Gunther Verlinden is 34 en sinds een werkongeval in 1996 volledig verlamd. Ondanks twee jaar zware revalidatie werd hij verkozen tot gemeenteraadslid in Herentals.vrijdag 27 juni 2008Vanochtend voel ik me nog steeds niet beter maar toch even gaan wandelen. Om wat frisse lucht te hebben.Het deed me deugd. Daarnet de huisdokter geweest  en ik zit met een urineweginfectie waarvoor hij medicatie voorgeschreven heeft die direct zou moeten helpen. Na het weekend komt hij terug en als het niet beter is neemt hij contact op met mijn behandelende dokters op de intensive afdeling in Gasthuisberg.   

Donderdag 26 juni 2008
Vanmorgen opgestaan, helemaal niet goed geslapen, veel ademhalingsproblemen. Helemaal niet goed eigenlijk. Het ontbreekt me ook aan fut om veel te doen, als de situatie zo blijft ziet het er niet goed uit voor het begin van de vakantie.

De hele dag heb ik naast mijn beademingstoestel gezeten maar zo kan het niet verder hoor. Hopelijk is het morgen beter anders zal ik de huisdokter moeten laten komen. Vanavond maar vroeg in mijn bed en hopen dat ik nog eens een nachtje doorslaap.

Sorry dat ik het kort hou mensen maar ook ik kan ziek worden, dus vanavond naar de braderij gaan zit er weer niet in vrees ik. Hopelijk in het weekend wel.

woensdag 25 juni
Niet goed geslapen vandaag, zoals ik al verwacht had is de gemeenteraad gisteravond goed uitgelopen en was het half één als het gedaan was. En dan weten dat er eigenlijk maar 27 punten op de agenda stonden. En dan nog 10 bijkomende punten.

Daarna nog niet in slaap kunnen raken zodoende dat ik vanmorgen verre van uitgeslapen was.

Daarna nog niet in slaap kunnen raken zodoende dat ik vanmorgen verre van uitgeslapen was.
Gelukkig geen druk programma vandaag, eerst met de hond wandelen en nog even blijven praten bij een kameraad die pas gebouwd heeft eind van de straat.

Tegen de middag maakte mijn moeder zoals elke woensdag lekkere frietjes. Normaal had ik gepland van na de middag naar de jaarlijkse braderij te gaan die vandaag begint maar omdat ik nogal moe ben en me niet zo goed voel blijf ik maar thuis.

Mijn PAB assistente van deze namiddag helpt me dan maar met mijn papierwerk zodat dat ook gedaan word en tegen 15.00u ga ik op mijn bed liggen om wat te rusten.

17.00u, zoals elke dag stipt is de verpleegster er weer om te wassen en terug in de stoel te zetten voor de avond. Het einde van mijn dag is nog niet in zicht, om 19.00u is het in het administratief centrum een bewonersvergadering. Ik ga niet naar alles maar dit keer gaat het over mijn eigen straat die her aangelegd word binnenkort en dan moeten we toch weten hoe het zit hé.

dinsdag 24 juni
Drukke dag gehad vandaag, zoals elke morgen eerst kiné en dan de verpleegsters die vandaag tegen 8.00u kwam omdat ik naar gasthuisberg moest om mijn baclofenpomp te laten vullen. Dat is een soort pijnpomp maar dan tegen de spasmen.

Het begon al goed vandaag, precies dat ze overal onderweg aan het werken waren en dan hadden we voor ons nog enkele tractoren ook. Gelukkig vonden we snel parking deze keer, dat is ook niet altijd het geval. Aan de inschrijvingen was er 30 man voor ons, maar ze waren met veel volk aan het inschrijven dus gelukkig ging het snel vooruit.

Toen we boven kwamen en uit de lift stapten stond er een vertrouwd bord met “omleiding” op, alleen was ik niet gewend van het te zien staan op de eerste verdieping van een ziekenhuis. Maar naar een verklaring moest niet ver gezocht worden aangezien alles vol stellingen en schilders stond.

In de wachtzaal was het ook volle bak, ik denk dat iedereen nog wil langskomen voor het verlof.. Met een volle wachtzaal, de zon op volle kracht en de luidsprekers goed open liep de temperatuur goed op voor we binnen konden.

11.30u Eindelijk binnen, een knappe dokteres die mijn pomp bijvult en een nieuwe afspraak gemaakt, in totaal een half uurtje werk en dan snel naar de cafetaria want ik heb er dorst van gekregen en aangezien het middag is, honger ook.

Na het eten nog een goede vriendin gezien met haar rolstoel, zij had om 13.00u een afspraak voor haar pomp. Dan terug naar huis, aangezien dat ze op de gewone baan aan het werken waren besloten we van langs ergens anders te rijden. Gelukkig maar want op de radio melden ze dat het daar file was. Terug thuis gekomen en dan in bed want het is 15.00u en de kiné moest nog komen.



17.00u, De verpleging is alweer hier om me snel te wassen en in de rolstoel te zetten.

Veel tijd heb ik niet vandaag, nu snel eten en dan dit verslagje schrijven. Om 19.00u heb ik fractievergadering en dan aansluitend gemeenteraad. De dag is nog lang niet om dus.

Ik zal blij mogen zijn als ik voor 24.00u thuis ben straks, we zullen wel zien.


maandag 23 juni
Vanmorgen 7.00 uur, het licht aan want de kinesist is er al. Daarna kan ik nog even verder slapen want op weekdagen komt de verpleging pas tegen 9.00 uur.

Normaal kan ik dan eten rond 8.30 maar vandaag niet, ik moet de hele voormiddag nuchter blijven en elk half uur in een buisje blazen. Het is een ademtest die ik moet doen waardoor ze in het ziekenhuis kunnen uitzoeken of er iets scheelt aan mijn spijsvertering. Dat dient omdat ik de laatste tijd nogal last heb van mijn darmen.

10.00u, de verpleging is juist weg, nu even snel gaan wandelen want binnen een half uur moet ik alweer in zo een buisje blazen en het moet nogal stipt gebeuren vertelde de huisdokter.

Goed weer vandaag, even profiteren van het weer en zo dadelijk aan mijn pc. Eerst mijn mails beantwoorden en dan nog verder de punten voor de gemeenteraad doornemen tegen morgen.

Het is de laatste vergadering voor het politieke verlof maar aan de bijkomende punten te zien weet ik al dat het weer tot in de nachtelijke uurtjes zal duren. We mogen van geluk spreken als we voor 12.00u thuis zijn morgenavond.

12.00u, de familiale helpster is hier en kan me direct eten geven. Goed, want ik heb van al dat blazen ondertussen wel honger gekregen. Zoals elke middag eet ik aan mijn computer zodat ik gewoon verder kan werken. Nog enkele uurtjes dan toch.

14.45u mijn kamer is ondertussen gekuist en terug droog, nog even een luchtje scheppen  en dan kan de familiale helpster me in bed leggen terug. Nogal vroeg op de dag, maar elke namiddag na 15.00u  komt de kinesist voor de 2de keer en dat kan ik ook niet missen.

Ondertussen heeft mijn PAB assistent van vanavond afgebeld dus eerst nog rondbellen of iemand anders vanavond kan komen, ze helpen me met mijn dossiers voorbereiden en zo.

17.00u, Juist nog een DVD film gezien, aangezien ik toch op bed lag en de kine al geweest is.

Ik hoor een deur van een auto dichtslaan, dat kan want de verpleegster is er alweer om me te wassen en terug in de rolstoel te zetten. Zoals ook smiddags eet ik aan de computer.

Omdat ik buiten wad administratief werk geen plannen heb vandaag doe ik ook nu mijn pyjama maar ineens aan.

20.00u, 1 van mijn PAB assistenten komt binnen, gelukkig kon hij nog komen want mijn vaste assistent van vandaag had afgebeld. Nu kan ik alles klaar nemen voor de vergadering morgenavond. Dan dit verslagje nog schrijven en doorsturen en zo dadelijk mijn bed in om nog wat tv te kijken en mijn billen wat te laten bekomen. Omdat ik altijd op dezelfde drukpunten zit in de rolstoel blijf ik toch beperkt en dat is de reden dat ik regelmatig een andere houding nodig heb en af en toe eens moet gaan liggen.


zondag 22 juni
7.00u s’ morgens, de wekker loopt af en zoals elke morgen komen mijn ouders me op mijn rug leggen omdat om 7.30 de kinesist langskomt om me wat los te maken zodat ik de dag een beetje soepel door kan.

Een half uurtje later is dat gebeurd en is het de beurt aan 2 van mijn verpleegsters die in het weekend  tegen 8.00u komen. Ze wassen vandaag ook mijn haar omdat het zondag is en zetten me daarna in mijn rolstoel zodat ik weg kan. Eerst eten en dan mijn dagelijkse wandeling met mijn hond die al ongedurig staat te kwispelen. Zoals elke morgen ga ik een beetje verder wandelen, tot waar men een nieuwe verkaveling gemaakt heeft en iedereen volop aan het bouwen is. Zo kan ik de werken wat opvolgen om te kijken of alles er volgens de regels aan toegaat. Tegelijk roept het herinneringen op en komt mijn kritisch oog van dakwerker boven.

Het is intussen 11.30, omdat we gereserveerd hebben tegen de middag in een plaatselijke taverne waar we regelmatig gaan eten is het tijd om te vertrekken. We kiezen altijd voor deze bistro omdat ik er zonder problemen met mijn rolstoel binnen kan en dan nog iedereen zonder problemen door kan én omdat het lekker eten is. Zonder overdrijven, mijn steak is 4cm dik, maar zoals altijd is de smaak voortreffelijk.Toch maar vlug door gegeten omdat het na de middag Formule 1 op tv is en dat wil ik niet missen. Na de middag komt er ook nog een schoolkameraad van vroeger langs met zijn gezin en tegen 17.30 is de verpleegster er al weer om me te wassen.

Geen plannen meer vanavond dus doe ik ineens mijn pyjama aan en daarna terug in de rolstoel zodat ik dit verslagje kan schrijven. Als afsluiter kijk ik nog wat tv en kruip onder de wol.