Er is één groep waarvoor de federale kibbelregering eensgezind de rode loper uitrolt. De fiscale advocaten en hun gefortuneerde cliënteel. Dat bleek deze week opnieuw uit drie opvallende gebeurtenissen.




De strijd tegen de fiscale fraude wordt gretig gesaboteerd.

Regularisatie mag geen regularisatie heten

Begin deze maand lekte uit dat de minister van Financiën een 'uniforme werkwijze' heeft uitgewerkt voor de regularisatie van spontaan aangegeven zwart geld. In eerste instantie verklaarde de minister in het parlement dat het slechts gaat over een instructie over de toepassing van de bestaande wetgeving, en dat er dus geen sprake is van een nieuwe regularisatieronde aan voordeeltarieven. Als dit zo is, zou je verwachten dat er geen reden tot geheimhouding en achterkamerpolitiek zou zijn. Het is daarom opmerkelijk dat pas na een maand hard aandringen door sp.a het parlement inzage krijgt in de tekst. Intussen kregen de fiscale advocaten en de banken wel al inzage in de tekst. Vóór het parlement dus.
Wat zegt de wet? De vorige regering schafte de bijzondere regularisatieprocedure af: vanaf 1 januari 2014 moeten fraudeurs om hun situatie recht te zetten tweemaal de verschuldigde belasting betalen. Een belastingverhoging van 100 procent dus. De nieuwe omzendbrief van de minister van Financiën stelt echter een heel andere regeling voor. De boetetarieven bedragen geen 100 maar tussen de 20 en 50 procent. Een stevige korting dus. Moeilijk om hier geen nieuw rondje fiscale regularisatie in te zien. Een fiscale regularisatieronde, maar dan zonder die ter discussie en ter stemming aan het parlement voor te leggen. Dat is ongezien. En onaanvaardbaar.

Actieplan-Sleurs: even kort als ambitieus

Met een actieplan van 3 pagina's werd vervolgens staatssecretaris voor Fraudebestrijding Elke Sleurs de arena ingestuurd. Zij moest de schijn hoog houden dat het deze regering wel degelijk menens is met de strijd tegen de fiscale fraude. Helaas is dit plan een bittere teleurstelling. Zo verwijst ze met geen woord naar diamantfraude. Nochtans zitten dáár, en niet bij de kruidenier om de hoek, de miljoenen. De meest tot de verbeelding sprekende maatregel in haar actieplan is dan weer het voornemen om de geplande terugdraaiing van het cashverbod dat door de vorige regering werd ingevoerd... terug te draaien. Een succesvolle maatregel van de vorige regering gewoon laten bestaan, dat blijkt nu een speerpunt van het antifraudebeleid te zijn. Faut le faire.

Controle op afspraak

Minstens even belangrijk is wat er niet in het plan van staatssecretaris Sleurs staat. Van de in het regeerakkoord aangekondigde maatregelen die fraudebestrijding bemoeilijken, ontbreekt in het actieplan elk spoor. Zo wordt over de aangekondigde inperking van het visitatierecht van de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) met geen woord gerept. Laat mij dat visitatierecht, en de afschaffing ervan, concreet maken. In een vonnis maakte de Belgische rechter duidelijk dat het visitatierecht een recht is van de BBI om onder strikte wettelijke voorwaarden te visiteren en te controleren. Zo mag de BBI in de privévertrekken de gegevens van een computer halen en kopiëren, een kast opendoen en de documenten bekijken om zo de fraude te kunnen aantonen. De rechter oordeelde dat het in die zaak ging om zware fraude, het geld was naar het buitenland versluisd, en er bleven andere eerlijke ondernemers gedupeerd achter. Ingrijpen in dergelijke situaties zou dus in de toekomst onmogelijk worden.

Het visitatierecht van de BBI is al lang een doorn in het oog van fiscale advocaten. Zij trekken al een decennium ten strijde tegen die mogelijkheid, omdat die de BBI toelaat grote fraudezaken effectief aan te pakken. Maar alweer gaat deze regering mee in de logica van de fraudeurs en hun advocaten.

Het zwijgen van Sleurs hield de Open Vld, daarin gesteund door CD&V, niet tegen om een bijzonder concreet wetsvoorstel uit te werken, waarin het visitatierecht van de BBI gewoonweg naar de prullenmand verwezen wordt. Het enige wat de BBI nog zal kunnen doen is lief vragen of de zwarte boekhouding overgemaakt kan worden. Maar welke fraudeur zal je op verzoek de stukken voorleggen die de fraude bewijzen? Weigert hij, dan moet de BBI afdruipen.

De strijd tegen fiscale fraude die Elke Sleurs en Johan Van Overtveldt voeren, is een schertsvertoning. Diamantairs, banken en fiscale advocaten vinden een luisterend oor bij deze meerderheid. De strijd tegen de fiscale fraude wordt er gretig gesaboteerd. Over de begroting, de noodzakelijke tax shift en de uitvoering van het sociaal akkoord kibbelt men intussen rustig verder.