zaterdag 31 meiIt’s Z-day. Dag van de Zinnekeparade, de hoogmis van de participatieve kunst. Vandaag paraderen 2.500 mensen door de straten van Brussel terwijl ze de meest fantastische wezens uitbeelden.

Duizenden kijklustigen uit binnen- en buitenland bewonderen de kleurrijke kostuums, energieke dansen en sprookjesachtige praalwagens. Dit is Brussel op zijn best. De samenleving op zijn creatiefst. Chapeau voor alle vrijwilligers die hier maandenlang aan gewerkt hebben. Ik ben super fier op de 120 deelnemers van de WaterCanonZinnode van Curieus Brussel. Proficiat allemaal!

Wie nog een glimp wil opvangen van dit schitterende schouwspel kan terecht bij de vele online fotoreportages. Dat bewoners van buitenlandse steden zoals Bologna en Dublin nu ook aan zo’n prachtige parade werken, is hartverwarmend om te horen. Ooit al eens bedacht waar de meest creatieve mensen wonen? Juist ja, de toekomst is aan de steden.

Aha, er is nog iemand in de zaal die niet weet wat een Zinneke is? Dat het de naam is die de Brusselaars gaven aan de kleine Zenne? Dat het ook straathond betekent in het Brussels? Dat een Zinneke iemand is van ongedefinieerde afkomst? Een symbool van de kosmopolitische en multiculturele stad?

Dan wist u waarschijnlijk evenmin dat zowat elke inwoner van Brussel een Zinneke is. En dat Caroline Gennez zich naar het schijnt ook een beetje een Zinneke voelt. Dikke chance voor de sp.a zou ik zeggen. Chance is soms een factor van tel in de politiek. Betrokkenheid zou dat wat meer mogen zijn. Zijn de Belgen nog betrokken bij de politiek? Zijn ze oprecht begaan met het bestuur van hun samenleving?

Ik merk dat steeds meer mensen een dégoût krijgen van de huidige federale crisispolitiek. En velen verliezen in één beweging hun interesse voor politiek en democratie in het algemeen. Waarom? Misschien zijn we met z’n allen helemaal niet zo goed geïnformeerd als we wel denken. Deze bedenking kwam vandaag ook aan bod in Talking Politics op BBC. The Hansard Society heeft een onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt dat de kennis van de Britten over de werking van de parlementaire democratie te wensen over laat. Tja, en onbekend is onbemind.

Bovendien blijkt dat steeds minder Britten zich politiek engageren. Tony Benn, voormalig Labour minister, houdt de Britse media verantwoordelijk voor beide evoluties. De media hebben het enkel nog over het rijzen en vallen van de sterren onder de politici. En uitleg over beleidsmaatregelen met een impact op het dagelijks leven van de bevolking geven ze nauwelijks, aldus Benn.

Arme Britten. Zij krijgen blijkbaar alleen voorgekauwde brokjes sensatie en uitvergrote politieke ruzies voorgeschoteld. Gelukkig kunnen wij Belgen nog prat gaan op echte kwaliteitsmedia, met genuanceerde, neutrale verslaggeving over de actuele werking van onze democratie. Hmm, ik wou dat ik mezelf mocht geloven. Waar ik wel in geloof, kunt u blijven volgen op mijn website.

vrijdag 30 mei
Een of andere onnozele bacterie heeft me uitgekozen als gastheer. Een fameuze offday is het gevolg. Offday is ook de titel van een van de beste nummers van Starfish Pool. Vaak loss gegaan op die experimentele techno toen ik zestien was.

Koen Lybaert, de briliante bezieler van het intussen opgedoekte Starfish Pool,  produceert tegenwoordig muzikale pareltjes onder de naam Ontayso. Een absolute aanrader voor fijnproevers van Belgische minimal elektro.

Echt niks voor mij, zo’n dagje ziek zijn. Zelfs gewoon een beetje blazen op mijn altsax ziet mijn hoofd niet zitten vandaag. Wel heb ik het gezelschap van de radio. Een franstalige zender vermeldt de geruchten over vervroegde verkiezingen. Ik geloof mijn oren niet. Past ook dat scenario in het “goed bestuur” van Leterme? ’t Is dat hij al zoveel federale realisaties op zij palmares heeft staan zeker, dat de huichelaar van Ieper alweer een  verkiezingscampagne wil gaan voeren... Benieuwd wie hij dan als grote vijand zal afschilderen. Bij gebrek aan inspiratie zal hij waarschijnlijk opnieuw de Walen aanvallen.  Ik schaam me in zijn plaats en zet de radio op FM Brussel.

Na Sun In Her Eyes van Tom Helsen krijg ik daar te horen dat Pascal Smet zopas beslist heeft dat Noctis, het nachtbusnet van de MIVB, goedkoper wordt. Goed nieuws voor alle nachtwerkers en de fuifgangers van Animo. De nachtbussen worden trouwens aangevuld met een origineel systeem van collectieve taxi’s. Lijkt me wel spannend, na een avondje stappen, om te ontdekken met wie je in zo’n collectieve taxi belandt.

Tot mijn grote spijt kan ik niet naar de afscheidsdrink van mijn collega René in café Monk. Mijn vrijdagavond beperkt zich tot een dampende kop thee en een fijn dvd’ke van Wallace and Gromit

donderdag 29 mei
Donderdag is zwemdag. ’s Morgens wat baantjes trekken geeft me meer energie voor de werkdag. Ik zwem in het Sint-Franciscusbad van Sint-Joost-ten-Node. Het is een prachtig art deco gebouw, maar de kelder en bovenverdieping zijn dringend aan renovatie toe.

Ik stelde de vieze situatie reeds aan de kaak met enkele foto’s op Brusselblogt . De armste gemeente van het land blijkt geen geld te hebben voor een renovatie van het gebouw. Gelukkig is het bad zelf in orde en genieten de leden van mijn zwemclub Goudvisje zonder zorgen van hun geliefde sport.

Vandaag bespreek ik met de MIVB en Mobiel Brussel de mobiliteitsplannen van een tiental aankomende evenementen in Brussel, zoals Couleur Café en MusikOmetro. Ook de mensen van het Paleis voor Schone Kunsten (Bozar) komen langs met vragen over de bereikbaarheid van hun cultuurhuis.

Tevreden verneem ik dat de gemeente Jette, mee op vraag van sp.a, zopas de wijze beslissing genomen heeft om de Schapenweg af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer. Deze Romeinse landweg is 2000 jaar oud, loopt langs een natuurgebied en wordt zwaar geteisterd door sluikstorters  en illegale races met jeeps, moto’s en vooral quads.

Vanavond krijgen we thuis bezoek van een bevriend koppel uit Sint-Joost. Mijn vriendin is vegetarisch en serveert ons bezoek noedels met groentjes in de wok, gevolgd door vanilleroomijs met bosvruchten. Ikzelf ben ziek en hou het op soep en Dafalgan.

woensdag 28 mei
Gisterenavond een bestemming voor de zomervakantie gekozen. Mijn vriendin had gelezen in een brochure van Anders Reizen dat de nationale parken in Estland fantastisch zijn. Dat wordt het dus. Mijn dag kan niet meer stuk.

Op de middag ga ik naar Molenbeek. Met een vijftal andere vrijwilligers van Curieus Brussel vzw trek ik onze duikboot voort door de straten van oud-Molenbeek. We hebben heel wat bekijks en versperren ongewild het verkeer. Toch trekken we ons niet veel aan van de claxonerende automobilisten. De duikboot   is te belangrijk voor ons. Het is een zelfgemaakte praalwagen voor de Zinnekeparade. Vorige week was die in panne gevallen tijdens onze repetitie in een mini-parade ter gelegenheid van het buurtfeest Ransfiesta  . Intussen was de duikboot gerepareerd en konden we hem terug brengen naar het hoofdkwartier van onze Zinnode, enkele straten verderop in Randstad.

Randstad is een lokaal dienstencentrum dat aan welzijnswerk doet en allerlei activiteiten en hulp biedt, vooral aan gepensionneerden die het niet breed hebben. Ook steeds meer culturele verenigingen en creatieve jongeren maken gebruik van de infrastructuur van Randstad. En sinds kort is recht er tegenover een nieuwe Nederlandstalige bibliotheek  geopend.

Na de middag stond een vergadering op mijn programma over de inhuldiging van het Flageyplein in Elsene. De renovatie van het plein zit op schema en is het resultaat van een internationale architectuurwedstrijd, gelanceerd door Pascal Smet Vandaag komt het erop aan een selectie te maken van de ideeën die buurtbewoners en handelaars hebben ingezonden in het kader van een projectoproep . Op die manier geeft de buurt zelf mee vorm aan de festiviteiten. Voorts organiseert de vzw Flagey op zaterdagavond 5 juli een grote openingsshow op het plein. Don't miss it.

's Avonds heb ik jaarlijkse algemene vergadering van sociale woningmaatschappij de Jetse haard. Een paar jaarverslagen later is er een eenvoudige receptie, waar de daaropvolgende gemeenteraad  het gespreksonderwep bij uitstek is. Enkele interpellaties van sp.a+Vl.Pro, onder meer over discriminatie op begraafplaatsen  , leggen de CDH-burgemeester van Jette immers het vuur aan de schenen.

dinsdag 27 mei 
's Morgens op de metro merk ik net als gisteren dat menig pendelaar en stadsbewoner wat last heeft van het wispelturig subtropisch weertje.

Ik snak naar frisse lucht en bedenk dat ik beter de fiets had genomen, ook al is het vandaag geen Friday Bikeday. Een drukke middag op het werk belet me spijtig genoeg om deel te nemen aan de workshop “De Buik vol van Armoede”, georganiseerd in gemeenschapscentrum De Markten door de sp.a+Vl.Pro-fractie van het Brussels parlement, ook in samenwerking met Molenbeeks Schepen Jef Van Damme .  

Ik was graag gegaan om wat meer op te steken over de armoedeproblematiek. Ik stel immers vast dat dit ook in mijn wijk actueler dan ooit is. Zo wordt de ophaaldienst voor afval van Net Brussel in mijn straat steevast voorafgegaan door een man die de vuilniszakken doorzoekt naar iets bruikbaars. En de sociale restaurants in Jette  zitten elke middag overvol. Om van de dagelijkse urenlange wachtrijen aan het onthaal van het OCMW nog maar te zwijgen.

Na het werk ga ik naar een buurtfeest in het kader van de Dag van de Buren in de sociale woonwijk Esseghem. Er wordt een kunstwerk ingehuldigd in de grootste woonblok, die 209 appartementjes telt. Van ver lijkt die blok volgens sommigen op een kippenhok. Het kunstwerk bestaat uit videoschermen opgehangen in het plafond van de liften. Er worden live beelden uitgezonden van webcams die in zes verschillende wereldsteden op de hemel zijn gericht. Een gepensionneerde huurder vraagt me of dat niet teveel gekost heeft.    Ik zeg hem dat het goed meeviel voor een kunstwerk dat bedoeld is om de sociale contacten in de woonblok te stimuleren. Hij woont op de 11de verdieping en zou liever hebben dat die liften minder vaak in panne vallen. Ik kan hem geen ongelijk geven.  

Onderweg naar huis ga ik nog even langs de Marokkaanse kruidenier van de Serkeynwijk, onderdeel van wat de Vergeten Hoek van Jette wordt genoemd. Het is een “probleembuurt” rond metrostations Belgica en Simonis waar ik een paar jaar heb gewoond. Even verderop kom ik een Congolees van mijn leeftijd tegen die me vlakaf vraagt wat ik in zijn straat kom doen. 

Ik antwoord met de vraag of hij er graag woont en vertel dat we met sp.a Jette ijveren voor de komst van een parkje met speeltuin in zijn wijk. Plots krijg ik een uitleg van een half uur. Dat hij het wereldje van de hangjongeren goed heeft gekend. Maar dat hij sinds de geboorte van zijn zoontje op zoek is naar werk. Dat hij niets liever doet dan de straat te observeren. Dat hij direct in dialoog gaat met jongeren die zich misdragen. En dat hij graag rechercheur bij de politie zou worden. In afwachting blijkt hij zich nuttig te maken als vrijwilliger bij Les Petits Riens. Thuis lees ik op de website van sp.a dat Ludwig Vandenhove  een wetsvoorstel indient om buurtbemiddelingsprojecten van lokale overheden te ondersteunen. Misschien is zo'n project wel iets voor mijn nieuwe Congolese vriend.

maandag 27 mei
Het belooft een goed gevulde week te worden. Ik hoop nochtans dat het een kalme week wordt, niet op het werk, wel op straat. Het heeft me opnieuw ferm verbaasd dat de eerste de beste blog er tegenwoordig in slaagt in een mum van tijd enkele honderden jongeren op te hitsen tot ze elkaar als hersenloze heethoofden te lijf gaan in een anders best gezellige handelswijk.

Zou de opwarming van het klimaat er ook voor iets tussen zitten? Op de middag krijg ik telefoon van Fouad Ahidar, Brussels parlementslid en lokaal kartelpartner van sp.a Jette. Of ik input heb voor zijn interview met Terzake over de rellen. We besluiten dat Justitie in Brussel op korte termijn een serieus tandje moet bijsteken met alternatieve straffen en een night court, en dat ook de ouders van de betrokken jongeren begeleiding nodig hebben om hun verantwoordelijkheid te leren dragen.

Tijdens de lunch overloop ik met collega's de dringende dossiers van de week. Tussendoor check ik het persoverzicht. Ergens wordt de vraag gesteld of de grote politieaanwezigheid niet provocerend zou zijn. Ja natuurlijk, en dan? Is de aanwezigheid van een paar honderd relschoppers dan niet provocerend voor de slachtoffers? Ik mag er niet aan denken wat er zou gebeurd zijn indien er slechts enkele politiepatrouilles aanwezig waren. Helikopters, waterkanonnen en interventies te paard maken pijnlijk zichtbaar waarmee alle Brusselaars dagelijks geconfonteerd worden, maar waarvoor sommige beleidsverantwoordelijken zich bij gebrek aan moed Oost-Indisch doof houden: zonder serieuze bijkomende investeringen in onderwijs, werk, armoede, buurt- en preventiewerk gaat deze stad nog veel hete zomers tegemoet. Diezelfde hardhorige “politici” verkiezen evenwel maandenlang al hun energie te verspillen aan BHV. Hallo? Is er nog iemand met een beetje realiteitszin in de Wetstraat.

Na het werk haast ik me naar de jaarlijkse ledenvergadering van Curieus Brussel vzw. Ik wil de vergadering kort houden, want Bjorn is jarig. De sfeer zit goed. Enkele nieuwkomers uit Molenbeek, Evere, Laken en St-Gillis zijn opgedaagd. Ze hebben gehoord dat Curieus Brussel meedoet aan de Zinnekeparade  en willen zich op hun beurt engageren voor het sociaal-cultureel weefsel in hun wijk. De ene buurtactiviteit na de andere wordt voorgesteld. Iets optimistischer dan vanmorgen, spring ik terug in de metro naar Jette.

Thuis bekijk ik nog even mijn mailbox en lees op de website van RSC Anderlecht : “RSCA roept op tot een terugkeer tot kalmte. Naar aanleiding van de rellen vrijdagavond distantieert de club zich van iedere actie van geweld die overigens niets te maken heeft met de sportieve geest van het voetbal.” Zich distantiëren is één ding. Zijn verantwoordelijkheid opnemen een ander. Als RSCA het meent, is een stadionverbod voor alle herrieschoppers het minste wat de club kan doen voor deze stad

zondag 25 mei
Ben vroeg wakker naar zondagse normen. Misschien door een vliegtuig dat net iets te luidruchtig neerdaalde over Jette. Misschien door de rode wijn van gisteren. Gisteren? Lekker gegeten op de  barbecue van sp.a Molenbeek.

Nadien blijven plakken op een house warming feestje van Johan en Steve, een koppel dat zopas een appartementje kocht in mijn buurt. Altijd fijn, op zo'n house warming, om te zien hoe gelukkig mensen worden van het gevoel hun eigen nest te kunnen inrichten. Wel een pijnlijk schril contrast met de lange wachtlijsten voor sociale woningen in Jette.

Tijdens het ontbijt maak ik een selectie van de foto's die ik daags voordien nam tijdens de generale repetitie van de WaterCanonZinnode, een curieuze straattheatergroep die deelneemt aan de Zinnekeparade. Het vervallen depot van Thurn & Tassis was de ideale locatie voor onze repetitie met 120 creatieve Brusselaars uit een tiental verenigingen. Onder leiding van Curieus Brussel vzw zullen zij hun fantasie de vrije loop laten tijdens de Zinnekeparade op zaterdag 31 mei in het centrum van Brussel.

Om 10 uur staan mijn ouders voor de deur. Ze willen het volkstuintje zien dat ik sinds kort huur met enkele vrienden. Voor ik het weet, planten ze er wat kruiden en een een rabarberplant, meegebracht uit hun Leuvense tuin. Alweer een transfer van Vlaanderen naar Brussel... Even later rijden we samen naar Ninove om mijn oma te bezoeken. Een lunch, een appeltaart en dik twee uur later ken ik alle nieuwtjes uit de familie en de sappigste roddels over Ninove. Op de terugweg worden we gedropt in Neder-Over-Heembeek waar we hebben afgesproken met Liesbeth, een ex-collega van mijn vriendin, in de kinderboerderij Ferme Nos Pilifs. Haar kids leven zich uit tussen de dieren en op het terras worden we uitstekend bediend door de gehandicapte werknemers van Nos Pilifs.

Op de terugweg naar huis stappen we een paar haltes te vroeg van de bus omdat we geen zin meer hebben om te koken. Een bezoekje aan La Penisola, het leukste Italiaans restaurant van Jette, is de ideale afsluiter van het weekend. We gaan vroeg slapen, maar ik bel eerst nog even naar mijn broer Stijn en verneem dat die de 20 km van Brussel in een mooie tijd heeft uitgelopen.  

 

Hannes De Geest is 28 jaar en is voorzitter van Curieus Brussel vzw en actief in de sociale woningmaatschappij van Jette. Werkt als medewerker van Pascal Smet, Brussels minister van Mobiliteit en Openbare Werken en woont 6 jaar samen met Margunn.