Deze week kregen de sociale partners een overzicht van het aandeel diversiteitsdossiers in de KMO-portefeuille, een Vlaams subsidiekanaal voor KMO’s. Dat instrument kreeg recent 10,7 miljoen euro extra budget voor diversiteitsacties. Geld van de diversiteitsplannen, die de Vlaamse Regering afschafte, ondanks positieve evaluatie van deze maatregel. Verandering door vereenvoudiging werd gezegd. Helaas blijkt dat de afgelopen twee maanden van de 22.000 aanvragen voor subsidies slechts dertien(!) een actie rond diversiteitsbeleid bevatten. 

"Dit is het zoveelste bewijs dat het diversiteitsbeleid van deze Regering een lege doos is", aldus Vlaams parlementslid Yasmine Kherbache. 

 

Vlaanderen bengelt nog steeds onderaan de ranking van de geïndustrialiseerde landen wat de maatschappelijke positie van personen met een handicap, ouderen en personen met een migratieachtergrond betreft.  Het Vlaams regeerakkoord ‘vertrouwen, verbinden, vooruitgaan” koester terecht hoge ambities om meer diversiteit op de werkvloer te bewerkstelligen.  De balans na 3 jaar oogt echter niet fraai: het tegen eind 2016 aangekondigde Integratiepact is er nog steeds niet, intussen werd een te kritisch geachte diversiteitsambtenaar ontslagen, blijven praktijktesten en bindende streefcijfers om meer diversiteit op de werkvloer te bewerkstelligen taboe.  De kloof tussen woord en daad is nog nooit zo groot geweest.

    

Teveel talent wordt in Vlaanderen aan de kant geschoven. Dat is vanuit moreel oogpunt fundamenteel onrechtvaardig en bijzonder nefast voor onze economie. Waarom neemt de Vlaamse Regering niet een voorbeeld aan Canada of dichter bij huis, de stad Gent, die van diversiteit een speerpunt maken van hun beleid en eenieder aanspreekt op zijn verantwoordelijkheid.  Waar wacht de Vlaamse Regering op? Ze is halfweg de legislatuur, dus is het nog niet te laat.  Als ze nu niet in gang schiet, wordt het een verloren legislatuur met een nog groter maatschappelijk verlies tot gevolg.