De Vlaamse factuurregering maakt duidelijke keuzes. Schrappen in gemeenschappelijke voorzieningen en er jongeren, gezinnen en gepensioneerden bovendien nog eens extra voor laten betalen. Meer voor minder: dat is in een notendop het beleid van deze Vlaamse factuurregering. Het verhaal dat na enkele moeilijke jaren van inleveren en besparen een groeiende economie opnieuw jobs en welvaart zal creëren, is een fabeltje. Zelfs Europa heeft haar fout ingezien, is daarvan afgestapt en zit nu in een logica van “investeren om te groeien”. Alleen deze Vlaamse regering lijkt die boodschap nog niet begrepen te hebben.

Crombez en Bertels: “Het lijkt vandaag de dag een gewaagde stelling, maar in één van de welvarendste regio’s ter wereld is het wél degelijk mogelijk om positieve keuzes te maken. En dat zonder de schuld te laten oplopen.

  • om onderwijs, zorg, openbaar vervoer en wonen zo te financieren dat het betaalbaar en toegankelijk is voor iedereen.
  • om met hetzelfde begrotingsresultaat en zonder schuldopbouw te kiezen voor een meerjarenplan met mogelijkheden en kansen.

Met andere woorden, ER ZIJN GEEN EXCUSES om jongeren, gezinnen en gepensioneerden te laten opdraaien. Zij verdienen beter.”

Crombez en Bertels toonden aan de hand van enkele concrete voorbeelden (minder facturen in kinderopvang, onderwijs, mobiliteit, welzijn en wonen), dat er wel degelijk alternatieven zijn. “Als we alles samentellen, blijkt dat andere keuzes mogelijk zijn, zonder schulden op te bouwen of het Europese begrotingspad te verlaten. Meer zelfs, de Vlaamse regering heeft eigenlijk geen enkel excuus om te blijven volharden in haar mantra dat er geen alternatief is. Wij komen immers uit op hetzelfde begrotingsresultaat.”

Een conreet voorbeeld: een gezin met twee kinderen waarvan 1 student en 1 kind tussen 12-17j, koopt een bescheiden woning van 180.000 euro en 2 busabonnementen. Het verschil tussen de keuzes van de Vlaamse regering en de alternatieve keuzes van sp.a is op vandaag 785 euro per jaar.

http://www.s-p-a.be/media/uploads/grafiek.png

Crombez en Bertels: “Aan de hand van voorbeelden uit de kinderopvang, welzijn, mobiliteit, onderwijs en wonen (zie bijlage onderaan) zijn wij er in geslaagd om tegenover TINA (“There Is No Alternative”) TINE te stellen. (“There is No Excuse”).

“Er is dus geen excuus om jongeren, gezinnen en gepensioneerden in Vlaanderen zo hard aan te pakken. Er is dus geen excuus om hen de factuur voor te schotelen én bovendien nog eens zo hard te besparen op gemeenschappelijke voorzieningen. Er is dus geen excuus om al die inspanningen te vragen zonder hoop op een betere toekomst.”

Crombez en Bertels besloten dan ook met een concrete vraag voor de Vlaamse regering: WAAROM? Waarom doet ze dat als andere – positieve keuzes – wel degelijk mogelijk zijn? Vlaamse gezinnen verdienen écht beter.”