Het afgelopen jaar vielen bij benadering 35.000 dodelijke slachtoffers op onze Europese wegen. “Om je dat getal concreet voor te stellen, kan je het gelijkstellen met het dagelijks crashen van een Boeing 737 op Europees grondgebied”, zeggen Karin Temmerman en Steve D’Hulster. “Achter elk cijfer schuilt een menselijk drama. Daarom is het tijd dat de ministers van Mobiliteit opnieuw een prioriteit maken van verkeersveiligheid.”

“Bij 15- tot 19-jarigen blijft het verkeer doodsoorzaak nummer één”, zeggen sp.a-parlementsleden Karin Temmerman en Steve D’Hulster. “Ze vormen de meest kwetsbare groep bij de duizend mensen die bij ons elk jaar in het verkeer omkomen. Ze zorgen voor menselijk leed bij hun nabestaanden. Leed dat we niet in geld kunnen meten. Daarom mogen plannen om de verkeersveiligheid op te krikken wel wat geld kosten.“

Temmerman en D’Hulster stellen vast dat de daling van het aantal verkeersslachtoffers de laatste jaren weer begint te sputteren. “Zou het toeval zijn dat sindsdien ook onze ministers voor Mobiliteit een wat weifelende en tegenstrijdige houding lijken aan te nemen in hun beleidsplannen? Enerzijds worden er ambitieuze plannen aangekondigd en gaan er middelen naar onze wegen. Maar anderzijds kunnen we niet om de vaststelling heen dat ze niet meer voluit en consequent kiezen voor verkeersveiligheid. Dat ze gas geven met de ene voet, maar tegelijkertijd afremmen met de andere.”

Laten we voor nul doden kiezen

Volgens Temmerman en D’Hulster staan we aan een tweesprong. We moeten nu bepalen of we voluit willen gaan voor een vermindering van het aantal verkeersslachtoffers, of ons erbij neerleggen. “Al is voor ons de keuze snel gemaakt. Iedereen zich zal moeten inspannen. Niet alleen de beleidsmakers, maar ook wij allen, u en ik. De mens zal altijd cruciaal blijven in het veroorzaken of het voorkomen van verkeersongevallen. Ook al horen we het niet graag, we doen met z’n allen wellicht vaker aan verkeerscriminaliteit dan we denken.”

Tot slot wijzen Temmerman en D’Hulster er nog op dat verkeersveiligheid perfect maakbaar is. “Als we willen, kunnen we het aantal verkeersslachtoffers terugschroeven. Maar dan moeten we bijkomend investeren in verkeersveiligheid en hebben we nood aan een verkeersveiligheidsplan versie 2.0. Verkeersveiligheid moet opnieuw een topprioriteit worden van de ministers van Mobiliteit. Er is een coherente visie nodig, die niet stopt aan het één of andere beleidsniveau.”

“Als we tot dat alles niet bereid zijn, dan moeten we maar leren leven met een nodeloos hoog aantal jonge verkeersdoden. Maar laten we dan in elk geval beseffen dat het niet onvermijdelijk, een soort van fataliteit of een noodzakelijke prijs is die we betalen voor onze mobiliteitsbehoeften. Neen, het zal het trieste gevolg zijn van keuzes die we met z’n allen hebben gemaakt.“

Bekijk ook de 'go for zero'-campagne