De oorzaken hiervoor zijn al langer gekend. Zo zijn de geneesmiddelen in België duur. Frank Vandebroucke probeerde als eerste de prijzen van medicijnen in ons land te drukken en sindsdien werden door de volgende regeringen verschillende maatregelen daartoe geïntroduceerd. En dat mag gezegd: met succes. De afgelopen 10 jaar was een duidelijke prijsdaling per afgeleverde doses zichtbaar. Ook de huidige regering geeft aan op dezelfde lijn verder te willen werken door de stap te zetten naar het verplicht voorschrift voor het ‘goedkoopste geneesmiddel’ en een bijkomende prijsdaling na de octrooiperiode. Daar zijn we alvast blij om. Maar we zijn er nog niet en hebben een hele inhaalbeweging voor de boeg. Daarom zijn er bijkomende maatregelen nodig zoals bv. het meer stimuleren van goedkope geneesmiddelen (generieke, goedkope of biosimillaire) in het ziekenhuis of een forfaitaire terugbetaling per geneesmiddelenklasse.

De tweede oorzaak is dat we gewoon ook te snel naar pillen grijpen. Belgen consumeren veel medicijnen, dat zit in onze cultuur. Terwijl de gemiddelde prijs van een dagdoses ambulant afgeleverd aan de verzekerden bij de Socialistische Mutualiteit in de periode 2002 – 2012 met 13% daalde, steeg het aantal dagdoses afgeleverd per patiënt met 38%. En dan gaat het enkel over de geneesmiddelen op voorschrift. De problemen hierbij zijn al vaker aangekaart zoals het overmatig gebruik van antibiotica en antidepressiva en het polygebruik bij ouderen. Maar we zijn ook kampioen als het aankomt op het gebruik van middelen die bij apothekers vrij verkrijgbaar zijn zoals pijnstillers en slaapmiddelen zijn. Dat kon ik als apotheker zelf vaststellen. Van de 550€ die we per inwoner jaarlijks aan geneesmiddelen uitgeven, spenderen we € 200 aan vrij te verkrijgen middelen. Als we even de vergelijking maken, wil dat zeggen dat we meer uitgeven aan vrij te verkrijgen middelen dan men in Denemarken in het totaal aan geneesmiddelen besteedt per inwoner.

Over het aanpakken van het volume aan geneesmiddelen dat we gebruiken, zijn de plannen momenteel veel minder concreet. Hier ligt nochtans de grote uitdaging voor deze regering, alsook voor de samenleving. Ik hoop dat we samen met de minister, in de loop van volgend jaar, tot een ambitieus globaal plan kunnen komen. Hiervoor zullen we zowel artsen als patiënten moeten sensibiliseren en apothekers versterken in hun adviserende taak. We zullen ook een beeld moeten krijgen op het gebruik van de vrij te verkrijgen middelen door registratie. Ik wil alle stakeholders uitnodigen om hierrond samen tot een actieplan komen.

We moeten het geneesmiddelen gebruik, zowel in kostprijs als in volume, minstens tot het OESO-gemiddelde terugbrengen. Dat kan alvast een eerste gezondheidsdoelstelling zijn voor de minister.

Graag werk ik daaraan mee, Maya Detiège – Kamerlid en apotheker.