Gedraag u. Of koop u een fiets op rollen.

Een wielertoerist heeft een twaalfjarige jongen een vuistslag gegeven.

Een wielertoerist – twaalfjarige jongen – vuistslag. Ik herlees het nog eens.

In onze stad Dendermonde heeft een volwassen man langs de anders zo rustige en verkeersveilige Scheldedijk een kind geslagen omdat dat kind en zijn vrienden niet snel genoeg opzij gingen. Onze korpschef spreekt terecht van grensoverschrijdend gedrag. Ik zou persoonlijk een ander vocabulaire gebruiken, maar ik begrijp dat een korpschef dat niet kan doen.

Sinds begin van dit jaar trek ik opnieuw wekelijks mijn loopschoenen aan. Niet om records te breken of een naderende midlifecrisis er af te lopen. Gewoon schoenen aan en 10km lang mijn kop leeg lopen.

Tussen Dender en Schelde is het langs de dijken aangenaam en rustig lopen, zelfs in de winter. Voor elke graad Celsius dat de wintertemperaturen ingeruild worden voor warmere lentetemperaturen neemt ook de verkeersdrukte door wandelaars, lopers en fietsers exponentieel toe.

Vorige week nog werd de breedte van het smalle dijkpad angstaanjagend duidelijk toen een bejaard koppel, een would-be Greg Van Avermaet en mezelf elkaar ongeveer op dezelfde plaats kruisten.

Nog in Dendermonde – en ik maak mij geen illusies dat de cijfers elders in Vlaanderen anders zouden zijn – bleek vandaag dat fietsers betrokken zijn bij helft van de ongevallen.

We laten ons dus van de weg rijden. Voetgangers door fietsers, fietsers door auto’s.

Hoe moeilijk kan het zijn om een dijkpad te delen met recreatieve wandelaars en sporters. Met schoolgaande jongeren. Met wielrenners met veel en minder veel ambitie.

Gedraag u. Of koop u een fiets op rollen of ga voor mijn part wat rondjes draaien en de held uit hangen op de piste van Roubaix.

Deze discussie werd gesloten.