De vonk sloeg bij Larissa Cobbaert vorig jaar over toen ze in haar eerste kandidatuur rechten de cursus staatsrecht kreeg van professor Vande Lanotte. “Hij geeft op een begeesterende manier les. Toen ik hem zo bezig zag dacht ik: als jongeren mogen we niet aan de zijlijn blijven staan. Het gaat tenslotte om onze toekomst. En die mogen we niet in gevaar laten brengen door andere partijen die sociale afbraak willen.”

Als eerste stap richtte ze in december vorig jaar een afdeling van de Jongsocialisten in Liedekerke op. Nu staat ze al op een lijst. Maar wat de volgende stap al zijn, daar heeft Larissa nog het raden naar. “Ik heb de knoop nog niet doorgehakt wat ik zal doen na mijn studies. Strafrecht en Europese mensenrechten interesseren me het meest, dus waarschijnlijk zal het wel in die richting gaan. Er is een verband tussen die twee: in sommige Europese landen is het nog niet vanzelfsprekend om een eerlijke rechtszaak te krijgen.”

Als Larissa zal afgestudeerd zijn, zal ze 23 jaar zijn. Volgens de pensioenplannen van sp.a heeft ze dan nog 42 jaar werken voor de boeg. “Dat lijkt me wel haalbaar”, gaat Larissa verder. “Voor zware beroepen als bouwvakker is werken tot je 65ste wellicht te lang, maar die beginnen ook eerder te werken zodat ze vroeger met pensioen kunnen. Bovendien lijkt het me ook eerlijk dat wie verder studeert ook langer aan de slag blijft. De gemeenschap heeft al behoorlijk wat geïnvesteerd in onze opleiding, zodat het maar normaal is dat we daar iets voor terug doen.”

“Ik merk dat de meeste jongeren wel te vinden zijn voor dergelijke duidelijke plannen die onze toekomst helpen verzekeren. Dat die toekomst met rechtse partijen aan de macht helemaal niet zo zeker is blijkt duidelijk in Engeland. Daar moet je echt al rijke ouders hebben om universiteit te kunnen volgen. Als je ziet hoe sommige partijen de sociale zekerheid willen uithollen, dan kan je je afvragen hoe lang het bij ons zou duren eer het onderwijs ook weer voor de happy few zou voorbehouden worden. De plannen die sp.a heeft voor de sociale zekerheid en de pensioen zorgen er tenminste voor dat alles in de toekomst betaalbaar blijft. Want het blijft tenslotte onze toekomst die op het spel staat. En steeds meer jongeren beginnen dat te beseffen”, besluit Larissa.

Bruno Tobback kan de mening van zijn jongste kandidate op de lijst volledig bijtreden. “Hoe meer mensen werken, hoe beter we samen kunnen garanderen dat iedereen een comfortabele oude dag heeft”, zegt Tobback. “Wie werkt en wie niet kán werken, wie veel en wie weinig verdient. Dat betekent ook dat we onze pensioenen samen bijeen sparen en dat we ons pensioenstelsel verbeteren. Iedereen moet dan ook de kans krijgen tijdens zijn loopbaan een volledig pensioen op te bouwen. Daarom maken we ieders loopbaan even lang: 42 jaar. Voor ons telt het aantal kilometers op de teller, niet uw leeftijd of diploma.

Tobback verduidelijkt nog eens waarom hij aan het cijfer 42 komt. “We hebben uitgerekend dat met een loopbaan van 42 jaar met de huidige levensverwachting, iedereen een volwaardig pensioen garandeert. Maar wie langer werkt dan 42 jaar, wordt daar ook voor beloond.”

In een column toont Bruno Tobback bovendien aan dat sp.a de enige partij is die het budget voorziet voor de 174.000 extra 65-plussers.