Volgens een studie van Ernst & Young is België de rode lantaarn in Europa wat belastingdruk betreft. John Crombez stelt zich vragen bij de waarde van zo’n rangschikking. Tegenover die belastingen staat immers iets: onderwijs, kinderopvang, pensioenen, dienstencheques, goeie wegen,… Kortom, tegenover belastingen staat welvaart.

Crombez: "Het concept van Tax Liberation Day of de Tax Freedom Day (van PricewaterhouseCoopers) slaat nergens op en is niet meer dan propaganda van grote consultingbedrijven. Zij doen dat wel vaker. Nu de OESO op verzoek van de G20 een systeem uitwerkt om multinationals op een faire manier belastingen te laten betalen en kmo's niet te benadelen, publiceren diezelfde consultingbedrijven een rapport met als boodschap: doe dat niet."

"Die zogezegde rangschikking is niet eens een studie, maar gewoon de stelling dat het investeringsklimaat kan veranderen als de multinationals op eerlijke wijze zouden bijdragen. Eigenlijk is het een gedurfde manier om het grootste deel van de bevolking, de zelfstandigen en de ondernemers te blijven benadelen. Die consultingbedrijven beroepen zich bovendien op een soort academische geloofwaardigheid. Dat deden de ratingbureaus vroeger ook met de banken en de gevolgen zijn bekend. Dat moet maar eens ophouden."

Daarom zet Crombez “Community Day” tegenover “Tax Liberation Day”. “Tot 7 maart van dit jaar werkten we onder meer voor de wegen, politie, brandweer of om de lonen van onze leerkrachten te betalen. Maar het geld dat we sinds 7 maart bijdragen gaat naar onze pensioenen, onze gezondheidszorg, kinderbijslag, kinderopvang, werkloosheidsuitgaven, loopbaanonderbreking, lastenverlagingen en ga zo maar door. Diensten van de gemeenschap voor de gemeenschap dus.

“Iedereen kan ziek worden, iedereen kan zijn job verliezen, iedereen gaat een dag met pensioen, iedereen zoekt betaalbare opvang voor zijn kinderen. Als al die bedragen afgetrokken worden van het totaalplaatje aan belastingen, werken we eigenlijk nog maar 64,24 dagen voor de staat. En dus niet tot halfweg het jaar. Ik misgun niemand het geluk om voor zichzelf te werken, maar zogezegd een half jaar voor de staat werken, is wel heel kort door de bocht. Want eigenlijk werken we al 5 maanden voor ons: dat betekent voor ons persoonlijk of voor ons als gemeenschap. Het geld dat we sinds 7 maart verdienen, is geld dat bedoeld is zelf uit te geven of om als gemeenschap terug te krijgen.”