CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement) is het handelsverdrag tussen Europa en Canada en TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership) dat tussen Europa en de VS. Ze hebben beiden tot doel de handelsbarrières te slopen. Dit houdt in dat de handelspartners hun regelgeving op vlak van milieu, arbeid en voedselveiligheid zoveel mogelijk gelijkschakelen. Hierdoor kan je als multinational makkelijker je productie verschuiven naar een nieuwe markt en daar de lokale concurrentie wegspelen.

Beste mevrouw Malmström,

 

De ongerustheid over de vrijhandelsakkoorden neemt toe in Europa. Mensen komen op straat, ook vandaag weer, om u en de rest van de Europese Commissie duidelijk te maken dat ze de handelsakkoorden met Canada (CETA) en de VS (TTIP) niet wensen. Mijn eerste vraag aan u is dan ook: Waarom luistert u niet?

De burger in Europa is angstig. Hij hunkert naar bescherming, ook op sociaaleconomisch vlak. De mensen willen dat Europa een kwalitatieve gezondheidszorg garandeert, haar ondernemingen beschermt en vecht tegen sociale dumping. De Europeaan zit niet te wachten op neoliberale eliteprojecten die zware risico’s met zich meebrengen voor milieu, arbeidsmarkt en voedselveiligheid.

De manier waarop u TTIP en CETA, zonder enig mandaat van de Europese bevolking, koppig wil doorduwen leert ons iets. Met name dat we niet meer kunnen rekenen op de Europese Commissie om het nodige tegengif te bieden tegen het opkomende populisme. Dat is nochtans een zware verantwoordelijkheid, zeker gezien de staat van de Unie vandaag. De belangen van de multinationals zijn op dit ogenblik geen prioriteit voor de Europese burger. Als u dat signaal niet oppikt, geeft u een luidspreker aan de anti-Europese stemmen die in Europa aan een opmars bezig zijn. U bevestigt hun discours over een Europa dat geen voeling heeft met haar burgers.

Bedenk daar ook nog eens bij dat degenen die het meest hoopvol zouden moet zijn en meest perspectief zouden moeten hebben – onze jongeren – TTIP en CETA net met het meeste wantrouwen bekijken. Dit zou u erg moeten verontrusten en niet tweemaal maar tienmaal moeten doen nadenken over waarom u absoluut verder wil gaan met deze handelsakkoorden. Het Europese volk schreeuwt haar ongenoegen over deze handelsakkoorden uit, ik raad u aan naar hen te luisteren.

 

CETA en TTIP zijn een staatsgreep van de multinationals

 

Het Europese volk wil deze handelsakkoorden niet omdat het ziet dat ze enkel nog ten goede komen aan de rich and powerful. CETA en TTIP gaan volgens diverse studies weinig economische groei teweeg brengen. Voor CETA spreken studies over een groei van 0,02 % tot 0,03 % op lange termijn van het Europese BBP. Voor TTIP zou het vanaf 2027 een groei van 0,5% van het BBP kunnen opleveren. Dit komt neer op één kop koffie extra koopkracht per Europeaan per week. Is dat de verhoogde koopkracht waarvoor we onze milieu, arbeids- en voedselnormen door het raam gooien? De baten wegen niet op tegen de kosten. Want wie wordt hier beter van? Niet onze eigen KMO’s. Zij voeren haast niets uit naar Canada of de VS. Wanneer multinationals op nog grotere schaal kunnen gaan produceren, zal dit de concurrentiepositie van onze KMO’s alleen maar verzwakken. De consument krijgt – in ruil voor zijn extra kop koffie – lagere normen voor voedselveiligheid en duurdere medicijnen. De werknemer ten slotte zal het moeten doen met slechtere arbeidsvoorwaarden en minder sociale bescherming. U weet intussen hoe multinationals omgaan met vakbonden (Caterpillar). Zelfs mochten deze handelsakkoorden meer jobs opleveren, het zal tegen slechtere voorwaarden zijn. 

Wie wint er dan wel bij deze handelsakkoorden? Enkel de multinationals. De rest verliest. De 1% verslaat de 99%. Begrijpt u nu waarom de mensen op straat komen? De Europeanen willen niet dat onze welvaartstaat en democratie moeten knielen voor de winsten van de multinationals. Zij willen niet dat de macht in handen komt van multinationals en weg van de mensen. Het volk verzet zich tegen deze staatsgreep  van de multinationals. Want dat zijn CETA en TTIP, een poging tot staatsgreep van de multinationals.

Ik heb het daarbij meer specifiek over het ICS (Investment Court System), een rechtbank waar multinationals overheden kunnen aanklagen indien nieuwe wetgeving hun winsten aantast. Dergelijke rechtbanken bestaan al, maar werden opgericht als steun voor bedrijven die te maken hebben met autoritaire regimes. In functionerende rechtsstaten als de VS en Europa is het idee gestoeld op pure machtswellust van de CEO’s. Ik wens in de toekomst geen toestemming te moeten vragen aan multinationals vooraleer ik een wettekst indien. Mijn partij wil het recht van een overheid om de markt te reguleren voor het welzijn van de staat en zijn burgers, behouden. Deze investeerder-staatarbitrage, die opgenomen werd in CETA, zou niet enkel door Canadese ondernemingen kunnen worden gebruikt, maar ook de Amerikaanse investeerders met een dochterbedrijf in Canada. Als we dit goedkeuren, geven we alle macht in handen van de multinationals en dat is nu net wat de Europese bevolking niet wil.

Europa beleeft moeilijke tijden, wil u het lot van deze Unie in handen leggen van de markt of van de democratie? Zal u luisteren naar de stem van het volk of plooien naar de eisen van de multinationals?