Beste John,

 

Ik zie dat u zich roert in de zorgsector. Zeer goed. Mag ik u vragen om ook aandacht te hebben voor het gebrek aan zorgverlening binnen onze gevangenismuren? 

 

De voorbije jaren is het aantal geïnterneerden in de gevangenis sterk gedaald, maar het tekort aan zorgverstrekkend personeel blijft zorgwekkend hoog. De wachtlijsten om iemand te spreken van een Centrum Geestelijke Gezondsheidszorg zijn soms zo lang dat gevangenen niet eens meer de moeite doen om zich in te schrijven. De cijfers die uw sp.a-collega Yasmine Kherbache in februari opvroeg, spreken voor zich: een gevangene krijgt gemiddeld maar 10 uur psychologische begeleiding… per jaar!

 

Nochtans ligt het aantal mensen met een psychiatrische aandoening in onze gevangenissen veel hoger dan in de rest van onze samenleving. Volgens hersenwetenschapper Dick Swaab heeft meer dan 90% van de gevangenen minstens één psychiatrische aandoening. Het is dan ook dramatisch dat net gevangenen amper toegang krijgen tot psychiatrische begeleiding. Een kort gesprek van 5 minuten waarin ze pillen voorgeschreven krijgen, vaak is het niet meer dan dat.

 

Gevangen keren op een gegeven moment terug naar diezelfde samenleving. Je zou verwachten dat ze, terwijl ze hun straf uitzitten, psychologisch ondersteund worden om die terugkeer zo goed mogen te laten verlopen. Zodat ze daarna hun leven wel op het juiste spoor krijgen. Vandaag is de duur van deze begeleiding ruim onvoldoende. Hun tijd in de gevangenis is pure tijdverspilling. Niet alleen voor hen, maar ook voor de samenleving.  

 

U heeft gelijk wanneer u zegt dat het gaat over keuzes maken, over de juiste keuzes maken. Ik hoop alleen dat sp.a ook durft te kiezen voor zorg op maat voor mensen die in de gevangenis zitten. Ik besef dat dit politiek gezien geen sexy onderwerp is. Daarom wil ik u graag enkele argumenten aanreiken om aan te tonen waarom dit wel politiek belangrijk is.

 

Vele politici roepen op tot zwaardere straffen, zogezegd in naam van de slachtoffers. Onderzoek toont echter aan dat slachtoffers meestal geen draconische straffen verlangen. Wat ze wel willen, is een ‘correcte’ straf die er voor zorgt dat daders niet hervallen. Een straf is dus voor hen in de eerste plaats een middel om daders te resocialiseren of te genezen. Met andere woorden: het is perfect mogelijk de rechten van gevangenen te verdedigen, zonder de slachtoffers af te vallen. Hun belangen zijn gelijklopend. Grootschalig onderzoek heeft aangetoond dat vergelding minder effect heeft dan psychologische begeleiding. Mensen recidiveren minder als ze goed opgevolgd worden tijdens hun gevangenisstraf, als ze perspectief krijgen om hun leven anders aan te pakken. Samengevat: psychologische ondersteuning creëert meer maatschappelijke veiligheid.

 

Gevangenen zijn een erg kwetsbare groep. Er zijn amper politici die hun rechten verdedigen. Ik hoop dat uw garantie voor zorgzekerheid ook voor hen geldt. 

 

Ik reken er op,

Philippe
* Philippe is een schuilnaam. Zijn verhaal is écht.