We schrijven 1994.  Blur, The Pretenders, Primal Scream, The Radios, …. spelen de pannen van het dak op de Oude markt. Naast Marktrock (die van de vzw), Hapje Tapje en de Beleuvenissen heerste er een culturele droogte in de woestijn die Leuven op dat moment was. Er was bitter weinig te beleven tijdens het groot verlof. 

En kijk, 21 jaar later mogen we spreken van een Groot Verlof vol grote en kleine evenementen. Evenementen in eigen beheer van de stad maar ook evenementen ondersteund door de stad.  Een niet-exhaustief overzicht van afgelopen zomer: de familiebar in het stadspark, de zomerfilms in openlucht, de Zomer van Sint-Pieter, het BuRN-festival, Habitat, Camping Flamingo, Café Jardin, Leuven Bells, Piknik Musik, Hapje Tapje, Leuven Zingt, de Meyboomplanting, M-idzomer, Bar.Bizon, Picknick in het Park, de Beleuvenissen, Leuven Autovrij en een uitgeregend Marktrock (die van Live Entertainment).  

Van een schraal aanbod is dus zelfs voor de ergste pessimist geen sprake. Eenzijdig stellen dat Leuven een duffe stad vol clichés is, is pertinent fout en stemmingmakend. En een belediging voor iedereen die al jaren met hart en ziel werkt aan een Leuven waar elkeen ruimte krijgt om z’n ding te doen. Daarom schrijf ik dit stuk. 

Leuvense broeihaard

De Leuvense culturele sector heeft zich de laatste decennia heruitgevonden. Met het stadsbestuur als facilitator. Kijk naar STUK, dat twintig jaar geleden op sterven na dood was en heropleeft als Huis van Dans. Kijk naar Het Depot, dat enkele weken geleden nog exclusief een wereldband als Editors mocht ontvangen. Kijk naar het Openbaar Entrepot voor Kunsten (OPEK), een broeihaard van talent waar negen culturele organisaties een thuis vonden en elkaar versterken. En dan is er nog Museum M, cultuurkoepel 30CC, Cinema Zed, Fonk, de bloeiende sociaal-artistieke sector met bijvoorbeeld Compagnie Tartaren dat vorig jaar nog de Vlaamse Cultuurprijs voor Amateurkunsten won. Mag het stadsbestuur al die pluimen op eigen hoed steken? Natuurlijk niet. Maar zonder ondersteuning waren er zelfs geen pluimen geweest. 

En dan moeten we het nog hebben over CAS-CO, waar (beginnende) beeldende kunstenaars en theatermakers atelier- en tentoonstellingsruimte krijgen, of Ief Spincemaille, onze eigen stadskunstenaar die de Leuvenaar wil betrekken bij zijn projecten, of streetart-kunstenares DinDin, die met haar werk de stad opfleurt en een glimlach op gezichten tovert.

Bovendien heeft de stad oog voor de Leuvenaars die minder kansen hebben om cultuur te beleven. De cultuurdienst zorgt voor gevarieerd aanbod en streeft er naar elke Leuvenaar te bereiken. Wil dat zeggen dat we grootste gemene deler beogen? Neen. We willen een stad die cultuur en creativiteit voor iedereen aanbiedt.  Niet iedereen moet cultuur, kunst of evenementen beleven. Maar iedereen moet het wel kunnen.

Ernest Claes 

Ik moet dan lezen dat “een straffe zomerprogrammatie met diverse partners en een divers publiek voor ogen een sterk tegengewicht kan bieden tegen clichés en tegelijk het rijke potentieel van onze stad zichtbaar kan maken”. Wel, dat is precies wat Leuven doet, met al haar partners, voor een heel gevarieerd publiek. 

Als ik in de zomer door mijn stad rondstruin, en dat gebeurt dikwijls, dan voel ik Leuven zoals het is: een stad met ruimte voor iedereen, niet enkel voor de happy few, voor de beau monde. En dan ben ik content dat dat in Leuven kan. Daarom wringt het dat men die rijkdom niet wil zien. Daarom kroop ik in mijn pen. 

Is het vandaag al genoeg? Neen. Kan het beter? Altijd. Ik erger me soms aan het Ernest Claes-gehalte van Leuven.  Wat Leuven net zo aantrekkelijk maakt, is het brede spectrum, van Bar.Bizon over de familiebar tot de Meyboomplanting. 

Uiteraard is er ruimte voor meer en voor iets anders. Daarom een warme oproep, naar iedereen die zich aangesproken voelt. Zet projecten en evenementen op poten, wees ambassadeur van de stad, eis je plaats op en bovenal: trek mee aan de kar, keer op keer. Zodat we met z’n allen volgende zomer opnieuw genieten van een rijk, cultureel aanbod voor en door de Leuvenaar.