Over een drietal weken wil de Dexia-commissie haar verslag aan het federaal parlement overmaken. Maar dat is buiten Dirk Van der Maelen (sp.a) gerekend. Tovert het Kamerlid alsnog een smoking gun tevoorschijn? Of komt er binnen drie weken een einde aan de werkzaamheden die eigenlijk nooit echt een kans van slagen hadden?

De Dexia-commissie heeft het afgelopen half jaar de ontmanteling van de Frans-Belgische grootbank onderzocht, maar staat maandag voor het uur van de waarheid. De Dexia-commissie heeft de eindsprint ingezet. Alle getuigen zijn de revue gepasseerd. De experts die de commissieleden technisch bijstaan, zijn aan het schrijven geslagen en hebben al twee hoofdstukken van het eindrapport klaar. En de verschillende fracties werken naarstig aan hun aanbevelingen. Die moeten tegen vijf maart binnen zijn. Daarna gaan de vertalers van de Kamer aan de slag.

Hotel

Op 9 maart volgt nog een rondje opmerkingen. Vanaf 12 maart gaat de commissie in 'conclaaf', om minutieus de tekst onder de loep te nemen. Woord na woord, paragraaf na paragraaf. 'Ik heb de voorzitter van de Kamer, André Flahaut (PS), daarom gevraagd die dagen een hotel te boeken voor de parlementsleden die pendelen van en naar Brussel', zegt Marie-Christine Marghem (MR), voorzitter van de commissie. 'Op die manier kunnen we doorwerken.'

Tegen eind maart wil de meerderheid landen. De tekst gaat dan naar het federaal parlement, dat zijn zegen moet geven. Maar zeker is die timing niet (meer). Alles hangt af van de extra bijeenkomst maandag. Die komt er op vraag van Dirk Van der Maelen (sp.a). Hij heeft 'heel belangrijke informatie' gevonden, die voldoende zwaar weegt voor een extra samenkomst. Meer nog: volgens de socialist is het bewijsmateriaal zelfs sterk genoeg om de installatie van een parlementaire onderzoekscommissie te rechtvaardigen. Zo'n commissie is altijd tegengehouden door de 'oude meerderheid'.

De verwachtingen zijn hooggespannen. Alvast voorzitter Marghem vindt het nodig om de twee experts aan het werk te zetten. Die zullen maandag, na de exposé van Van der Maelen, de omvang van de feiten schetsen. Waarna een discussie onder de commissieleden volgt, met de vraag: 'wat nu?'

'Boeken toe'

Van der Maelen zwijgt intussen in alle talen, en laat het speculeren aan anderen over. 'Ik breng mijn informatie eerst in de commissie, omdat ik dan gedekt ben door mijn parlementaire onschendbaarheid. Anders niet', vertelt hij.

Zijn tussenkomst roept gemengde gevoelens op. Medestanders - vooral in de oppositie - kijken reikhalzend uit naar de nieuwe elementen die hij zal aanbrengen. Ze gissen dat hij zal aantonen dat de banktoezichthouders 'cruciale fouten' gemaakt hebben. Anderen - vooral de PS - krijgen het stilaan op hun heupen van le cavalier seul du sp.a.

Of zijn geheimdoenerij niet als een boemerang in zijn gezicht zal terugkeren? 'Mijn informatie weegt niet licht', zegt Van der Maelen. 'Het bewijst dat er nog veel niet gecontroleerd is. Ik ben benieuwd hoe mijn collega's en de experts zullen reageren. Ja, ik weet het: deze manier van werken schept verwachtingen.'

www.destandaard.be