Minister van Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere, heeft de beleidsconclusies uit zijn missie naar Centraal-Afrika op 3 februari in de Kamer toegelicht. Dirk Van der Maelen feliciteert de minister voor zijn assertieve aanpak in Burundi en Rwanda, maar betreurt de stilzwijgende houding in Congo: "Hierdoor ontneemt onze regering zuurstof aan de hervormingsgezinden."

Over het Rwanda en Burundi-beleid heeft Van der Maelen niets aan te merken: "Vanackere gaf kritische commentaren in kranten en op sleutelmomenten. Ook onze ontwikkelingssteun is er gekoppeld aan meetbare inspanningen voor mensenrechten en tegen corruptie. Zo'n houding zou ook passen in Congo, maar blijft helaas uit."

Minister Vanackere streeft kost wat kost naar normalisatie van de relaties met Kabila. Zo boeken we de beste resultaten, luidt het. De sp.a-er repliceert: "resultaten komen pas tot stand via interne hervormingsprocessen. Die interesseren Kabila geen moer. Door de rol van grijze muis te spelen, verzwakt de Belgische regering de democratische tegenkrachten in Congo." Daarom roept Van der Maelen met klem op om:

1) de koning niet naar de onafhankelijkheidsfeesten te sturen omdat Kabila het koningsbezoek zal vertalen als een bewijs dat zijn presidentschap goed loopt. "Dit zou een nekslag geven iedereen die het lot van de 60 miljoen Congolezen probeert te verbeteren.", aldus het kamerlid.

2) aan te sluiten op een gecoördineerde Europese strategie. "Als men voor Congolezen iets wil doen, dan moeten diverse spelers hun enorme bilaterale belangen overstijgen en in complete eenheid ( met inbegrip van China) Kabila dwingen tot goed bestuur. Congo bezoeken nadat de Congolese regering het visum van een Europees commissaris intrekt, wekt de indruk dat ons land zich afzondert van een Europees gecoördineerde benadering.", zegt de sp.a-er.

Tot slot, vraagt Van der Maelen zich af waarom Vanackere voor fluisterdiplomatie kiest in Congo en voor microfoondiplomatie in Rwanda en Burundi: "'Fluisterdiplomatie is goed voor de normalisatie van de relaties met Congo, maar slecht voor het broodnodige hervormingsproces. Vanackere zet zijn microfoon af wanneer hij in Congo vertoeft, maar zet ze aan zodra hij in Burundi en Rwanda is. Zou de afwezigheid van zakelijke belangen en diplomatiek prestige daar iets te maken mee hebben? Ons Centraal-Afrikabeleid moet hervormingsprocessen steunen die ten dienste staan van de bevolking."