In zijn column gaat Gert Peersman verder in op de discussie over de verlaging van de btw op elektriciteit(DS 19 november). Op zich een goede zaak. Hoe meer discussie, hoe duidelijker de keuzes. (De Standaard)

Wij kiezen voor een btw-verlaging die meer koopkracht en meer jobs oplevert, zonder de mensen daarvoor te laten betalen.

Peersman ziet liever een btw-verhoging dan een -verlaging om onze concurrentiekracht te verbeteren. Deze keer gebruikt hij het argument dat een btw-verlaging asociaal zou zijn. 'En dat kan toch niet de bedoeling zijn', schrijft Peersman. Ik vind dat ook. Maar de bewering dat de btw-verlaging een asociale maatregel zou zijn, is gewoon niet juist. Net zoals de stelling dat een btw-verhoging een sociale maatregel is geen steek houdt.

Peersman vergist zich

Volgens Peersman betalen loon- en uitkeringstrekkers in ons land eigenlijk geen btw-verhoging. Elke btw-verhoging wordt immers gecompenseerd door een verhoging van de index en leidt in ons land dus tot een automatische verhoging van de lonen en uitkeringen. Peersman verliest één ding uit het oog. In het model van het Planbureau dat Peersman zelf gebruikt om de werkgelegenheidseffecten van een btw-verhoging te berekenen, wordt de indexkoppeling wel degelijk uitgeschakeld. In dit model leiden de prijsstijgingen veroorzaakt door de btw-verhoging dus niet tot een aanpassing van de lonen. Met als gevolg dat de koopkracht daalt, en dan vooral bij de lage en middeninkomens. De cijfers van het Planbureau zijn duidelijk. Een btw-verhoging die tot minder loonlasten leidt, kan enkel als we de mensen geen indexaanpassing meer geven. Een asociale maatregel, me dunkt.




Sociale btw-verlaging

Peersman gaat nog een stap verder en beweert dat een daling van de elektriciteitsfactuur met 15 procent asociaal zou zijn. Want een maatregel die uw factuur doet dalen moet natuurlijk ergens mee worden betaald. Daar heeft hij gelijk in en hij is zo vriendelijk ons meteen te vertellen hoe we dat zullen doen. Wij zouden besparen op gezondheidszorg en extra belastingen op arbeid gaan heffen.

Dat mag dan misschien de keuze zijn van Peersman, het is in ieder geval niet die van de SP.A. Deze regering heeft ondertussen al voor 1,1 miljard lasten verlaagd. Hebben we dat betaald met meer belastingen op arbeid of met besparingen op gezondheidszorg? Neen. Wel met de opbrengsten van onze strijd tegen fraude. Als de volgende regering de inspanningen van John Crombez voortzet, kunnen we de btw-verlaging perfect financieren zonder daarvoor een sociaal bloedbad aan te richten, de patiënt te raken of de lasten voor werkende mensen te verhogen.

Durf kiezen

In het relancedebat wordt vooral over cijfers gediscussieerd en die zijn ook belangrijk. De rekening moet kloppen. Maar het gaat ook om keuzes maken. En wij hebben een duidelijke keuze gemaakt. Niet voor een btw-verhoging, die weliswaar goed is voor de bedrijven, maar die de mensen op kosten jaagt. Maar voor een btw-verlaging die meer koopkracht en meer jobs oplevert, zonder de mensen daarvoor te laten betalen.