Fadoua is 31 jaar en werkt als trajectbegeleidster bij BON vzw, is bestuurdlid bij Cyclo, Bronks jeugdtheater en vrijwilliger in tal van verenigingen.zaterdag 20 septemberIk was er deze morgen vroeg uit.  Nog pijn in de rug, maar moest mijn computer laten herstellen omdat ik hem sinds vrijdag niet meer gestart kreeg.  Soms krijgt ie zijn toeren.  Het is nochtans een nieuwe. 

De persoon bij wie ik hem kocht ken ik persoonlijk.  Ik heb hem gebeld en heeft zich onmiddellijk verplaatst om hem te herstellen.  Hij probeerde met een paar CD's die hij bij zich had.  Blijkbaar was dat niet genoeg en moest hij hem meenemen.  Hij zou er deze avond op werken en morgen terugbrengen.
Mijn bovenbuur kwam dan even langs.  Hij ging op reis voor 2 weken en vroeg of ik de planten water wilde geven.  Hij heeft ze ik de trap gezet zodat ik erbij kan.  Hij is de enige Franstalige in ons gebouw.  Op het gelijksvloer woont er een gentenaar, op het eerste een nederlandstalige Brusselaar en dan ik ook als Nederlandstalige.  Ookal weet hij dat wij Frans spreken en begrijpen doet hij altijd inspanning om Nederlands te spreken.  Hij volgt ook avondlessen bij het huis van het Nederlands.  Het is ook leuk voor hem om het Nederlands met ons te kunnen verdiepen en beoefenen.
 
Ik heb een beetje gepoetst en ben dan nog gaan eten, niet ver van thuis, bij mijn moeder, ons gesprek met mijn zussen en broers , ging over, hoe ze zich morgen zullen verplaatsen want aan autoloze zondag brengt veel meer vrijheid dan beperkingen voor de Brusselaars.  :-) Maar mijn broer uit Bilzen, die niet wist dat hij morgen niet met de auto mocht rijden,...  moest dus zien in Bilzen te geraken voor 20 uur...

19 september
Vandaag voel ik me wat beter.  Mijn moeder is geweest en heeft me wat grootmoedersdrankjes gegeven.  Warme melk met verse gember.  Ik voelde de temperatuur van m'n lichaam stijgen en viel in slaap.  Dankzij haar toverdrankje sliep ik zo diep dat ik in vorm was voor de avond.  Om 17 uur was het vergadering van de Raad van Bestuur Bronks Jeugdtheater.  Heb me goed aangekleed en ben er naartoe gegaan.  Eindelijk buiten gekomen voor wat anders dan naar de dokter gaan.  Dat heeft tot 19u30 geduurd daarna ben ik naar huis geweest om iets lichter aan te trekken.  omdat ik geen voeling meer had met het weer buiten, dacht ik dat het koud ging zijn.  Ben daarna nog even bij mijn moeder langsgeweest. Mijn zus uit Sint-niklaas, mijn broer uit Bilzen en mijn neefje uit Parijs waren er ook.  Tijdens de ramadan komen ze 's weekends allemaal samen.  Ze mochten vandaag rond 20 uur eten. 
 
Om 22uur had ik me opgegeven op Cyclo inferno.  Een fietsfeest dat door Curieus Brussel is georganiseerd samen met Crema e Gusto. Als taak kreeg ik de inkom. 
 
Tot 22u32 was de inkom gratis voor iedereen. Daarna mochten alleen diegenen die met een fiets zijn gekomen gratis binnen.  Om 00u00 werd ik door Ans en Liesbeth verlost.  Ik ben nog eventjes gebleven om met de mensen die ik kende bij te praten en te dansen en mijn zus voorgesteld .  Snel voelde ik me moe en ben dan toch door gegaan. 
Jammer want moest ik niet moe zijn geweest, dan was ik zeker de laatste te vertrekken... 

donderdag 18 september
Nog steeds ziek; ik had erop gehoopt toch te gaan werken.  Vandaag had ik normaal gezien een vorming over de verblijfstatuten dat door het Vlaamse Minderhedencentrum wordt gegeven.
Het is een belangerijke vorming voor het dagdagelijks werk met onze cursisten.
Ik moest terug bij de dokter.  Veel kon hij niet voor mij. Er moeten nog onderzoeken gebeuren.  Ik moet in oktober worden opgenomen in het ziekenhuis. 
Ik verveelde mij. Het boek dat is las was nog niet uit.  Dan heb ik hem maar ineens uitgelezen. En voldoening om er eindelijk in geslaagd te zijn.
Morgen is het Cyclo-inferno. Curieus organiseert een feest om de fiets te promoten. Ik heb me opgegeven om te gaan helpen. Morgen is zeker wat tofs te vertellen;...  ookal ben ik ziek; ik zal een handje gaan toesteken.

woensdag 17 september
Bij het opstaan deze morgen, voelde ik me niet zo lekker. Ik dacht dat ik bij het nemen van mijn medicatie me beter zou voelen. Met moeite heb ik me aangekleed om naar het werk te vertrekken.  Helaas, volgde mijn lichaam niet.

Ik trok mijn pyama weer aan en ging terug in bed.  Toch bleef mijn gedachte bij het werk.  Ik had veel afspraken en vergaderingen met MO-docenten.  Toch een beetje stress daardoor en machteloosheid omdat ik er natuurlijk niet voor kies ziek te zijn.  Ik na een poosje ben ik terug in slaap gevallen en heb ik kunnen rusten.  De pijnstillers waren sterk. Gewoonlijk heb ik geen tijd om te lezen.  Vandaag heb ik daar een hele dag voor.  Het boek van Kader Abdollah "het huis van de moskee" probeer ik al een tijdje uit te lezen maar sloeg er nooit in.  Dat is dus wat ik de hele dag heb gedaan ....gelezen. Door de pijn kon ik ook niet opstaan om eten te maken.  Mijn moeder heeft; omdat het ramadan is soep gemaakt; Marokkaanse soep "harira".  Toen ik haar belde en zei dat ik ziek was; stuurde ze mijn broer met een kookpot, dadels, zelfgemaakte brood en spinazie.  Het enige wat ik moest doen was de deur openen...  Daar is familie toch voor?  Ik hoop dat ik morgen beter word en dat vooral de pijn zal overgaan,...

dinsdag 16 september
Vandaag mocht ik wat later beginnen omdat ik weer de avondgroep moet beheren.  Om negen uur stond er al een Irakese cursist te wachten om zijn dochter van school te veranderen.

Ik was er al in geslaagd met moeite 6 van zijn kinderen in een onthaalklas in te schrijven. werk van 2 weken. Als je de situatie op dat vlak kent weet u dat het moeilijk is.  Alleen is zijn oudste dochter niet terug gegaan na de eerste schooldag omdat zij haar sluier moet verwijderen.  Deze kinderen zijn er pas sinds augustus; het is nog te moeilijk voor hen om kennis te nemen van bepaalde regels.  Ik moet er in slagen de papa duidelijk te maken dat het zijn plicht is zijn minderjarige dochter naar school te sturen en dan de dochter uit te nodigen om haar uit te leggen waar deze normen en waarden op slaan. 
 
Ik heb de tijd niet gehad mijn computer aan te zetten om te registreren om hoe laat ik ben begonnen of de volgende cursist stond er al.  Een libanese echtgenoot van een arbeidsmigrante die geen recht heeft om te werken.  Hij heeft een diploma agronomie en zou ze willen gelijkschakelen.  Als Engelstalige  diende ik met hem een diplomagelijkschakeling in bij De vlaamse gemeenschap als bij de Franstalige. Het gekke is ; bij de vlamingen is het gratis en duurt het minder lang en bij de Franstalige kost het 125;00€ en duurt het langer.  Voor die mensen lijkt het zo GEK dat er voor eendezelfde materie zulke verschillen bestaan.
Het is voor ons al niet zo duidelijk dus laat staan voor "people new in town".
 
De derde en laatste omdat ik in de namiddag teamvergadering heb; Ze kon niet starten met de lessen omdat ze geen creche had gevonden.  Ik heb me moe gezocht maar vond ook niets.  De enige vrije plaatsen zijn in gemeentes zoals etterbeek en oudergem. Maar haar les gaat in de morgen door; ze moet dan om 6 uur opstaan om tegen negen uur in de les te geraken.
Ik heb haar moet inschrijven voor de volgende les zodat we genoeg tijd hebben om een crècheplaats te vinden.
 
Ik vind het belangrijk om bepaalde casussen te beschrijven.  Dagelijks ben ik op m'n werk geconfronteerd met de realiteit van brusselse nieuwkomers en vreemdelingen.  Hoe zij door gebrek van taal in het zak worden gezet door hun eigen gemeenschap of hoe moeilijk het is om te begrijpen wat hun huidige statuut als burger betekent.  Dit geeft me de motivatie om op politiek vlak bepaalde standpunten te nemen.  Morgen weer een nieuwe dag dus ook nog een nieuwe uitdaging...

Maandag 15/09 
Veel leuks, behalve werk, heb ik vandaag niet gedaan.
 
Ik heb heel laat gewerkt. Ben nu verantwoordelijk voor De klassen Maatschappelijk Oriëntatie in Engels in de voormiddag en 's avonds.  En ..............Maatschappelijk Oriëntatie Tibetaans en ook nog een klas NT2. Voor het Engels en Nederlands is het geen Probleem.  Maar om met de Tibetanen te communiceren is dat niet altijd even evident  ( de ganse dag met een tolk aan de telefoon).  Het is wel leuk om andere culturen en talen te leren kennen.  Sommige clichés worden dan bevestigd anderen weer niet.  Wat de tibetanen betreft is het wel waar dat ze altijd Ja knikken, ookal heb je het gevoel dat ze jou niet begrijpen.
Na 10 uur werken ben ik uiteindelijk om 21u30 thuis geraakt.  Vlug wat gegeten.  ' Boterhammen met speculoospasta.  Voor diegenen die dat niet kennen,  Zeker aan te raden.
 
Ik vond niet beter dan een film om mij te ontspannen voor het slapen gaan.  Ik heb gekeken naar 'Finding Neverland'.  Een film van Johnny Depp en Dustin Hofman.  Neverland is , weet je nog, het land van Peter Pan, wat ik meer dan nodig heb om van mijn dag te bekomen.
 
Allez , morgen weer aan de slag...

Zondag 14 september
De dag heeft zijn naam niet gestolen gisteren. Een rustige en zonnige dag. Zoals alle zondagen ben ik wat later opgestaan. Ik had met een collega afgesproken om in de MetTeco een glas te gaan drinken.  Maar aangezien het schitterende weer van de partij was, stelde ze voor om naar het jubelpark te gaan waar een soort van Rock-pic-nic was.  Zo heb ik haar vrienden ook leren kennen.  
Mijn vriendin ontmoette ik toen ik nog voor TRANZOTZONE werkte. Zij deed de coördinatie van BRAVVO en de meisjeswerking. Wij zaten op dezelfde golflengte en beslisten dan om tweetalige activiteiten te organiseren. 
Nu ik niet meer voor tranzotzone werk, praten we minder over het werk, maar dat maken we goed met meer plezier.