Kent u Dinamo? Dat is een organisatie, verbonden aan De Warande in Turnhout. Vorig jaar volgden 2250 mensen een cursus, een workshop of een lezing bij deze organisatie. De deelnameprijs is beperkt en de lessen worden veelal gegeven door vrijwilligers. Naast een uitgebreid aanbod aan taalcursussen, lessen over mode, lichaamscultuur, multimedia en kunst, kunnen deelnemers zich ook inschrijven voor kooklessen. Daar kijkt mijn moeder steevast naar uit.

“Is dat nog nodig”, hoor ik u denken, “in een land waar TV-chefs niet alleen onze reguliere zenders domineren, maar zelfs een eigen kookkanaal (Njam!) op poten zetten?” Jazeker! Koken is een uitermate sociaal gebeuren. Je leert nieuwe mensen en smaken kennen. Bovendien verorber je na elke les een smakelijke maaltijd. En dan heb ik het belangrijkste aspect nog niet vermeld.

Mijn moeder schrijft zich jaarlijks in voor de lessen ‘wereldkeuken’. Zij serveert zelden gekookte aardappelen, maar zoekt inspiratie in de Thaïse, de Sri-Lankaanse, de Griekse en de Zuid-Afrikaanse keuken. Haar lesgever is steevast iemand uit een ‘vreemd’ land die op deze manier nieuwe mensen leert kennen. En mijn moeder gebruikt allerlei nieuwe technieken en kruiden. Dat is wat mij betreft een sterk staaltje van multi-cultureel samenleven.

Als ik bij de dienst bevolking het aantal niet Belgen die in Herentals wonen opvraag, dan sta ik elk jaar versteld van de grote verscheidenheid aan nationaliteiten die onze stad rijk is. Toch jammer dat iemand naar Turnhout moet om een andere cultuur op een fijne manier te leren kennen.

Waarom worden er in zaal ’t Hof geen multi-culturele kooklessen georganiseerd? Nu iedereen ervan overtuigd is dat die keuken een grondige facelift nodig heeft, zou het bestuur mijn voorstel kunnen meenemen. Misschien is dat voer voor de nieuwe cultuurbeleidscoördinator…