Gert Fransen (44) is gehuwd met Mie en vader van Phil en Hans. Hij is voorzitter van sp.a-Grobbendonk.Vrijdag 4 aprilWe vieren 's ochtends Mie haar verjaardag met een uitgebreid ontbijt. Mijn stiekem verworven cadeau mist zijn doel niet. Mie is zichtbaar tevreden én verrast.

Voor de laatste dag willen we nog enkele markante kliffen bekijken. Geheel toevallig komen we tijdens onze zoektocht terecht op de plaats waar prins Hamlet, u wellicht bekend van een naar hem genoemd toneelstuk van ene William Shakespeare uit Engeland van omstreeks 1600, waar Hamlet dus, koning Ferres zou hebben vermoord. "Something is rotten in the state of Denmark" (Hamlet Act 1, scene 4, 87–91)

Veel soeps is dat niet, enkel een rotsblok met een gegraveerde tekst moet ons herinneren aan dit unieke evenement uit de geschiedenis. We gaan verder opzoek naar indrukwekkende vergezichten en wandelen zo, op pakweg 90 meter boven de zeespiegel een heel eind kust af. We worden op onze wenken bediend.

Veel tijd blijft er op onze laatste volledige dag op Deens grondgebied niet over. We besluiten nog wat inkopen te doen voor tijdens de terugreis, morgen. Wanneer we naar ons huisje rijden trakteren enkele herten ons nog op hun bokkesprongen. Vlak voor onze neus. Amper een uur later zien we vanuit de keuken hoe een zeehond de kustlijn voor ons huisje komt scannen. Af en toe lijkt hij ons recht in de ogen te kijken.

De lamsbout met aardappeltjes gaat er vlot in en wanneer we klaar zijn met opruimen besluiten we dat "Fargo" van de gebroeders Coen onze film van vanavond moet zijn. De vakantie zit erop. Morgen wenkt Grobbendonk.

Donderdag 3 april
Vandaag trekken we naar het noordelijkste puntje van Denemarken. Om getuige te zijn van de clash tussen het Kattegat en het Skagerak. Het is vandaag super-weer. Een stralende, staalblauwe hemel. Het duinenlandschap ten noorden van Skagen verandert op permanente basis. Gedurende de jaren hebben de Denen er geprobeerd om het landschap, de verandering ervan tenminste, tegen te gaan. In 1992, echter gooiden ze de handdoek in de ring. Verandering, en zeker van de natuur, kan je gewoon niet stoppen, moet je niet perse stoppen.

Het noordelijkste puntje, de laatste 500m, verlegt zich dan ook regelmating, afhankelijk van de stroming en de kracht van de wind. Verder in de duinen zien we dan ook met eigen ogen wat de kracht van het zand en de wind betekent. Het complete schip van een kerkje is ingehaald door het zand. Alleen de toren steekt er nog uit. Eenzaam, verlaten.

Aan de kant van het Kattegat liggen de zeehonden te genieten in de warme voorjaarszon. De aalscholvers laten hun vleugels drogen. Er is amper een zuchtje wind. En ja: op het uiterste puntje rollen de golven uit twee verschillende zeeën, uit twee verschillende richtingen tegen elkaar. Toch wat vreemd.

Wanneer je in Skagen bent, kan je niet voorbij aan het belangrijkste product: vis. We laten het niet aan ons hart komen en gaan de rotspaete, pladijs of de torsk, kabeljauw aan de ultieme test onderwerpen. We laten ze serveren met aardappeltjes in een plaatselijk restaurant. Lekker. Vers. Het is laat wanneer we onder een heldere sterrenhemel in ons huisje toekomen. En geen geluid dat het plaatje verstoort.

Wanneer Mie slaapt, prepareren we nog snel alles voor haar verjaardag, morgen. Het zal bescheiden zijn. Op zijn Deens, zeg maar.

woensdag 2 apil
Vandaag gaan we op uitstap richting Viborg. Een 20 km voor deze stad ligt het plaatsje Monsted, dat jaren lang het centrum was van de kalksteenwinning. De grootste kalksteenmijn ter wereld, als we de VVV-foldertjes ditmaal wel mogen geloven. Wat de kinderen over de streep trok, is het feit dat de grotten nu het hoofdkwartier vormt van duizenden vleermuizen, de bat-cave zeg maar. En Batman of andere superhelden, geloof me, het verkoopt.

Het wordt in ieder geval nog eens bevestigd door het Batman-insigne, of het Bacardi-logo voor de drankliefhebbers onder ons, boven de ingang. We maken een korte wandeling door de met mensenhanden uitgehouwen gangen met kathedraalhoogte en zien effectief, her en der een fledermaus tegen het plafond. Ze winterslapen eigenlijk nog. De obligate, maar zeer goed gemaakte multi-mediapresentatie brengt ons op de hoogte van het wel en wee van de steenhouwers door de eeuwen heen en het slaap-en paargedrag van de vleermuis. Apropos: mensen zijn kalksteen gaan houwen om de vitale component te bekomen voor mortel... omdat ze door de verspreiding van het christendom dingend nood hadden aan gebedsplaatsen in steen: kerken dus. De bijbehorende fabriek is een staaltje van restauratie. Toeristen krijgen nu een zeer goed idee hoe het was om kalk te verwerken en je dagen door te brengen bij de ovens die het goedje tot 900 graden moesten verhitten. Een beestenjob.

Viborg zelf was lang de hoofdstad van Jutland en is nu een typische Deense stad. De afmetingen, gevoelsmatig dan, van Lier. Bescheiden, kalm, een historische binnenstad, proper. Op sommige plaatsen en straten vraag je jezelf af of er überhaupt wel iemand woont. Wie er blijbaar wel geboren en getogen was, is mijnheer Johan-Otto von Spreckelsen (1929-1987), die een heel klein bescheiden, typisch Deens vakwerkhuis betrok, maar wel de wereldberoemde architect is van de al even beroemde, monumentale triomfboog van La Defense in Parijs... Waar zijn inspiratie vandaan kwam is toch een beetje een raadsel. Het contrast kan niet groter zijn.

We kuieren nog wat door de straten en snuiven de Deense sfeer op. Vrijdag verjaart Mie en ik probeer snel nog, in het grootste geheim, een cadeau te kopen. Dat lukt. Het inpakpapier echter, zal door de geheimdoenerij de verplaatsing niet overleven. Maar dat zijn zorgen voor morgen.

Dinsdag 1 april
Een speciale dag voor mij, niet omwille van de daaraan verbonden grappen en vissen, maar vooral omdat het de oprichtingsdatum is van mijn zaak en die van Werner Van Horebeek. Communication Matters. Dit jaar met een speciaal randje, want opgericht in 1998, maakt dat ons reclamebureau vandaag 10 jaar bestaat. De tijd vliegt en iedereen die het tegendeel beweert is, voor mij althans, een leugenaar.

De dag begint zoals hij gisteren gestopt is: schitterend weer met een open hemel, een stralende zon. Vandaag gaan we op zoek naar zeehonden. 40 kilometer verderop en twee overzetbootjes verder, één ervan zonder wagen overigens, is er een eiland in de Limfjord waar er een reservaat is voor de schattige zeedieren. Daarheen dus. Groot is echter de teleurstelling wanneer blijkt dat, in tegenstelling tot wat de VVV-foldertjes beloven, de reguliere overzet niet begint op 1 april maar pas op 10 april.

We laten ons niet kisten en gaan op zoek naar iemand die ons wil overzetten. Zonder resultaat echter. Dan maar een wandeling in de zon langsheen de fjord. Onderweg dammen we nog een beekje af en verzamelen mooie stenen. Van elke vakantie hebben we thuis een bokaal met dingen die we op onze wandeling tegenkwamen. Mie, mijn echtgenote heeft de wind mee en vindt zowaar een fosiel tegen de rotskust. Hans, onze jongste, is al een echte strandjutter en sleept een stootkussen voor een jacht mee, de hele weg. Zo trots als een pauw. Die moet dus mee naar zijn kamer in Grobbendonk. Zoveel is duidelijk.

Het haventje waar onze wagen staat, heeft nog een mega-coole-bonus. Een plaatselijke viswinkel die zijn marchandiese betrekt van de vissersboten die binnen en buiten varen. Gourmets en amateurkoks die we zijn, maakt dat we hier niet zomaar aan voorbij kunnen gaan. We slagen verse proviand in maar ook gerookte makreel en lompvis, kwestie van de volgende dagen "verder te kunnen". 1 april geeft dan toch zijn vissen vrij.

Wanneer we terugkeren betrekt de hemel en eens aangekomen, gutst het water uit de hemelpoorten. Het kan niet alle dagen feest zijn. Morgen beter weder?

Maandag 31 Maart
Deense wetenswaardigheden. Hoewel Denemarken pakweg 10.000 vierkante kilometer groter is dan België en maar de helft van de inwoners telt, is het grondgebied ervan eigenlijk nog een heel pak groter. Zowel de Faroer eilandengroep behoort tot het Deense koninkrijk als Groenland, godbetert. Groenland is het grootste eiland ter wereld notabene en 's werelds grootste kolonie. 2,166,086 km² om precies te zijn.

Maar vandaag zijn we naar een onderdeel van Denemarken geweest, een kolonie, een land waar de creativiteit en de lol, de pret regeert. Legoland. Een hoogtepunt voor iedereen die met kinderen naar Denemarken op vakantie gaat. Net zoals we verschillende keren dit land bezochten, konden we ook dit jaar niet aan de verleiding weerstaan. Lego, afgeleid van leg godt, of "speel goed" of "speel wel",  is dan ook de hoofdstad van het spel. En ook het meer klassieke gedeelte van de miniwereld in speelgoedsteentjes kan nog altijd mijn bewondeing wegdragen.

Slecht weer dat wel, maar het mag de pret niet bederven want er is zo weinig volk vandaag dat de kinderen zich in het Walhalla wanen. Geen seconde dient er worden gewacht voor de attracties. Kan je voorstellen aan wat voor tempo we door het park sjesen.

Om 18u00 is het echter gedaan. Dan gaan de deuren onverbiddelijk dicht. Het is ook welletjes geweest. Onze minderjarige medemens zit afgepeigerd op de achterbank. Voldaan. Moe. Terwijl we terugkeren naar ons huisje, klaart de lucht op en tovert de avond in diep oranje. Onze living is westwaarts gericht en als we binnekomen baadt alles in een mooie warme gloed. Dat belooft voor morgen.

Zondag 30 maart 2008
Overweldigende stilte hier. Vroeg wakker of toch niet? De zomer-uur verandering speelt ons parten. Het fijne is echter dat de zomer nu wel erg tastbaar dichtbij komt. 's Avonds zal het nu langer licht blijven en als de temperaturen in april en mei al wat meewillen dan beloofd dat fijne avonden op het terras. Vandaag was het dus een hele rustige dag. Kwestie van wat op kamertemperatuur te komen. De tijd nemen om te ontbijten... In de namiddag toch een stevige strandwandeling langs de Limfjord en de vliegers van Hans en Phil aan een eerste test onderworpen. Dat smaakt naar meer. Ook even langs de winkel snel nog wat inkopen doen. De vaststelling blijft dat, hoewel de kroon gekoppeld is aan de euro, het hier duurder leven is. 's Avonds nog wat lezen en een film (herbe-)kijken. Lola Rennt.

Zaterdag 29 maart 2008
En het vooruitzicht om een weekje Denemaken werd met de dag aanlokkelijker. Het is niet de eerste keer dat we naar Denemarken trekken, dat was in 1989, we kennen het hier al een beetje na 13 keer. Maar het is voor een korte vakantie wel één van onze favoriete bestemmingen. Vorig jaar probeerden we Spanje, en terwijl iedereen ons smsjes stuurden hoe geweldig het weer in België wel was, zaten wij te verkleumen, 2000 km meer zuidelijker. Niet echt leuk wanneer je beseft dat we voor Spanje kozen omwille van de verzekering van goed weer...

Het voordeel van Denemarken als vakantiebestemming is velerlei. Om te beginnen verwacht je niet echt goed weer, je past je reiskoffer daarop aan. Is het echter wel zonnig en warm, dan lijkt dat op een bonus, en dat is gewoon leuk. Het is binnen de grenzen van de Europese Gemeenschap één van de landen die geen euro voeren, wat maakt dat je met Deense kronen moet rondzeulen, dat alleen geeft je een wat apart vakantiegevoel. En ja, je moet dus die munt dan heel de tijd omrekenen, zoals vroeger. En hoewel we Noors spreken en dus in Scandinavië behoorlijk onze plan kunnen trekken, Deens is, gesproken, een ietsie pietsie anders en ook dat voegt dan weer wat toe aan dat weg-van-huis-gevoel.

Ik wil er in ieder geval van deze week profiteren om mijn visie op het Grobbendonk van pakweg 2025 op papier te krijgen, wat al een tijdje aardig in de steigers staat, maar nu eindelijk ook zijn  afwerking verdient. Een aantal van mijn ideeën zal ik wel toetsen aan Denemaken, of het Scandinavisch model, daarvoor is hier zijn alvast een pluspunt. Ook wil ik een aantal boeken lezen die al een tijdje op mijn plank staan en waar het maar niet van komt. Zo was ik een tijdje geleden begonnen in "The Paradox of Choice" en die wil ik absoluut nu uit hebben. Niet dat het zo'n omvangrijk werk is maar het kwam er gewoon niet van.

Het is 4u 's morgens. Hans en Phil wakker maken en terug in de auto in duffelen zodat ze nog een paar honderd kilometer kunnen slapen. Om 5u laten we de kempen achter ons en is de welverdiende vakantie begonnen.

De reis is alles bijeen genomen vlot verlopen. De regen onderweg gooit wat mentale roet in het eten maar bederft de pret niet echt. Ons huisje dat we huren is alles wat de internet-cataloog beloofde. Een naar Belgische normen onbetaalbaar zicht op de Limfjord die door haar uitgestrektheid en de getijdenwerking kan wedijveren met zicht op zee. En ja, in de verte staan windmolens en ik vind dat helemaal niet erg. Dat past en het stelt me gerust dat energie hier heel vaak pure groene energie is. Al jaren trouwens. Veel licht door glas in huis met  ruime slaapkamers en meer dan perfecte badkamers. De ruime tuin van 30.000 vierkante meter tuin (!) tot tegen de Limfjord.... We komen binnen, de open haard brand al. De vakantie is begonnen, zoveel is duidelijk.

Oh ja, nog dit: Scandinavië-kenners weten dit waarschijnlijk, maar de Limfjord is geen "echte" fjord, tenminste zoals die in Noorwegen en Zweden gevormd zijn. Het is ook de enige " fjord" in Denemarken. Je kan het beter vergelijken met het IJselmeer. Maar genoeg gezeurd over techniciteiten van de fjorden. Ze heet Limfjord en het bekt lekker, klinkt super Scandinavisch en het is vakantie en...