Op amper 50 km van De Panne dreigt La Jungle in Calais ontruimd te worden. 3.500 personen dreigen weggejaagd te worden. De federale regering vreest dat ze in België hun tocht naar het Verenigd Koninkrijk zullen verder zetten. Daar reageert de regering op door grenscontroles uit te voeren zodanig dat bij ons geen dergelijke kampen ontstaan. We gaan de grenzen gelukkig niet sluiten. Deze maatregel is een onvolledige oplossing. Dat zijn de feiten.

Wat betekent dit voor De Panne en de Belgische Kust, na alle amok in Zeebrugge? Laten we beginnen met onze woordkeuze te veranderen. Laten we niet praten over ‘die groep vluchtelingen’ of ‘die illegalen’. Zo een kamp als in Calais of Duinkerke is mensonterend, maar dat maakt deze mensen niet minder ‘mens’. Deze mensen hebben zich genesteld in een broeihaard voor mensensmokkel en uitbuiting. Dat hebben ze gedaan omdat ze bang zijn. Er is een oorlog aan de gang waar zij wonen, waar ze leven, waar hun huis gebouwd is en hun familie gesticht. Onderweg naar hier zijn ze elkaar verloren, soms uit het oog, soms letterlijk. Mensensmokkelaars hebben hen beloofd dat het Verenigd Koninkrijk hen zal opvangen, de veiligste haven op de wereld is en al de rest minder is of zelfs erger dan van waar ze komen. Noem het 'Brainwash', maar dat is hun doel en dat is waarvoor zij mensensmokkelaars bakken geld betalen. Wij moeten hen duidelijk uitleggen wat hun realiteit is. We moeten hen tonen wat de opties zijn en hoe de vork in de steel zit. We moeten hen overtuigen van hoe ze georganiseerd en menselijk kunnen worden geholpen. Wat niet het geval is in geïmproviseerde kampen. Leg hen dat uit en dat moeten we blijven herhalen. Het is onze taak als overheid om met deze mensen te communiceren en volgens mij ligt daar de échte oplossing. Hoe meer wij met de mensen praten, hoe meer bewust zij hun zoektocht naar asiel kunnen verderzetten, hoe meer de druk kan worden herverdeeld, wat iedereen uiteindelijk in het voordeel zal spelen.