Halverwege april hadden ruim 1500 Palestijnse politieke gevangen voor onbeperkte duur een hongerstaking aangevat. Ze probeerden op die manier een humaan gevangenisregime af te dwingen en hun eisen bestonden onder andere uit het verbeteren van de toegang tot medische zorg, het stoppen van mishandelingen tijdens het vervoer en het stopzetten van gevangenschap zonder aanklacht of proces. Eind mei kwam er een einde aan de staking, na een akkoord tussen de gevangenen en de Israëlische gevangenisadministratie. De rechten op familiebezoek, onderwijs en gezondheidszorg kregen ze terug.

Maar liefst 7150 Palestijnse gevangenen zitten opgesloten in 21 gevangenissen en detentiecentra. Op 1 na zijn die allemaal gevestigd in Israël, wat in strijd is met de Vierde Conventie van Genève. Er zitten ongeveer 6300 mannen gevangen, van wie 300 minderjarig zijn. Er zitten ook 53 vrouwen vast. 14 van hen zijn minderjarig. 536 mensen zitten in administratieve detentie, zonder aanklacht of proces,en dat voor onbepaalde duur. Ze zijn allemaal voortdurend het slachtoffer van willekeur, mishandeling en zelfs foltering, onder meer tijdens ondervragingen. Enkele dagen voor het begin van de hongerstaking publiceerde Amnesty International nog een rapport waarin Israël werd opgeroepen te stoppen met het “onwettige en wrede” beleid ten opzichte van de Palestijnse gevangenen.

Vanuit Vlaanderen werd een brief gestuurd naar de Israëlische ambassadeur om de situatie aan te klagen. Een antwoord kwam er evenwel niet. Met sp.a blijven we vragen dat de rechten van de Palestijnse gevangenen ook in de praktijk gerespecteerd worden en dat de praktijk van administratieve detentie meteen stopgezet wordt.

Lees het volledige verslag hier.