sp.a-Kamerlid Peter Vanvelthoven keek ook het regeerakkoord, de verschillende beleidsnota’s, antwoorden op parlementaire vragen en ingediende wetsvoorstellen na op maatregelen inzake fraudebeleid. Hij kwam tot de conclusie dat de regering Michel I eigenlijk niet alleen weinig initiatief toont inzake fraudebestrijding maar dat ze zelfs een aantal sterke maatregelen terugschroeft die in de vorige legislatuur werden opgezet door Sleurs’ voorganger John Crombez. In die zin is het niet onlogisch dat de opbrengst inzake fiscale fraudebestrijding gedecimeerd wordt: van gemiddeld 500 miljoen euro per jaar naar gemiddeld 50 miljoen per jaar. “In een context waar grote inspanningen worden gevraagd van de gezinnen is het onbegrijpelijk dat er niet ten volle wordt ingezet op de strijd tegen de grote fiscale fraude. Dat fraudebestrijding wordt zelfs teruggeschroefd en dat is gewoonweg onaanvaardbaar”, aldus Peter Vanvelthoven.

Vanvelthoven vindt dat het wel lijkt alsof deze regering een actieplan van 9 punten heeft waarmee het fraudebestrijding wil terugschroeven in plaats van ze uit te bouwen. In tegenstelling tot het plan dat Sleurs de voorbije week voorstelde gaat het hier wel om een aantal zeer concrete initiatieven.

Actiepunt 1. Minder personeel voor de Bijzondere Belastingsinspectie
De BBI of bijzonder belastinginspectie moet frauduleuze fiscale constructies ontrafelen. John Crombez zorgde in 2012 voor meer mankracht voor de BBI: de bestaande staf van 505 werd uitgebreid tot een kader van 625 medewerkers. De regering Michel I laat de BBI terug krimpen door de 80 medewerkers die deze legislatuur met pensioen gaan niet te vervangen.

Toezicht op Bijzondere Belastingsinspectie door partijen die moeten gecontroleerd worden is omgekeerde wereld

Actiepunt 2. Schrappen van het visitatierecht van de BBI
Vandaag heeft de BBI een visitatierecht. Bij verregaande vermoedens van grote fiscale fraude mag de BBI bij bedrijven of personen afstappen met onderzoeksbevoegdheden. Dit visitatierecht werd al door fiscale advocaten aangevochten bij het Hof van Cassatie, maar die stelde keer op keer dat het visitatierecht gewettigd was. Open Vld heeft een wetsvoorstel ingediend om het visitatierecht te ‘herdefiniëren’ (lees: schrappen) en wil de BBI zo muilkorven. N-VA en CD&V stenen het wetsvoorstel.

Actiepunt 3. Toezicht op de BBI door partijen die moeten gecontroleerd worden
De minister van Financiën heeft aangekondigd een toezichtorgaan op te richten waarbij cijferberoepen, fiscale advocaten en banken moeten toezien dat de BBI niet over de schreef gaat. De focus ligt op het controleren van de controleur. Dit is de omgekeerde wereld: de stropers moeten toezien op de jagers. Met SwissLeaks en LuxLeaks in het achterhoofd en de rol van de fiscale consultants, fiscale advocaten en banken in die zaken is het hallucinant dat net zij de BBI moeten gaan controleren of die zich wel gedraagt.

Actiepunt 4: versoepelen van het cashverbod De vorige regering verstrengde het cashverbod. De drempel werd verlaagd van 15.000 euro naar 3.000 euro. De nieuwe regering wil het cashverbod opnieuw versoepelen. Dat gaat niet alleen in tegen de heersende trend in Europa, het is ook gewoon een slechte maatregel.

In vorige regering cashverbod verlaagt van 15000 euro naar 3000. Deze #begov wil cashverbod nu terug versoepelen
Cash is de zuurstof van de ondergrondse economie. De casheconomie zou verder beperkt moeten worden in plaats van opnieuw gestimuleerd.
Actiepunt 5: nieuwe fiscale amnestie
Deze regering voert een sluikse fiscale amnestie door. Zonder het Parlement te kennen. Daarmee kunnen fraudeurs hun fraudeopbrengsten opnieuw ‘regulariseren’ aan soldentarieven. De vorige regering had een einde gemaakt aan die mogelijkheid. De nieuwe regering wil daarmee voortdoen, maar heeft niet de moed om daarvoor in het Parlement een wet te laten stemmen.

Actiepunt 6. Beperking van begrip ‘ernstige fiscale fraude’ De vorige regering voerde een nieuw misdrijf in de fiscale wetboeken: ‘ernstige fiscale fraude’. Bij “ernstige fiscale fraude” riskeren de fraudeurs straffen gaande van 2 tot 5 jaar. Het begrip “ernstige fiscale fraude” is nauwkeurig gedefinieerd. Fiscale advocaten vochten de definiëring aan bij het Grondwettelijk Hof. Ze kregen ongelijk. De regering Michel I gaat het begrip nu opnieuw definiëren, lees uithollen.

Actiepunt 7. Terugschroeven van de algemene antimisbruikbepaling
Bedrijven, veelal multinationals, zetten al eens fiscale constructies op zonder onderliggende economische realiteit om belastingen te ontwijken. De fiscus kreeg het recht om zulke constructies te verwerpen. Men noemde dat de bazooka van John Crombez, die meteen voor gevolg had dat bedrijven minder fiscale constructies opzetten. De maatregel is een doorn in het oog van fiscaal advocaten en consulenten. Zij vinden nu gehoor bij deze regering die het toepassingsgebied van de algemene antimisbruikbepaling wil beperken.

Fraudeurs kunnen hun fraudeopbrengsten opnieuw ‘regulariseren’ aan soldentarieven

Actiepunt 8. Terugschroeven van de vangnetbepaling
De vangnetbepaling werd ingevoerd om het multinationals moeilijk te maken winsten naar belastingparadijzen te versluizen. Zo’n maatregel kaderde perfect in de recente internationale acties tegen belastingontwijking van multinationals binnen de OESO en de G20. Concreet moeten bedrijven een voorheffing inhouden op betalingen aan landen indien de begunstigde niet kan bewijzen dat zijn inkomsten in kwestie daadwerkelijk belast worden in het andere land (dit is bijvoorbeeld het geval voor Bermuda en andere belastingparadijzen). De regering wil nu, op vraag van het VBO, ‘de perverse effecten’ van de maatregel wegwerken. Dat is Zweeds voor het toepassingsgebied van de maatregel zoveel mogelijk beperken.

Actiepunt 9. Minimalistische interpretatie definitie ‘vluchtlanden’ mbt rulings
Bij een ruling maken de fiscus en (internationale) bedrijven die in ons land willen investeren, afspraken over de belastingen die ze daarbij zullen moeten betalen. Dat zorgt voor rechtszekerheid voor de investeerder. Rulings met bedrijven uit zogenaamde vluchtlanden, zeg maar belastingparadijzen, zijn verboden. Maar volgens minister Van Overtveldt zijn er geen vluchtlanden. Minister van Financiën Van Overtveldt heeft recent verkondigd dat er met betrekking tot rulings geen belastingparadijzen bestaan. Concreet betekent dit dat er geen enkel land is waarvoor rulings geweigerd worden. Zo zet de minister de deur open voor misbruik via rulings met belastingparadijzen.

Maatregelen #begov maakt het multinationals terug makkelijk om winsten naar belastingparadijzen te versluizen