“We willen mensen zoveel mogelijk integreren in de samenleving, en werken is daar een belangrijk onderdeel van. Maar zolang mensen niet kunnen werken, pakweg door ziekte, moeten we zorgen dat ze alle kansen krijgen”, zegt Ingrid Lieten. “Een menswaardig inkomen laat iedereen toe om volwaardig te participeren aan de samenleving en zijn of haar rechten ten volle te laten gelden. Voor mensen in armoede vormt het OCMW het laatste vangnet in onze welvaartsstaat.”

Naast het leefloon kennen de meeste OCMW’s ook aanvullende steun toe voor bijvoorbeeld extra medische kosten, schoolkosten, kinderopvangkosten, huisvestingskosten enz.. Voor heel Vlaanderen gaat het om een bedrag van meer dan 50 miljoen euro. “Die bedragen worden echter heel ongelijk verdeeld, afhankelijk van OCMW tot OCMW en zelfs binnen een zelfde OCMW kunnen de bedragen verschillen, afhankelijk van bij welke maatschappelijke assistent je terecht komt”, licht Ingrid Lieten toe.

“Een dergelijke ongelijkheid is niet toelaatbaar, botst met de rechtvaardigheid en ondermijnt de geloofwaardigheid van ons systeem. Daarom ben ik een grote voorstander van de invoering van referentiebudgetten voor alle OCMW’s zodat iedereen gelijk behandeld wordt.” De referentiebudgetten laten toe om, rekening houdend met de gezinssituatie, huisvesting, gezondheidstoestand enz., een richtbudget voor een menswaardig inkomen naar voren te schuiven.

De onderzoekers van CEBUD en de Thomas More Hogeschool maakten nu een bruikbare webapplicatie die sociaal assistenten moet helpen om tot een meer uniforme aanpak te komen. Met deze applicatie kunnen hulpverleners de leefsituatie van leefloners beter inschatten. Tegelijkertijd hebben gemeenten ook zicht op de noden van hun inwoners.

“De leefloonbedragen zijn vandaag te laag. Met 817 euro per maand is het voor een alleenstaande onmogelijk een menswaardig leven te leiden als je in de privésector moet huren. Daarom pleit ik voor een optrekking van het leefloon tot de Europese armoederisicodrempel”, aldus Ingrid Lieten.