Woeps, betrapt. Sinds gisterenavond spookt dit liedje constant door mijn hoofd. Nooit gedacht dat ik zou transformeren in een schlagerkoningin. De oorzaak? Herentals zingt: het fel gesmaakte en drukbezochte slotmoment van onze braderij. 

Met enkele vrienden besprong ik (letterlijk en figuurlijk) het podium om mijn stad te laten zingen, dansen en feesten. Dankzij het uitstekende werk van de dienst toerisme en de vzw Thals broeide er iets in Herentals: was het een vi(e)rus, waren het welig tierende gelukshormonen, was het een moment van collectief optimisme? Ik weet het niet, maar ik heb Herentals zelden zo positief ervaren. Dit smaakt naar meer…

 

Liese