Elke samenleving vaart wel bij een efficiënt en doeltreffend fraudebeleid. Niet zozeer om de bad cop te spelen, maar wel om ervoor te zorgen dat elke burger kan vertrouwen op een overheid die altijd rechtvaardig handelt. Zodra een kleine groep de regels omzeilt en een overheid daar niet alles uit de kast haalt om dat tegen te gaan, haal je dat fundament weg. Anders gezegd: waarom zou jij zelf de regels nog volgen, als anderen het niet doen? 

Het is precies dàt rechtvaardigheidsgevoel dat vandaag ver te zoeken is in onze fiscaliteit. Het rapport dat een onderzoekscommissie van het Europees parlement van de week de wereld in stuurde, is wat dat betreft niets minder dan een kaakslag. 

Het staat er nu zwart op wit: “België is een belastingparadijs voor multinationals en vermogenden.” We delen die bedenkelijke eer met zes andere landen, waaronder Malta en Hongarije.


rechtmatige inkomsten

Het is precies omdat multinationals en grote vermogens, zeg maar superrijken, vals spelen en dus te weinig belastingen betalen... dat u er veel te veel betaalt. Op die manier loopt een land als het onze ook tot in de miljarden mis aan rechtmatige inkomsten. Gewoon, omdat het kan. Het is een hoop geld dat we zonder twijfel zouden kunnen gebruiken voor die zaken waar vandaag zoveel nood aan is. Betaalbare en toegankelijke zorg voor iedereen. Of voor de broodnodige investeringen in onderwijs, de pensioenen van de toekomst, of nog - niet onbelangrijk in tijden waarin klimaatmaatregelen vereist zijn - een sterk, stipt en betrouwbaar openbaar vervoer.

Onder Michel I was fraudebestrijding dan ook nooit een prioriteit. Meer nog, waar het kon sleepte zijn regering met de voeten. Ook in Europa. Vandaag is de objectieve vaststelling dat België in de periode 2011-2014 beter deed dan de rest van Europa en de OESO-landen, maar dat we sinds 2014 weer flink achterop lopen. Meer zelfs, de inhaalbeweging die we sinds de bankencrisis van 2008 hadden ingezet, werd in de voorbije legislatuur gewoon teniet gedaan. 

Nochtans was de internationale context de voorbije jaren erg gunstig. Zo zorgden de OESO en de Europese Commissie voor een ongeziene dynamiek. De uitrol van de automatische uitwisseling van bankinlichtingen en belastingrulings tussen landen, én nieuwe regels tegen belastingontwijking door multinationals zijn daar het bewijs van. Maar in plaats van de gewijzigde internationale context als hefboom te gebruiken, ging deze regering altijd op de rem staan. Met alle gevolgen van dien.

voluit te gaan

Er is werkelijk geen enkele reden om niet alles in het werk te zetten om frauderende multinationals en grote vissen die valsspelen op de huid te zitten. Uiteraard zal dat strijd vergen en soms zal het  best complex zijn. So what? Als we er zo voor zorgen dat de overgrote meerderheid in dit land  - zij die elke dag werken en hun best doen - op die manier minder belastingen hoeven te betalen, waarom zouden we twijfelen om niet voluit te gaan? Waarom zouden we twijfelen om het geld niet te gaan halen bij diegenen die niet eerlijk bijdragen, in plaats van altijd dezelfden te doen betalen?

uitgebreid antifraudeplan

Mijn partij heeft alvast een uitgebreid antifraudeplan klaar die die nieuwe strijd aanbindt. Op onze website leest u er alles over, maar graag geef ik u hier 4 van onze speerpunten mee:  

  1. Bankgeheim in België afschaffen voor wie geld verdient uit kapitaal (aandelen, dividenden, …) - wie werkt, moet vandaag niet in z’n belastingaangifte invullen hoeveel hij dat jaar heeft verdiend. Het staat er al, vooraf ingevuld. We vinden dat normaal intussen, want de werkgever gaf het door aan de fiscus. Waarom verplichten we banken dan niet om hetzelfde te doen met grote vermogens? Waarom is dat nog altijd niet normaal?
  2. Een eengemaakt Agentschap Fraudebestrijding - dat de middelen en personeel verenigt om ernstige fiscale en sociale fraude op te sporen, met de focus op grote spelers en grote bedragen. Vandaag zijn die diensten te veel versnipperd, en te veel cruciale informatie gaat zo verloren. Met alle gevolgen van dien. 
  3. Oprichting van een cel ‘superrijken’ bij de fiscus - In vele OESO-landen is er zo’n cel en die werpt vruchten af. Door specialisten in te zetten op fraude van superrijken, lopen die landen veel minder inkomsten mis waar ze nochtans recht op hebben. België is een van de landen waar zo’n cel vandaag nog altijd ontbreekt. 
  4. Afkoopwet afschaffen - In België kunnen grote fraudeurs - die betrapt worden - tot vandaag hun straf gewoon afkopen. Ze betalen wat ze verschuldigd zijn + een boete en that’s it. Ze verschijnen niet voor de rechter. Dat terwijl een man die 2 blikjes Cara-pils steelt in de supermarkt, opgepakt wordt en wel voor de rechter moet verschijnen. Dat vinden wij niet normaal. Daarom moet die afkoopwet weg. Grote fraudeurs die de hele samenleving belazeren, mogen nooit aan hun straf ontkomen, enkel en alleen omdat ze geld hebben.

Let’s go for it. 

John Crombez

voorzitter sp.a