Jinnih Beels is lijsttrekker voor sp.a in Antwerpen
 

Zolang we blijven denken dat er echte Vlamingen of Antwerpenaren zijn, en anderen, zijn we nog niet waar we zouden moeten zijn


Het maakt niet uit welke kleur de volgende burgervader of moeder van Antwerpen zal hebben. Als hij of zij maar het juiste voorheeft met elke Antwerpenaar. Als hij of zij maar beseft dat mensenrechten de motor zijn van onze democratische natiestaat. Als hij of zij maar durft dromen van een stad waar ieder van ons tot ontplooiing kan komen. Als hij of zij het lef maar heeft om de moeilijke weg van inclusie en samenhorigheid te kiezen.

Vorige week sprak ik een Marokkaanse – excuseer – Belgische handelaar. Hij is moslim en allochtoon van de derde generatie. Maar vooral ook ondernemer, vader van drie en fervent autorijder. Hij ging misschien op mij stemmen of misschien op Bart De Wever (N-VA), daar was hij nog niet helemaal uit. Als hij tegen dan al niet verhuisd was naar Wijnegem, want hij was dat beu, al die auto’s die de zijne niet waren, en al dat sluikstort.

Terwijl Vlaanderen verwonderd is over het feit dat er misschien ooit, binnen afzienbare tijd, een burgemeester zal zijn met andere dan sinjorenroots, luistert de Antwerpenaar zelf ook met verstomming naar die ‘schijndiscussie’. Want het maakt toch niet uit of de kapitein van het schip gekleurd is of niet. Als hij/zij maar tijdens stormweer aan het roer blijft staan en erover waakt dat niemand overboord valt of geduwd wordt. Vandaag liggen wij allemaal eerder wakker van een onzekere toekomst en de erfenis waarmee wij onze kinderen opzadelen, van het feit dat we allemaal veilig en betaalbaar willen wonen, gezonde lucht willen inademen en onze boterham willen verdienen.

Happy few

Politici die vandaag de solidariteit in vraag stellen en onrust stoken door van de huidskleur/afkomst van een burgervader of moeder een issue te maken, willen eigenlijk heel graag dat burgers elkaar achterdochtig gaan bekijken in plaats van de handen ineen te slaan om de grote uitdagingen van vandaag aan te pakken. Deze politici zijn absoluut niet geïnteresseerd in het welzijn van elke Antwerpenaar, maar rijden voor zichzelf en de happy few. 


In Antwerpen zijn de inwoners al lang niet meer alleen allochtoon of autochtoon


In Antwerpen zijn de inwoners al lang niet meer alleen allochtoon of autochtoon. Het is bovendien onkies om de Antwerpenaar in te zetten als pionnen om de huidige burgemeester van het schaakbord te spelen. Daar mogen verkiezingen niet over gaan. In Antwerpen wonen geen pionnen maar (heel veel) echte mensen.

Ik nodig deze heren van stand uit Brakel en andere gemeenten, die in de federale kamer over de toekomst van Antwerpen debatteren, graag eens uit op stadsklassen: laten we eens binnenspringen in een willekeurige kleuterklas. Marokkaans, Nederlands, Turks, Egyptisch-Vlaams, Antwerps-Kameroens, Pools, enz., een kat vindt er haar jongen niet meer in terug. En eens volwassen, stemmen die Antwerpenaren rood, groen, blauw, progressief of conservatief.

Zolang we blijven denken dat er echte Vlamingen of Antwerpenaren zijn, en anderen, zijn we nog niet waar we zouden moeten zijn. Belangrijk is niet of onze burgemeester vrouw of man is, hier geboren of elders, holebi of niet, belangrijk is dat hij of zij het beste voor heeft met onze stad en haar 500.000 verschillende bewoners. Een stad die door sommigen blijkbaar nog wordt bekeken als een rariteit, een demografisch of politiek laboratorium, maar waar eigenlijk elke Antwerpenaar gewoon zijn leven leidt en net als iedereen snakt naar een betaalbare woning, propere straten, goede scholen, groene plekken en een job.

Dat er ooit een gekleurde burgemeester zal komen in Antwerpen staat in de sterren geschreven. Maar belangrijker is dat deze toekomstige burgervader of moeder wellicht iemand zal zijn die de harten heeft veroverd van de meerderheid van de Antwerpenaren. Dat het iemand zal zijn die het beste voorheeft met de stad en armen heeft die lang genoeg zijn om alle inwoners te omarmen.