De sp.a pleitte gisteren bij monde van voorzitster Caroline Gennez en fractieleider Peter Vanvelthoven voor een hergroepering van alle verkiezingen op 7 juni. Die dag zouden we dus niet alleen moeten stemmen voor Vlaams en Europees Parlement, maar ook voor Kamer en Senaat. Ze zeggen daarmee hardop wat bij de meeste andere partijen stilletjes gedacht en gehoopt wordt. Enkel CD&V is tegen. Partijwoordvoerder Luk Vanmaercke publiceerde een mededeling met vier redenen waarom CD&V tegen is. Laten we die eens overlopen.

Een. CD&V haalde bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 een klinkende overwinning en kreeg van de kiezer een mandaat voor de volle legislatuur. Juist. Maar CD&V heeft met die overwinning bitter weinig aangevangen. Geen staatshervorming, geen splitsing van de kieskring B-H-V, geen gezonde overheidsfinanciën, geen goed bestuur. Het land zit in een politieke impasse. Yves Leterme, de man van 800.000 stemmen, zag zich zelfs verplicht om ontslag te nemen.

Twee. Volgens CD&V worden bij samenvallende verkiezingen de verschillende beleidsniveaus door mekaar gegooid. Juist. Maar dat is nu ook het geval. Alle politici van alle partijen zijn bij alle verkiezingen kandidaat. De partijen maken zelf geen onderscheid tussen regionaal en federaal niveau, hebben het bij federale verkiezingen over regionale thema's en omgekeerd. De kiezer kan al lang niet meer volgen, voor hem is het één pot nat.

Drie. CD&V stelt dat we bij samenvallende verkiezingen vertrokken zijn voor een maandenlange campagne, dat we maanden lang zonder regering zitten. Juist. Maar dat is nu ook al het geval. De federale regering heeft immers beslist om niets meer te beslissen tot 7 juni. We hebben voor het eerst te maken met een regering van stilstaande zaken.

Vier. Tot slot herinnert CD&V eraan dat verkiezingen in feite niet kunnen, gezien het arrest van het Grondwettelijk Hof over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Juist. Maar er is geen enkele reden om aan te nemen dat er na 7 juni wel een oplossing wordt gevonden voor B-H-V. Zeker niet wanneer MR in Franstalig België in de oppositie blijft.

Het land doorspartelt een financiële en economische crisis zonder voorgaande. Maatregelen dringen zich op. Maar die worden niet genomen, het land zit in een politieke impasse. Er mag geen tijd meer verloren worden. Verkiezingen kunnen helpen. Of om het met de woorden van Caroline Gennez te zeggen: "Gun het land een nieuwe start."