner teruggefloten. De regering spreekt zichzelf zo voortdurend tegen. Het is een ronduit gênant schouwspel en de premier lijkt niet in staat om de regie op te nemen.”

“De afgelopen weken en maanden hebben een rist instanties en experts vaak vernietigende kritiek geuit op de begroting. Het Rekenhof, de Nationale Bank, de Europese Commissie en gezaghebbende professoren als Paul De Grauwe, Frank Vandenbroucke en Bea Cantillon formuleerden allemaal duidelijke adviezen om de begroting bij te sturen. De regering bleef Oost-Indisch doof voor al die expertise en weigerde haar budgettaire plannen kritisch tegen het licht te houden. Deze regering begraaft zich in haar eigen gelijk.”, besluit Karin Temmerman.

De sp.a-fractie beperkte zich niet tot kritiek op de keuzes van de regering, ze diende ook een reeks amendementen in die de begroting en de programmawet een stuk rechtvaardiger zouden maken, daarvan zijn de 6 belangrijkste:

6 voorstellen




Karin Temmerman hoopt dat de regering in de komende weken het bunkerdenken achter zich laat en de dialoog met vakbonden, middenveld en andere partners alsnog een echte kans geeft. Ze hoopt ook dat de regering de voorstellen van sp.a ten gronde bekijkt en dit op korte termijn. “Een intern partijwerkgroepje en een vage belofte om in de komende jaren werk te maken van bijsturingen zijn echt onvoldoende om het gebrek aan rechtvaardigheid in deze begroting op te lossen.”