Marie-José, de ma van Viviane, verblijft sinds 2008 in het rusthuis SintMichaël in Essen. “Toen mijn pa gestorven was, wisten we dat ze niet meer alleen thuis kon wonen. Ze was nog goed bij geest en kreeg thuishulp en maaltijden aan huis, maar toch. Op haar 77 was ze niet goed te been meer. Het ging niet meer. Ze maakte er geen punt van om naar het rusthuis te gaan. Het was in haar eigen dorp, waar ze de mensen kende.”

Toen duidelijk werd dat de verhuis definitief was, werd het ouderlijk huis verkocht. Al gauw werd duidelijk dat dit ook echt nodig was. “Mijn ma heeft geen slecht pensioen. Mijn pa heeft bij de spoorwegen gewerkt, en daarvoor ook in Nederland. Met haar pensioen erbij komt ze aan 1.572 euro per maand. Maar dat volstaat niet. In het rusthuis betaalt ze 60 euro per dag. Per maand komen er 15 euro dokterskosten en 100 euro voor medicatie bij. Dan zijn er nog kleinere kosten voor de kapper en de telefoon, want ze belt graag met haar kleindochter en achterkleinzoon. En dan heb ik het nog niet gehad over de kosten voor kledij, persoonlijke hygiëne en af en toe een drankje. Elke maand moet ik zo’n 400 euro van haar spaarboekje halen om rond te komen.”

Viviane krijgt er ook jaarlijks een gepeperde rekening bovenop. “Mijn ma krijgt elke maand 200 euro pensioen uit Nederland, maar daardoor moet ze wel jaarlijks 1.500 euro bijbetalen aan belastingen. Geld dat natuurlijk ook van haar spaarboekje komt.”

“Toen ze hier pas woonde, vond je haar niet vaak op haar kamer. Ze was er graag bij als vrijwilligers activiteiten organiseerden. Nu ze 85 is, blijft ze meestal op haar kamer, televisie kijken.” Geen uitzondering, eerder regel Ingrid Lieten heeft verhalen als dat van Viviane al vaker gehoord. “Helaas is haar verhaal geen uitzondering maar eerder de regel. Een kamer kost al snel 50 à 60 euro, en dan kom je aan die bedragen. Als je geen dik spaarboekje hebt, mag je het vergeten.”

“Het grootste deel van de kosten gaat naar lonen van het verplegend personeel, dat daar uiteraard recht op heeft. Hun diensten zijn zo al onderbemand en ze lopen doorgaans op de tippen van hun tenen. Daarom hebben we de minister van Welzijn al herhaaldelijk gevraagd om tussen te komen, zodat de kosten voor een rusthuis niet hoger zijn dan het pensioen. Deze regering vindt dit duidelijk geen prioriteit. Ze stuurt de facturen liever door naar de gezinnen. Bovendien gaat het van kwaad naar erger. De minister heeft aangekondigd dat vanaf 1 oktober de facturen nog mogen stijgen. Hoe gaan de bejaarden en hun kinderen dat betalen?”