Er is een reden waarom zó veel verschillende mensen vandaag de straat opgaan


Vandaag stappen tienduizenden leerkrachten, verplegers, opvoeders, veiligheidsagenten, chauffeurs van De Lijn, en vele andere mensen door de straten van Brussel om een duidelijk signaal te geven. Er is iets aan de hand wanneer zoveel mensen met een totaal verschillende job of andere achtergrond - zowel in de privé als in de openbare diensten - zich verenigen. 

Vandaag de dag zien we dan ook tot wat het leidt als je werkenden tot het uiterste drijft, voorbij hun limieten. Door de aanhoudende besparingen en het gebrek aan investeringen is de werkdruk voor steeds meer mensen niet langer houdbaar. Uit een enquête van deze krant bleek dat nog maar eens: 70% van de verpleegkundigen in ziekenhuizen toegaf al fouten te hebben gemaakt, precies door de werkdruk. Dat een minister dan doodleuk zegt dat de stijgende druk op verpleegkundigen normaal is door ‘de vergrijzing van onze maatschappij’, is een slag in hun gezicht, een opgestoken middenvinger. Ondanks de aanhoudende besparingen in de sociale zekerheid geven zij elke dag het beste van zichzelf om onze samenleving draaiende te houden. Hoeven we dan nog verbaasd te zijn dat ze kwaad zijn?

Minimum aan zekerheid na leven lang werken

Straks stappen tienduizenden mensen de straat op niet alleen met de vraag om te investeren in het DNA van onze samenleving - zoals zorg, openbaar vervoer of onderwijs - of om te investeren in diegenen die onze economie elke dag doen draaien in plaats van de aandeelhouders, maar bovenal met de vraag om een minimum aan zekerheid te hebben na een leven lang werken. Zekerheid over een volwaardig pensioen.

Vier jaar geleden, toen deze regering aan haar rit begon, stonden de sterren nochtans gunstig. De Pensioencommissie had net een lijvig rapport klaar met op maat gemaakte aanbevelingen. Een wetenschappelijke consensus was het, over de partijgrenzen heen, waarmee experten met verschillende opinies en achtergronden aan de deur van de Wetstraat klopten. De blauwdruk om werkbaar werk mogelijk en betaalbaar te maken, net als een zeker pensioen dat in verhouding staat tot je inkomen, lag er toen.

Pensioenleeftijd

Maar nog voor de banden van deze rechtse coalitie goed en wel gesmeed waren, verhoogde deze regering zonder enig overleg de pensioenleeftijd tot 67 jaar, bespaarde ze op de laagste pensioenen en werd de pensioenbonus - een terechte extra voor zij die hun loopbaan verlengen - gewoon afgeschaft. Het kwaad was geschied: in plaats van een klimaat van vertrouwen te scheppen met de sociale partners, om samen een positief pensioenverhaal te bouwen, haalde wantrouwen het van zekerheid. Zo is na vier jaar de knoop van de zware beroepen nog altijd niet ontward. Kortom, we zijn erop achteruit gegaan in plaats van vooruit. Vandaag is het pensioendebat compleet verziekt. Twijfel en onzekerheid heerst. Wat een gemiste kans!

Keuzes

Nochtans kunnen we de 50-plussers die nu wakker liggen van hun pensioen, maar ook jongeren die pas zijn beginnen te werken, pensioenzekerheid bieden. Alleen vergt dat keuzes. Keuzes die niet alleen verder reiken dan de huidige sukkelbegrotingen, maar bovenal mensen opnieuw op de eerste plaats zet. Precies daarom stelden wij eerder dit jaar een Toekomstbegroting voor waarin we haarfijn uitleggen hoe wij kiezen voor mensen. Hoe dat wél haalbaar en wél betaalbaar is. Hoe een minimumpensioen van 1.500 euro na 42 jaar werken - ongeacht je statuut - wél kan. Becijferd en berekend, zwart op wit.

5.000 euro (!) pensioen netto

Tot slot nog dit: in dit land is de pensioenkloof tussen leidende ambtenaren, rechters en parlementairen en de rest van de samenleving immens. Bij heel veel mensen die vandaag meestappen, is ook dat een doorn in het oog. Zij begrijpen niet waarom zij moeten rondkomen met een veel te klein pensioen, terwijl anderen tot meer dan 5.000 euro (!) pensioen netto trekken per maand. Dat deze ministers dan beslisten om de hoogste pensioenen nog wat extra te geven, maakt dat vreselijke gevoel van onrecht (en onmacht) nog groter. Maar er is goed nieuws: om dat onrecht uit te wissen, hoeft de regering niet te wachten tot de volgende verkiezingen. Dat kan nu en onmiddellijk door die hoogste pensioenen de komende jaren niet te indexeren en zo - met dat vrijgekomen geld - élke werkende een minimumpensioen van 1.500 euro te garanderen.

U ziet, er valt best voor veel te stappen vandaag. Tienduizenden mensen zullen dat doen met volle overtuiging. Met evenveel overtuiging stappen wij van sp.a samen met hen.